Het moet in de geschiedenis van Borussia Dortmund nog maar zelden zijn gebeurd. De manier waarop een nieuwe buitenlandse voetballer al na twee wedstrijden werd bejubeld. Het regende superlatieven nadat Axel Witsel in zijn eerste officiële match voor Dortmund, voor de beker op tweedeklasser Fürth, in blessuretijd de gelijkmaker aantekende, nadat hij een kwartier daarvoor op het veld kwam. Zo verhinderde hij een pijnlijke uitschakeling want in de verlengingen trok Borussia alsnog de wedstrijd naar zich toe. En toen Witsel in de eerste wedstrijd in de Bundesliga, thuis tegen RB Leipzig, met een spectaculaire omhaal voor de 3-1 zorgde, vielen de monden open van verbazing. Zelfs de kwaliteitskrant Süddeutsche Zeitung, die niet snel van voetballers sterren maakt, sprak van een middenvelder die regisseerde alsof hij al jaren in Dortmund speelt. Vooral de rust die Witsel uitstraalt werd geprezen. Om zijn spel te accentueren werd er verwezen naar het kindersprookje van de haas en de egel. Als het spel in het middenveld op gang werd getrokken, was Witsel degene die de ballen verdeelde, als er vooraan een doelmogelijkheid kwam, dan tikte hij de bal in doel. En bij balverlies liet Witsel zich meteen tot diep in de eigen helft terugzakken. 'Ik ben al aangekomen', zei de egel toen hij de verbaasde haas in een onderlinge wedstrijd achter zich liet. Maar de egel was met twee, hij had vals gespeeld. Witsel doet alles alleen. Zo viel het in de Süddeutsche Zeitung te lezen. Een ode aan de Rode Duivel.
...