Weg met Florentino! De boodschap verscheen op een pancarte op de tribunes tijdens de eerste minuten van Real Madrid - Celta de Vigo. Het was de eerste wedstrijd onder de teruggehaalde Zinédine Zidane, maar de sfeer in het Bernabéustadion was niet bepaald hartverwarmend.
...

Weg met Florentino! De boodschap verscheen op een pancarte op de tribunes tijdens de eerste minuten van Real Madrid - Celta de Vigo. Het was de eerste wedstrijd onder de teruggehaalde Zinédine Zidane, maar de sfeer in het Bernabéustadion was niet bepaald hartverwarmend. Op het afroepen van de namen van de basiself werd ook maar lauwtjes gereageerd, ook al zaten daar met Keylor Navas, Isco, Marcelo en Gareth Bale een aantal verrassingen van formaat in. Toen de stewards de pancarte in de gaten kregen, stoven ze er meteen met zijn vieren op af. Er ontstond wat commotie, maar het bord werd uiteindelijk wel verwijderd en de mensen die ervoor verantwoordelijk waren, werden met zachte hand uit het stadion gezet. Want tifo's, spandoeken en boodschappen allerhande mogen alleen in een bepaalde sector van het stadion getoond worden, een sector die gecontroleerd wordt door de club. En de club, dat is tot nader order nog steeds Florentino Pérez. Een maand geleden schreef een fan van Real Madrid, die naar eigen zeggen al sinds 1954 socio is, een brief naar El País. Daarin stelde hij het gedrag van de voorzitter aan de kaak en vergeleek hij hem met een dictator die geen kritiek verdroeg. Pérez' beleid kwam dit seizoen meer dan ooit onder vuur te liggen. Katalysator was de beslissing van Zinédine Zidane, daags na de Champions Leaguefinale vorig jaar. De Franse coach, die drie keer op rij de beker met de grote oren naar Madrid gebracht had, gaf er plots de brui aan. Dat had Pérez niet zien aankomen. Hij moest in zeven haasten op zoek naar een nieuwe T1. Bij gebrek aan beschikbare kandidaten kwam hij tot een akkoord met toenmalig bondscoach Julen Lopetegui, maar hij destabiliseerde daarmee de Spaanse nationale ploeg, die een teleurstellend WK afwerkte. Toen Cristiano Ronaldo in juli naar Juventus vertrok, wreef Pérez zich wél in de handen. Je zou voor minder: welke 33-jarige spits levert immers nog 105 miljoen euro op? Bovendien was de voorzitter al langer van plan CR7 van de hand te doen en was de relatie tussen de twee al een poos flink bekoeld. Een vervanger voor de Portugees vond Pérez niet nodig. Hij verwachtte dat anderen, eenmaal uit de schaduw van mannetjesputter Cristiano, zouden opstaan, in de eerste plaats Gareth Bale. Viel dat even tegen. Toen in het begin van dit seizoen bleek dat Lopetegui de motor niet aan de praat kreeg, schoof Pérez hem aan de kant en promoveerde hij Santiago Solari, de coach van Real Madrid Castilla, naar de A-ploeg. De Argentijn werd aanvankelijk beschouwd als een tussenpaus, maar naarmate het seizoen vorderde, leken zijn kansen om aan te blijven te stijgen. Tot die dramatische week waarin Real uitgeschakeld werd in de Copa del Rey door FC Barcelona, in de competitie nog eens verloor van de Catalaanse aartsrivaal en in de Champions League te kijk werd gezet door Ajax. En dat allemaal in het eigen Bernabéu... Uit vrees dat de socios om voorzittersverkiezingen in de zomer zouden roepen, moest Pérez ingrijpen. Solari, door velen omschreven als een marionet van de voorzitter, aan boord houden was geen optie meer. José Mourinho bood zijn diensten aan, maar Florentino weigerde. Hoewel hij The Special One nog altijd hoog inschat, weet de voorzitter ook dat de zwaargewichten in de kleedkamer nog liever gaan shoppen met hun schoonmoeder dan dat ze opnieuw samenwerken met de Portugese coach. Pérez liet vervolgens iemand van de club naar Zidane bellen om hem te polsen over een mogelijke terugkeer. De Franse trainer schakelde op zijn beurt een tussenpersoon in om te laten weten dat het antwoord neen was, maar dat zijn besluit niet definitief was. In eerste instantie zag hij het niet zitten om tijdens het seizoen over te