' Axel Witsel heeft duidelijk het niveau voor ploegen als Bayern, Real of Barcelona.' Aan de andere kant van de lijn hangt Hans-Peter Lehnhoff, in een vorig leven nog de lievelingsspeler van vele Antwerpfans. Vandaag is hij nog steeds teammanager van Bayer Leverkusen. Eind september was hij een bevoorrechte getuige van een demonstratie van Borussia Dortmund op het veld van zijn club. Centraal daarin: hoogstandjes van onze landgenoot.
...

' Axel Witsel heeft duidelijk het niveau voor ploegen als Bayern, Real of Barcelona.' Aan de andere kant van de lijn hangt Hans-Peter Lehnhoff, in een vorig leven nog de lievelingsspeler van vele Antwerpfans. Vandaag is hij nog steeds teammanager van Bayer Leverkusen. Eind september was hij een bevoorrechte getuige van een demonstratie van Borussia Dortmund op het veld van zijn club. Centraal daarin: hoogstandjes van onze landgenoot. 'Het was een te gekke match', beschrijft Lehnhoff. 'In de 65e minuut leidden we nog met 2-0 en leek alles rustig. Maar plots kwam de gele machine op toerental, met Axel aan het commando. Ze scoorden twee keer binnen de vijf minuten en veegden ons vervolgens van de mat tegen het einde van de wedstrijd. Het werd 2-4 en wij waren een grote illusie armer. Die dag heeft Witsel de wedstrijd doen kantelen. Als een echte chef.' Patron. Boss. Leader. Drie woorden die geregeld terugkeren als we met Duitsers praten over Witsels eerste maanden in de Bundesliga. Het verhaal van een voetballer die blijkbaar besliste om van bij de start zijn terrein af te bakenen. Zijn debuut voor de Borussen maakt hij op 20 augustus, in een bekerwedstrijd tegen Greuther Fürth. Witsel zorgt die dag voor de gelijkmaker in de laatste minuut van de reglementaire speeltijd. Dortmund zou zich vervolgens plaatsen na verlengingen. Zijn debuut in de Bundesliga komt er op 26 augustus, thuis tegen Leipzig. Opnieuw scoort hij, deze keer met een acrobatische omhaal. In de eerste echt grote topper in de Champions League, op 24 oktober tegen Atlético Madrid, scoort Witsel opnieuw, de eerste van in totaal vier goals van zijn ploeg die avond. Het is duidelijk: Witsel voelt zich daar in het Ruhrgebied goed in het hoofd en in zijn voetbal. Alain Goblet bevestigt een en ander. Goblet regelt voor hem zijn zaken én doet zijn communicatie. 'Op elk vlak geniet hij van Dortmund', aldus Goblet. 'Hij is dol op de sfeer in het stadion, hij noemt het een gekkenhuis, positief bedoeld. Ook van de stad geniet hij volop. Hij is onder de indruk. Hoe Dortmund voetbal ademt, dat maakte hij nog nooit mee. Het is er zoals Luik, maar dan veel groter en nog sterker. Nadat hij tekende, logeerde hij heel kort op hotel. Hij wilde zo snel mogelijk zijn eigen stek. Die vond hij in een appartement, op een kwartiertje van het stadion en van het trainingscomplex. Hij logeert er met zijn vrouw en kinderen en geniet er van het familieleven waar hij zo van houdt.' En wij die dachten dat hij zo prinselijk gelukkig was in het Chinese Tianjin... Na een tijdje begon het daar te kriebelen en ontstond een onbestemd verlangen om toch nog een keer wat anders te proberen. 'De eerste tekenen ontwaarde ik voor het WK', aldus Goblet. 