'Ik heb veel zin om me te tonen in de Franse competitie, die voor mij toch een van de grootste kampioenschappen ter wereld is', vertelt de flankaanvaller aan Sport/Voetbalmagazine. 'Op mijn leeftijd mag ik geen tijd meer verliezen. Ik wil bewijzen dat ik mijn plaats heb in een dergelijke competitie. Ik had snel begrepen dat Nantes me er absoluut bij wou, dat het bestuur en de technische staf nood hadden aan een spe...

'Ik heb veel zin om me te tonen in de Franse competitie, die voor mij toch een van de grootste kampioenschappen ter wereld is', vertelt de flankaanvaller aan Sport/Voetbalmagazine. 'Op mijn leeftijd mag ik geen tijd meer verliezen. Ik wil bewijzen dat ik mijn plaats heb in een dergelijke competitie. Ik had snel begrepen dat Nantes me er absoluut bij wou, dat het bestuur en de technische staf nood hadden aan een speler die verdedigingen kon ontmantelen. In de Ligue 1 is het spel minder gesloten dan in België. Daar ligt het echt ingewikkeld om het verschil te maken. Hier weet ik nu al dat ik van de ruimte zal profiteren. Bovendien voelde ik dat ik op mijn 27e een nieuwe uitdaging nodig had. Op en naast het veld werd ik veel volwassener. Het verleden ligt achter me.'Bij Oostende was zijn verhaal uit, zo erkent Yassine El Ghanassy, hij wilde weg. 'Toen ik voor de Europa Leaguewedstrijd in Marseille in de tribune zat, stond mijn besluit vast. Dat men me nadien een basisplaats gaf in de Belgische competitie, is veel te gemakkelijk... Ik had in ieder geval zin om te vertrekken. De slechte competitiestart bevestigde wat ik dacht. Ik had schrik voor het seizoen te veel. Bepaalde belangrijke spelers vertrokken en werden vervangen door jongens die het Belgische kampioenschap niet kennen. Ze hebben dus behoefte aan wat aanpassingstijd. Want het is in onze competitie heel moeilijk om je door te zetten.''Maar de slechte resultaten zijn geen weerspiegeling van de realiteit op het veld. Mouscron had slechts één echte kans en pakte de drie punten, we verdienden niet te verliezen van Anderlecht, enz. Ik weet ook dat het nu oorlog is in de kleedkamer. Dat kan ook niet anders, wanneer je start met een nul op twaalf.'Toch wil hij niet natrappen naar de kustploeg of trainer Yves Vanderhaeghe: Ze gaven me de kans gaven mijn loopbaan opnieuw te lanceren, dus ik moet de club ook bedanken. Ik kende er in achttien maanden mooie momenten. Het is een club die vandaag bepaalde moeilijkheden kent, en die heel snel groeide. Maar ik blijf ervan overtuigd dat ze er wel uit zullen komen.'