Kevin De Bruyne is een speler die er al van in het begin van zijn carrière niet voor terugschrikt om zijn gedacht te zeggen. En als het nodig is roept hij ook anderen tot de orde.

De eerste keer dat dat gebeurde, was het Frankie Vercauteren die de volle laag kreeg. In december 2009 was hij amper achttien jaar toen hij de trainer die kort daarvoor nog interim-bondscoach was geweest in Genk zag aankomen. Uit twee basisplaatsen onder Hein Vanhaezebrouck puurde De Bruyne genoeg gezag om bij de komst van de nieuwe coach zijn territorium af te bakenen.

'Hij maakte zich vaak kwaad op Vercauteren', zegt zijn voormalige ploegmaat Jelle Vossen. 'Hij was achttien jaar, bijna een kind nog, maar hij had er geen moeite mee om zich ten overstaan van iedereen te laten horen.'

Een zelfverzekerdheid die eerder verrast dan irriteert, als we een andere speler mogen geloven die profiteerde van de progressie die KDB in de Genkse basiself maakte. 'In het begin waren we echt wel wat verrast', lacht Marvin Ogunjimi, die naast Jelle Vossen bij Genk en nadien bij de Rode Duivels in de aanval stond. 'We vroegen ons af wie hij wel dacht dat hij was om zo tegen de coach uit te vliegen. En dan begin je in te zien dat hij zich zo tegenover iedereen gedraagt en dat hij je op die manier wedstrijden doet winnen. Dat hij je laat scoren, dat ook. En dan herzie je je mening.'

Een oefening onderbreken

KDB blijkt een vreemde vogel in de ploeg die weldra, in mei 2011, landskampioen zal worden onder Frankie Vercauteren. Niemand kan dat beter uitleggen dan de coach zelf.

'Kevin was toen nog niet in staat om zijn emoties en frustraties te beheersen', zegt Vercauteren vanuit zijn verblijfplaats in Moskou. Soms durfde hij midden in een training de oefening onderbreken om openlijk aan zijn trainer te vragen wat hiervan de zin is. 'Zo was hij altijd', zegt de man die als coach drie keer kampioen van België werd. 'Dan zei hij: 'Coach, waarom deze oefening? Waarom die stretching? Is dat echt nodig? Ik zie daar het nut eigenlijk niet van in.' Om hem van gedachte te doen veranderen, moest je kunnen aantonen dat de oefening zin had. Alleen dan stelde hij zijn mening bij.'

Lees het volledige verhaal over Kevin De Bruyne in Sport/Voetbalmagazine van 6 mei.

.
© .
Kevin De Bruyne is een speler die er al van in het begin van zijn carrière niet voor terugschrikt om zijn gedacht te zeggen. En als het nodig is roept hij ook anderen tot de orde.De eerste keer dat dat gebeurde, was het Frankie Vercauteren die de volle laag kreeg. In december 2009 was hij amper achttien jaar toen hij de trainer die kort daarvoor nog interim-bondscoach was geweest in Genk zag aankomen. Uit twee basisplaatsen onder Hein Vanhaezebrouck puurde De Bruyne genoeg gezag om bij de komst van de nieuwe coach zijn territorium af te bakenen. 'Hij maakte zich vaak kwaad op Vercauteren', zegt zijn voormalige ploegmaat Jelle Vossen. 'Hij was achttien jaar, bijna een kind nog, maar hij had er geen moeite mee om zich ten overstaan van iedereen te laten horen.' Een zelfverzekerdheid die eerder verrast dan irriteert, als we een andere speler mogen geloven die profiteerde van de progressie die KDB in de Genkse basiself maakte. 'In het begin waren we echt wel wat verrast', lacht Marvin Ogunjimi, die naast Jelle Vossen bij Genk en nadien bij de Rode Duivels in de aanval stond. 'We vroegen ons af wie hij wel dacht dat hij was om zo tegen de coach uit te vliegen. En dan begin je in te zien dat hij zich zo tegenover iedereen gedraagt en dat hij je op die manier wedstrijden doet winnen. Dat hij je laat scoren, dat ook. En dan herzie je je mening.'KDB blijkt een vreemde vogel in de ploeg die weldra, in mei 2011, landskampioen zal worden onder Frankie Vercauteren. Niemand kan dat beter uitleggen dan de coach zelf. 'Kevin was toen nog niet in staat om zijn emoties en frustraties te beheersen', zegt Vercauteren vanuit zijn verblijfplaats in Moskou. Soms durfde hij midden in een training de oefening onderbreken om openlijk aan zijn trainer te vragen wat hiervan de zin is. 'Zo was hij altijd', zegt de man die als coach drie keer kampioen van België werd. 'Dan zei hij: 'Coach, waarom deze oefening? Waarom die stretching? Is dat echt nodig? Ik zie daar het nut eigenlijk niet van in.' Om hem van gedachte te doen veranderen, moest je kunnen aantonen dat de oefening zin had. Alleen dan stelde hij zijn mening bij.'Lees het volledige verhaal over Kevin De Bruyne in Sport/Voetbalmagazine van 6 mei.