nemen. Hij wist zelfs nog niet zeker of hij in juni terug aan de slag wilde gaan en of dat dan in Spanje of het buitenland zou zijn. Er werd gefluisterd dat hij al een offerte van Juventus op zak had. De koele reactie van Zidane had veel te maken met de manier waarop hij weggegaan was bij de Koninklijke. Hij had vorig seizoen immers met Pérez afgesproken dat Gareth Bale verkocht zou worden. En als ook Cristiano zou vertrekken, was de deal dat Neymar, Kylian Mbappé of Eden Hazard in de plaats zou komen. Toen de Franse coach hoorde dat Pérez beslist had om Bale tóch te houden zonder hem daarin te kennen, was hij zo ontgoocheld dat hij de handdoek in de ring gooide. Later, na zijn ontslag, deed nog een ander verhaal de ronde, gevoed door een aantal bestuursleden van Real. Verteld werd dat Zidane wilde dat zijn zoon Luca, toen nog doelman bij de B-ploeg, tweede keeper zou worden in de A-ploeg. De trainer zou dan ook teleurgesteld geweest zijn toen de club Andrij Loenin contracteerde, een jonge Oekraïense keeper die de promotie van Luca Zidane naar de A-kern in de weg zou staan. Kortom: dat Zidane niet erg happig was om terug te keren, was meer dan logisch. Maar toen nam Florentino Pérez zelf de telefoon. Want vergis u niet: de voorzitter had absoluut een deus ex machina nodig om de crisis te bezweren. Niet alleen de supporters hadden zich tegen hem gekeerd, ook uit de kleedkamer stegen steeds meer kritische geluiden op. Toen de voorzitter na de CL-uitschakeling door Ajax de spelers ging toespreken en hen een gebrek aan professionalisme verweet, kreeg hij de wind van voren van Sergio Ramos. De kapitein zei dat het probleem niks met professionalisme te maken had, maar met een gebrek aan scorend vermogen en dat het bestuur daarin tekortgeschoten was. Met andere woorden: Cristiano Ronaldo was vertrokken en er was niemand in de plaats gekomen. Pérez zou daarop furieus geworden zijn en gedreigd hebben Ramos te ontslaan. 'Betaal me maar, dan ben ik weg', antwoordde de aanvoerder volgens sportblad As. 'Ik heb alles gegeven voor dit embleem, voor deze club en zelfs voor jou.' Dat Real een glorieperiode kende met vier CL-bekers in vijf jaar tijd, heeft het immers ook aan Ramos te danken. Als hij in de finale van 2014 tegen Atlético in blessuretijd de 1-1 niet voorbij Thibaut Courtois kopt, zou de zolang begeerde Décima, de tiende overwinning in de CL, er wéér niet gekomen zijn en zou er een heel ander verhaal geschreven zijn. Het akkefietje tussen Pérez en Ramos toonde dat de relatie tussen de voorzitter en de spelers meer dan ooit verzuurd was. Met het terughalen van Zidane werd weer wat goodwill gecreëerd, zowel in de kleedkamer als op de tribunes. Wat Pérez precies aan de telefoon gezegd heeft om Zizou over de streep te trekken, is niet duidelijk, maar er zouden verregaande beloftes gedaan zijn met het oog op volgend seizoen. Sommige media maken gewag van een bedrag van 500 miljoen euro dat de coach de komende zomer mag spenderen. Andere denken dat het zo'n vaart niet zal lopen, aangezien Real de komende jaren gaat investeren in de verbouwing van het Bernabéustadion, een operatie die honderden miljoenen euro zal opslorpen. Zeker is dat Zidane veel meer inspraak zal hebben in het sportieve beleid dan tijdens zijn vorige passage. In hoeverre hij zijn stempel mag drukken, zal blijken tijdens de volgende mercato. Kylian Mbappé, Paul Pogba, Eden Hazard, Christian Eriksen, Matthijs de Ligt, Adrien Rabiot, Sadio Mané, Harry Kane... De laatste weken worden heel wat topspelers gelinkt aan Real Madrid. De aanwezigheid van Zidane heeft een magnetische werking. De Franse halfgod reageert zelf meestal terughoudend als het over zomertransfers gaat, maar op de persconferentie voor het duel tegen Huesca liet hij zich toch even gaan. Over Mbappé stak hij nog het bekende riedeltje af - 'Het is mijn speler niet. Ik ga niet over hem spreken uit respect voor hem, voor PSG, voor onze club en onze spelers.' - maar toen de naam Pogba