Het wonder van Nou Camp. Barcelona realiseerde tegen Paris Saint-Germain het onmogelijk gewaande. Het was pas de vierde keer in de ruim zestigjarige geschiedenis van de Europese bekers dat een ploeg een 4-0-achterstand uit de heenmatch goedmaakte en de allereerste keer in de Champions League. Dat drie goals in de laatste acht minuten vielen, maakte het helemaal magisch.
...

Het wonder van Nou Camp. Barcelona realiseerde tegen Paris Saint-Germain het onmogelijk gewaande. Het was pas de vierde keer in de ruim zestigjarige geschiedenis van de Europese bekers dat een ploeg een 4-0-achterstand uit de heenmatch goedmaakte en de allereerste keer in de Champions League. Dat drie goals in de laatste acht minuten vielen, maakte het helemaal magisch. Las Ramblas beleefden een delirium en de hele voetbalwereld viel in zwijm. Zelfs de Franse sportkrant L'Equipe vermeldde nauwelijks dat de Duits-Turkse scheidsrechter niet bepaald de gelukkigste match uit zijn carrière floot - hij had de bal twee keer op de Catalaanse stip moeten leggen (handsbal Mascherano, onderuithalen Di Maria) - en dat Luis Suárez zich tot een matennaaier en een fopduiker vanjewelste ontpopte. Iedereen was bedwelmd door dat half dozijn goals. Op de koop toe geniet Barcelona de sympathie van de hele voetbalwereld (op Madrid na). Deze club dist al tien, vijftien jaar het leukste voetbal uit de geschiedenis op en baadt in een zweem van idealisme. Més que un club. Iedereen met het hart op de juiste plaats en een gevoel voor historische rechtvaardigheid staat aan de kant van de azulgrana, die zich gedurende decennia afgezet hebben tegen het fascistische regime van generaal Franco. Een club die zichzelf een maatschappelijke verantwoordelijkheid tot buiten de voetbalstadions aanmat en het mythische shirt niet liet ontsieren door sponsoring. Toen de Catalanen in 2006 het logo van Unicef op de borst zetten, betáálden ze daar zeven miljoen euro voor. Maar het Barcelona van toen, met voorzitter Joan Laporta, is het Barcelona van Josep Bartomeu geworden. Qatar Airways, de vliegtuigmaatschappij van een ver van onbesproken land, prijkt sinds 2013 op het rood-blauwe shirt, er zijn plannen om Nou Camp uit te breiden van 97.000 naar 105.000 zitjes (en vooral om het aantal vipplaatsen op te voeren van 1.800 naar 10.000) en de club heeft kantoren in New York en Hongkong, en São Paulo en Sjanghai volgen nog dit jaar. Dé ambitie van Bartomeu is de jaarlijkse omzet opvoeren van 630 miljoen naar een miljard euro. Barcelona is een club als alle andere Europese topclubs geworden. Dat bleek de laatste tijd ook steeds meer op het veld. Drie weken terug keek Barça in La Liga tegen een achterstand van één punt aan, hoewel het twee wedstrijden meer had gespeeld. De titel leek ver weg. En het echte wonder van deze 1/8 finales van de kampioenenliga voltrok zich in het Prinsenpark. In Parijs leverden Lionel Messi en co een historisch slechte wedstrijd af. Er werd in negentig minuten slechts één keer op doel geschoten en de Argentijn raakte niet één bal in de zestien van PSG. Luis Enrique kondigde nadien zijn ontslag aan, omdat hij begrepen had dat er zowel bij de spelers als de fans nogal wat onvrede leefde. Twee jaar geleden won hij de treble en vorig jaar de double, maar acht trofeeën op tien volstaan niet in Nou Camp. Alleen het heden telt er. De beslissing van de coach bevrijdde wellicht een aantal spelers. Voor dit weekeinde lag Real plots één punt achterop en had de Koninklijke maar één inhaalmatch meer. De realiteit oogt echter minder rooskleurig. Tegen PSG werd in eigen stadion niet echt geweldig gevoetbald. Met zes goals op negen schoten binnen het doelhout was de ploeg even efficiënt als gelukkig. Na het afscheid van Xavi is ook Andrés Iniesta in de herfst van zijn fabelachtige loopbaan geraakt en bijna de hele ploeg - Messi die in juni 30 wordt incluis - nadert de houdbaarheidsdatum. La Masia levert bovendien geen superieure talenten meer af en de jongste aankopen - André Gomes, Arda Turan, Paco Alcacer - kunnen niet echt voltreffers worden genoemd. En zondag ging het tegen Deportivo La Coruña in La Liga alweer mis. Het was voorbarig om na het wonder van Parijs het elftal van Luis Enrique af te schrijven. Maar op basis van één wedstrijd concluderen dat Barcelona nog steeds de absolute top is, lijkt even gevaarlijk.Lees ook: barsten in het bolwerk Barcelona