Twee keer Chelsea op een week tijd (en tussenin nog een duel tegen Leicester City): het zijn drukke dagen voor Mark Hughes, sinds 14 maart manager van Southampton. Voorlopig met weinig succes. In de beker won Hughes vier dagen na zijn aanstelling wel van Wigan, de ploeg die een ronde eerder Manchester City uitschakelde, maar in de competitie verloor de eerder dit seizoen nog bij Stoke ontslagen Welshman zijn eerste twee duels: eerst met 3-0 bij West Ham en vervolgens met 3-2 bij Arsenal. Daardoor staat Southampton dezer dagen op een degradatieplaats. En daarom is de competitiewedstrijd van morgen ...

Twee keer Chelsea op een week tijd (en tussenin nog een duel tegen Leicester City): het zijn drukke dagen voor Mark Hughes, sinds 14 maart manager van Southampton. Voorlopig met weinig succes. In de beker won Hughes vier dagen na zijn aanstelling wel van Wigan, de ploeg die een ronde eerder Manchester City uitschakelde, maar in de competitie verloor de eerder dit seizoen nog bij Stoke ontslagen Welshman zijn eerste twee duels: eerst met 3-0 bij West Ham en vervolgens met 3-2 bij Arsenal. Daardoor staat Southampton dezer dagen op een degradatieplaats. En daarom is de competitiewedstrijd van morgen in Leicester oneindig veel belangrijker dan het duel van komende zondag tegen Chelsea, dat moet uitmaken wie naar de finale van de FA Cup mag. Ook Stoke zit trouwens nog volop in de degradatiestrijd verwikkeld, het zou straks best kunnen dat Hughes de boeken ingaat als de man die met twee teams tegelijk degradeerde. Twee dagen voor de aanstelling van Hughes kreeg Mauricio Pellegrino, de Argentijnse manager van de Saints, de bons, na amper 1 zege in 17 wedstrijden en 5 over het hele seizoen. Rijkelijk laat, vonden de fans, die hoofdschuddend toekeken. Op acht wedstrijden van het einde alsnog van manager wisselen, is gewaagd. Pellegrino volgde vorige zomer de Fransman Claude Puel op. Die werd ontslagen ondanks een achtste (!) plaats en een finaleticket voor de ligabeker, die uiteindelijk werd gewonnen door Manchester United. De reden voor diens ontslag: tegenvallende transfers en te weinig sprankelend voetbal. Geen enkele goal gemaakt in de laatste vijf thuiswedstrijden en slechts 41 doelpunten in 38 matchen vond men te weinig. Southampton leeft van transfers, leeft ook van de eigen academie, maar leeft ook van mooi voetbal. Dat ook de campagne in de Europa League matig was, bezegelde het lot van de Fransman. Pellegrino, ooit twee jaar assistent van Rafael Benítez bij Liverpool en vorig seizoen in Spanje nog de revelatie met Alavés, zou het beter doen. Dacht men. Die achtste plaats onder Puel vertekende immers een beetje het beeld van de waarde van de kern. Het verschil met de zeventiende in de stand vorig seizoen, Watford, bedroeg toen al amper zes punten. Voor hetzelfde geld zat ook Puel, op dit moment onder vuur bij de tegenstander van morgen Leicester City, al in een degradatiestrijd verwikkeld. Dat is wat dit seizoen de ploeg overkwam. Iets te brave voetballers allemaal, te weinig weerbaarheid en vechtlust. Virgil van Dijk camoufleerde achterin lang een en ander, maar toen hij in januari het zinkende schip verliet, was het hek van de dam. Southampton degradeerde al een keer, in 2005. Vier jaar later was de ploeg failliet en ging ze in administration. Ze gooide het roer om, bouwde een prachtige jeugdopleiding uit en een goeie scouting, en de ploeg kwam terug. In twee jaar ging het van de League One naar de Premier League en verder door naar de Europese plaatsen. Maar elk jaar werden de grootste talenten verkocht. Lang leek het alsof aanvullen geen moeite kostte. Tot nu.