"Hij is de beste trainer die ik ooit heb gehad, niemand heeft mij méér kunnen motiveren dan Tata." Aan het woord is Édgar Barreto, de Paraguayaanse middenvelder die tussen 2003 en 2008 furore maakte bij het Nederlandse NEC en vervolgens in de Italiaanse competitie was te bewonderen.

Twee keer kruiste de huidige speler van Palermo het pad van Barça's hoofdtrainer. Eerst in Paraguay bij Cerro Porteño (2003-04) en vervolgens bij het nationale team van zijn land (2007-11), waarvan de Argentijn jarenlang bondscoach was.

Barreto: "In Spanje is Martino niet zo bekend, maar in Argentinië werd hij de laatste jaren al langzaam genoemd in het rijtje grote trainers. Zoals José Pekerman, Alfio Basile, Marcelo Bielsa. Vooral voor de fans van Newell's Old Boys is hij een idool. Ook in Paraguay had hij al een goede naam vóór zijn aanstelling als bondscoach eind 2006, dankzij de landstitel met Cerro Porteño en daarvoor Libertad. Weet je, eigenlijk had ik al het idee dat hij vroeg of laat een grote Europese club zou trainen. De kwaliteiten heeft hij."

Voetbalvisie

"In het begin moet je als speler aan Martino's speelwijze wennen", spreekt Barreto uit eigen ervaring. "Martino eist van zijn elftallen dat ze vooruit verdedigen, agressief de bal afjagen. Hij wil dat alle spelers vroeg druk zetten. De offensieve middenvelders en aanvallers moeten steeds de een-tegen-een zoeken. Bij Paraguay deden we dat zelfs tegen de absolute topteams. Van de spelers wordt meer fysieke en conditionele inhoud gevraagd."

Motivator

"Hij wordt terecht vergeleken met Marcelo Bielsa, maar toch zie ik verschillen", zegt Barreto. "Tata is een heel rustig persoon. Hij is héél slim, weet hoe met mensen om te gaan. Bij het Paraguayaanse team was hij niet zo dominant aanwezig door bijvoorbeeld vaak de training stil te leggen en aanwijzingen te geven. Als Tata niets hoefde te zeggen, deed hij dat ook niet. Martino is geen trainer die praat om te praten..."

"En een videoanalyse voor een wedstrijd duurde nooit langer dan vijf minuten. Veel werk liet hij over aan zijn assistent Jorge Pautasso. Aan de andere kant wist hij spelers met een of twee opmerkingen wel te motiveren." (VO)

"Hij is de beste trainer die ik ooit heb gehad, niemand heeft mij méér kunnen motiveren dan Tata." Aan het woord is Édgar Barreto, de Paraguayaanse middenvelder die tussen 2003 en 2008 furore maakte bij het Nederlandse NEC en vervolgens in de Italiaanse competitie was te bewonderen. Twee keer kruiste de huidige speler van Palermo het pad van Barça's hoofdtrainer. Eerst in Paraguay bij Cerro Porteño (2003-04) en vervolgens bij het nationale team van zijn land (2007-11), waarvan de Argentijn jarenlang bondscoach was. Barreto: "In Spanje is Martino niet zo bekend, maar in Argentinië werd hij de laatste jaren al langzaam genoemd in het rijtje grote trainers. Zoals José Pekerman, Alfio Basile, Marcelo Bielsa. Vooral voor de fans van Newell's Old Boys is hij een idool. Ook in Paraguay had hij al een goede naam vóór zijn aanstelling als bondscoach eind 2006, dankzij de landstitel met Cerro Porteño en daarvoor Libertad. Weet je, eigenlijk had ik al het idee dat hij vroeg of laat een grote Europese club zou trainen. De kwaliteiten heeft hij."Voetbalvisie"In het begin moet je als speler aan Martino's speelwijze wennen", spreekt Barreto uit eigen ervaring. "Martino eist van zijn elftallen dat ze vooruit verdedigen, agressief de bal afjagen. Hij wil dat alle spelers vroeg druk zetten. De offensieve middenvelders en aanvallers moeten steeds de een-tegen-een zoeken. Bij Paraguay deden we dat zelfs tegen de absolute topteams. Van de spelers wordt meer fysieke en conditionele inhoud gevraagd."Motivator"Hij wordt terecht vergeleken met Marcelo Bielsa, maar toch zie ik verschillen", zegt Barreto. "Tata is een heel rustig persoon. Hij is héél slim, weet hoe met mensen om te gaan. Bij het Paraguayaanse team was hij niet zo dominant aanwezig door bijvoorbeeld vaak de training stil te leggen en aanwijzingen te geven. Als Tata niets hoefde te zeggen, deed hij dat ook niet. Martino is geen trainer die praat om te praten...""En een videoanalyse voor een wedstrijd duurde nooit langer dan vijf minuten. Veel werk liet hij over aan zijn assistent Jorge Pautasso. Aan de andere kant wist hij spelers met een of twee opmerkingen wel te motiveren." (VO)