Guillaume Gillet (31) verruilde deze winter een club die opnieuw voor de titel zal spelen en nog steeds in de Europa League meedoet voor een club die in de Ligue 1 nog voor behoud moet knokken. Zal hij de ambitie van paars-wit niet missen?

Gillet: 'Ik heb de pro's en de contra's afgewogen. Ik weet dat bepaalde personen mijn keuze niet begrijpen, maar ik was zeker dat dit het beste moment was om te vertrekken. Het zal even pijn doen wanneer Anderlecht tegen Olympiacos speelt.'

'Ik kon wel bijdragen aan de kwalificatie en genoot ook van die wedstrijden. Sommige ploegmaats waren door de loting afgeschrikt, ik was supertevreden. Als je het parcours bekijkt van Monaco vorig seizoen in de Champions League en wat Tottenham nu presteert, leek het wel een groep uit de Champions League. Zelfs Qarabag was niet vanzelfsprekend. Niet één van de drie andere ploegen in de poule nam het graag tegen hen op, noch uit noch thuis.'

'Ik had bij Anderlecht kunnen blijven, met de Europa League in het achterhoofd, maar als ze door Olympiacos worden uitgeschakeld, wat zou ik dan doen? Ik had ook al zitten denken: mochten ze nu opnieuw de titel niet pakken, zou het me nog meer pijn doen dan de andere jaren dat we er naast grepen.'

Op een hoogtepunt stoppen

De polyvalente middenvelder kon wel afscheid nemen zoals Laurent Ciman bij Standard, met een beslissende goal in zijn laatste match. 'Ik wilde Anderlecht vooral door de grote poort verlaten', zegt hij. 'De manier waarop ik anderhalf jaar geleden was vertrokken, had ik niet verwerkt. Ik mocht de kampioensbeker in de lucht steken, maar iedereen weet dat mijn seizoenseinde heel moeilijk was geweest. Het was een triest afscheid.'

'Wie had op dat moment gedacht dat ik nog zou terugkomen? Geen tien procent van de mensen in en rond de club. Ook ikzelf was er zelfs bijna van overtuigd dat de bladzijde was omgeslagen. Maar definitief weggaan zonder kleine hulde zoals Sacha Kljestan, dat zou me pijn hebben gedaan. Uiteindelijk zijn die zes maanden van mijn terugkeer supergoed verlopen en kon ik op een hoogtepunt stoppen door te scoren tegen Westerlo.'

Definitief voorbij

Toch stond Gillet met een vreemd gevoel in die 'afscheidswedstrijd' tegen Westerlo, zo verklapt hij. 'Tot de laatste seconde dacht ik dat Anderlecht me een beter voorstel zou doen. Ik kon voor twee jaar verlengen, maar voor mij was het bod niet voldoende. We kwamen niet tot een akkoord. Ik begreep dat het definitief voorbij was toen Roger Vanden Stock me op het veld een verzamelshirt kwam schenken, juist voor de wedstrijd. Toen wist ik dat er geen kentering meer zou komen. Dat was heel emotioneel.'

Guillaume Gillet (31) verruilde deze winter een club die opnieuw voor de titel zal spelen en nog steeds in de Europa League meedoet voor een club die in de Ligue 1 nog voor behoud moet knokken. Zal hij de ambitie van paars-wit niet missen?Gillet: 'Ik heb de pro's en de contra's afgewogen. Ik weet dat bepaalde personen mijn keuze niet begrijpen, maar ik was zeker dat dit het beste moment was om te vertrekken. Het zal even pijn doen wanneer Anderlecht tegen Olympiacos speelt.''Ik kon wel bijdragen aan de kwalificatie en genoot ook van die wedstrijden. Sommige ploegmaats waren door de loting afgeschrikt, ik was supertevreden. Als je het parcours bekijkt van Monaco vorig seizoen in de Champions League en wat Tottenham nu presteert, leek het wel een groep uit de Champions League. Zelfs Qarabag was niet vanzelfsprekend. Niet één van de drie andere ploegen in de poule nam het graag tegen hen op, noch uit noch thuis.' 'Ik had bij Anderlecht kunnen blijven, met de Europa League in het achterhoofd, maar als ze door Olympiacos worden uitgeschakeld, wat zou ik dan doen? Ik had ook al zitten denken: mochten ze nu opnieuw de titel niet pakken, zou het me nog meer pijn doen dan de andere jaren dat we er naast grepen.'De polyvalente middenvelder kon wel afscheid nemen zoals Laurent Ciman bij Standard, met een beslissende goal in zijn laatste match. 'Ik wilde Anderlecht vooral door de grote poort verlaten', zegt hij. 'De manier waarop ik anderhalf jaar geleden was vertrokken, had ik niet verwerkt. Ik mocht de kampioensbeker in de lucht steken, maar iedereen weet dat mijn seizoenseinde heel moeilijk was geweest. Het was een triest afscheid.''Wie had op dat moment gedacht dat ik nog zou terugkomen? Geen tien procent van de mensen in en rond de club. Ook ikzelf was er zelfs bijna van overtuigd dat de bladzijde was omgeslagen. Maar definitief weggaan zonder kleine hulde zoals Sacha Kljestan, dat zou me pijn hebben gedaan. Uiteindelijk zijn die zes maanden van mijn terugkeer supergoed verlopen en kon ik op een hoogtepunt stoppen door te scoren tegen Westerlo.'Toch stond Gillet met een vreemd gevoel in die 'afscheidswedstrijd' tegen Westerlo, zo verklapt hij. 'Tot de laatste seconde dacht ik dat Anderlecht me een beter voorstel zou doen. Ik kon voor twee jaar verlengen, maar voor mij was het bod niet voldoende. We kwamen niet tot een akkoord. Ik begreep dat het definitief voorbij was toen Roger Vanden Stock me op het veld een verzamelshirt kwam schenken, juist voor de wedstrijd. Toen wist ik dat er geen kentering meer zou komen. Dat was heel emotioneel.'