viel, klonk er een ander geluid: 'Het is niet nieuw dat ik van Pogba houd. Ik ken hem ook persoonlijk. Als speler is hij anders, hij draagt veel bij, er zijn er maar weinig die zoveel bijdragen aan het spel als hij. Hij kan alles op een veld. Waarom zou hij na zijn ervaring bij Manchester United niet naar hier komen?' De voorkeur van Zidane voor Pogba dateert niet van vandaag. Toen hij in januari 2016 trainer werd van Real, was Pogba de naam die boven aan zijn verlanglijstje stond. De Franse middenvelder trok die zomer echter van Juventus naar Manchester United, nadat de gesprekken tussen Florentino Pérez en Mino Raiola, de makelaar van Pogba, spaak liepen. Pérez, die niet hoog oploopt met driftkikker Raiola, zou nu aan Zidane beloofd hebben om de onderhandelingen opnieuw op te starten. Makkelijk wordt het alleszins niet. Pogba heeft nog een contract van twee jaar bij de Red Devils en Ole Gunnar Solskjær maakt zich sterk dat de Fransman zal blijven. Door zijn beloftes aan Zidane heeft Pérez zich in een moeilijk parket gebracht. Achter de schermen jongleert de trainer met namen als Pogba, Hazard en Mané, maar de voorzitter heeft eigenlijk heel andere plannen. Hij wil blijvend inzetten op jeugdvoetballers en Real zo 'de eeuwige jeugd' schenken. Ten bewijze: de afgelopen zes jaar spendeerde de club 270 miljoen euro aan U23-spelers. De laatste in het rijtje is Brahim Díaz, een 19-jarige Spaanse middenvelder, die in januari voor 17 miljoen euro werd losgeweekt bij Manchester City. Op diens persvoorstelling zei Pérez: 'We blijven ons versterken met talent van de hoogste kwaliteit. Zo gaan we de basis leggen voor het heden en de toekomst. We blijven trouw aan onze visie op de sport. Die heeft ons een succesformule opgeleverd waardoor we onze financiële stabiliteit en onze economische sterkte in het huidige voetbalbestek kunnen behouden.' Met die manier van werken denkt Pérez te kunnen opboksen tegen de geldbergen van de sjeiks, waarop clubs als PSG en Manchester City kunnen teren. Zijn bedoeling is om die talenten te laten rijpen bij Real Madrid Castilla om hen vervolgens te laten doorbreken in de A-kern. Die filosofie kwam tot stand in de zomer van 2013, toen de jeugdinternationals Asier Illarramendi, Isco en Dani Carvajal ingelijfd werden. Eerst ging de voorkeur nog puur uit naar Spanjaarden, maar gaandeweg werd steeds meer de internationale kaart getrokken met de komst van de Noor Martin Odegaard, de Nederlander Martin Peeters en de Brazilianen Lucas Silva en Abner. Ook Marco Asensio was nog maar 19 toen hij voor Real tekende. De bedragen die voor de jeugdige talenten betaald worden, lopen steeds hoger op. Voor Vinícius Júnior had Pérez in 2017 een koffertje met 45 miljoen euro veil. Afgelopen zomer kwam 40 miljoen euro terecht op de rekening van Santos voor de 17-jarige Rodrygo Goes. Het zijn die jonge spelers die Pérez straks wil zien schitteren in Bernabéu omdat hij in hen geïnvesteerd heeft. Zidane ziet het anders. Hij gelooft in de gevestigde waarden. Een mooi voorbeeld daarvan is zijn liefde voor Marcelo. De bijna 31-jarige Braziliaan, die onder Solari naar de bank werd verdrongen door de 22-jarige Sergio Reguilón, is duidelijk over zijn hoogtepunt heen, maar krijgt weer volop speeltijd onder Zidane. 'Marcelo is Marcelo en ik houd van zijn manier van spelen', verdedigt Zidane zijn linksback. 'In mijn ogen doet hij het goed. Hij traint goed en hij is betrokken.' Dat is niet naar de zin van Florentino, die Marcelo deze zomer eigenlijk wilde verpatsen. Voorlopig moet de voorzitter inbinden, maar of dat zo zal blijven, is nog maar de vraag. Tussen de denkwereld van Florentino Pérez en die van Zinédine Zidane zijn weinig raakpunten. Dat leidt ongetwijfeld tot spanningen tussen de twee, maar Pérez weet dat hij de strijd niet openlijk kan voeren, dus manoeuvreert hij in de schaduw om aan de macht van Zidane te knagen. Of zoals een Realwatcher vanuit Spanje het ons omschreef: 'Het is hier een circus.'