'Hij maakte zijdelings een paar opmerkingen, waaruit wij meenden te begrijpen dat hij zin begon te krijgen om weg te gaan uit China. Meerdere argumenten speelden daarin een rol. Het niveau van het kampioenschap, de levensomstandigheden, maar ook een verlangen om dichter bij België te komen leven. Wij begrepen steeds beter ook de moeilijkheden om te leven in een land waar het haast onmogelijk was om met de mensen te praten. Wie zich in China installeert en de taal niet spreekt, heeft een beperkte actieradius.' Witsel trok bij Tianjin met slechts twee mensen op die Frans praatten: zijn ploegmaat Anthony Modeste en Javier Ruiz Bonilla, de trainer van de doelmannen. Die verliet een jaar geleden de staf van Claude Makélélé in Eupen om het Chinese avontuur aan te gaan. Met Borussia Dortmund aan de leiding in de Bundesliga hebben de Duitsers de mond vol als we polsen naar het fenomeen Witsel. Het moet gezegd: Roberto Martínez zelf gaf hen ook wat stof tot nadenken toen hij tegenover Sport Bild verklaarde dat 'Witsel de beste zomertransfer van de hele wereld was. En dan baseer ik me op wat hij op het veld brengt, vergeleken met de beperkte transfersom die Dortmund moest betalen ( 20 miljoen euro, nvdr). Je moet de club voor die deal feliciteren. En ik wist dat hij daar zou slagen.' Lucien Favre, de coach van Dortmund, wilde Witsel vroeger al naar zijn ploeg halen, toen hij nog voor Borussia Mönchengladbach werkte. Tussen de Zwitser en Axel Witsel is er nu iets van een liefdesrelatie. Hij maakte van de Rode Duivel een baken, een referentie op zijn middenveld. Samengevat: alles, of toch bijna, passeert via de voeten van Axel Witsel. In de Bundesliga raakt hij per wedstrijd gemiddeld 80 ballen en qua percentage geslaagde passen flirt hij met de 95 procent. In een portret van Witsel voor de officiële website van de Bundesliga lezen we dat Witsel, toen hij nog een kind was, architect wilde worden. 'Dat verbaast ons niet', voegt de maker van het stuk er als commentaar aan toe. 'Hij heeft een natuurlijk talent om het spel op te bouwen.' In datzelfde portret lezen we verder dat Witsel 'duidelijk een van de belangrijkste puzzelstukken van de club is'. Ook Michael Zorc, de sportief directeur van de club wordt geciteerd. 'Hij heeft alle noodzakelijke kwaliteiten om zijn stempel te drukken op ons middenveld.' Witsel had vroeger twee voorbeelden op zijn terrein: Andrea Pirlo en Zinédine Zidane. Bij de Rode Duivels zien we hem vooral controleren en zich vastbijten in de bal, zoals de Italiaan. Bij Dortmund speelt hij wat hoger op het veld en zien we hem sturen en wegen op een defensie, zoals de Fransman. De Duitsers, die dat in zijn eerste weken nog niet helemaal door hadden, merkten dat pas goed op op zaterdag 10 november, in de vooravond. Toen stond Der Klassiker op de kalender: Borussia Dortmund vs. Bayern München. 'Die dag nestelde Axel Witsel zich in het leven van elke voetbalfan in dit land', oordeelt Hans-Peter Lehnhoff. Het werd eerst 0-1 via Robert Lewandowski, daarna 1-1 via Marco Reus, 1-2 via opnieuw Lewandowski, waarna Reus alweer gelijkmaakte (2-2). Toen kwam het moment van Witsel. In de 73e minuut lanceerde hij met een geniale pas Paco Alcácer. Die maakte er 3-2 van. Meteen de eindstand. 80.000 mensen in trance. Witsel en Alcácer zijn de revelaties van de start van dit seizoen. De eerste kostte amper 20 miljoen euro, een bedrag dat als opstapclausule in zijn Chinees contract was opgenomen. De tweede werd geleend bij Barcelona, met een optie tot aankoop. Die bedraagt minder dan 25 miljoen euro. De man houdt niet op met scoren en is die andere grote winnende zet bij de zomertransfers. 'Witsel is een koninklijke transfer', schetst Lehnhoff het in een beeld. 'Zijn wedstrijd tegen Bayern was de kers op de taart. Bayern controleerde een lange periode de match, maar bij Dortmund zag je niemand die zich daarover opwond. Ze lieten het onweer passeren, en rechtten vervolgens de rug. Witsel voelde zich met die manier van aanpakken als een vis in het water. Je krijgt de indruk dat zijn cool helpt om iedereen rustig te houden. En dan, plots, versnellen ze en maken ze de tegenstander af. Dan zag je Witsel organiseren en de aanvallende acties coördineren. In die klassieker zagen we de twee versies van de middenvelder.' De pers was achteraf helemaal weg van onze landgenoot. In zijn verslag schreef de Frankfurter Allgemeine Zeitung dat Witsel na de rust nagenoeg al zijn duels won, slechts één foute pas gaf en de grote stabiele factor bij Borussia bleek. En zeggen dat de Duitsers dat ei zo na hadden moeten missen. Als Axel Witsel Paul Stefani, de spelersmakelaar die hij per toeval kruiste voor het WK, niet had verteld over zijn voornemen om China te verlaten, dan had Stefani Dortmund niet op het spoor gezet. En zou Witsel nu misschien nog steeds in China voetballen. 'PSG heeft tijdens de zomer ook geïnformeerd', aldus Alain Goblet. 'Maar zij zagen hem eerder als een plan B. Hun prioriteit ging uit naar N'Golo Kanté.' Dortmund ging, na een eerste ontmoeting, veel sneller. 'Iedereen hier in Duitsland is verrast dat hij zich zo snel aanpaste', laat Lehnhoff zich ontvallen. 'Aan alles: het spel van zijn ploeg, maar ook een stadion waarin het niet zo makkelijk is om jezelf te blijven als de 80.000 fans voor een dolle sfeer zorgen. Ook aan een trainer die hij niet kende én aan een competitie die hij ontdekte wende hij snel. Er is ook de Duitse mentaliteit, die je moet kunnen vatten. Maar dat allemaal leek hij al te kennen vanaf de eerste dag dat hij aan de slag ging bij Borussia Dortmund. Ik ken hem natuurlijk al wat langer, maar wat mij verrast bij Axel Witsel, is niet dat hij zo goed werd in de Bundesliga, maar zijn keuzes in het verleden. Met zoveel talent naar Rusland gaan, dat snapte ik ergens nog. Maar zo jong naar China trekken, dat begreep ik niet. Dat wil ik nooit begrijpen. Van mij mag hij nu in interviews blijven zeggen dat hij niks betreurt, maar daarin volg ik hem niet. Hij heeft toch wel een paar mooie jaren in zijn carrière opgeofferd. In plaats van naar China te gaan had hij aan de top van de Duitse of Spaanse competitie kunnen meedraaien. Of elders. Dat zijn jaren die je nooit meer inhaalt. Mooie prijzen die je nooit meer kan winnen. Axel heeft het niveau om bij Real te voetballen, bij Barcelona, of Bayern. Wat hij momenteel doet in Dortmund, is daarvoor het beste bewijs.' Wat heeft de toekomst voor Borussia in petto, op de korte en middellange termijn? Lehnhoff: 'Dortmund heeft op dit moment een unieke kans om jaren frustratie van zich af te schudden. Bayern verpletterde alles gedurende de voorbije zes jaar en dat verteren ze bij de Borussen zeer slecht. Dit seizoen loopt het niet in Bayern, het is nu of nooit. Dortmund speelt het mooiste voetbal van de Bundesliga. Zijn transferperiode is een groot succes geweest en de saus van Favre pakt er volledig. Het zou met zoveel troeven zeer ongelukkig zijn om nu nog de titel te missen.' Wat kan er in de Champions League? 'Dat is een niveau hoger. Maar ook daar zijn er prestaties die geruststellen. Ik neem als voorbeeld de heenwedstrijd in Brugge. Borussia speelde daar geen goeie match, maar deed als ploeg hetzelfde als tegen Bayern. Het onweer laten overwaaien toen de tegenstander op zoek ging naar een goal, en dan de klus afmaken op een gevaarlijke actie. Daarnaast was er ook de 4-0 tegen Atlético. Hoeveel clubs kunnen dat zeggen? Dat onderlijnt slechts de offensieve kracht van Borussia.'