Elke keer als hij de netten doet trillen, lijkt dat een antwoord te zijn aan zijn critici. Er zijn er die Romelu Lukaku maar blijven klasseren bij de klungels met een gebrekkige techniek. Een monumentale misser of een match tegen een grote ploeg waarin hij niet scoorde, altijd vinden ze wel iets om naar te verwijzen.

In het andere kamp zijn de verdedigers van de bonkige spits minstens even fanatiek. Ze herinneren er maar wat graag aan dat de non-believers voorspelden dat Big Rom in Italië, waar verdedigen tot een kunst verheven is, in de hel terecht zou komen.

Kortom, Romelu Lukaku verdeelt de meningen in die mate dat het moeilijk is om zijn echte waarde in te schatten. Hoe verhoudt hij zich tot de referentiespitsen op deze planeet?

De Rode Duivel maakt sowieso deel uit van de categorie spitsen die bovenmatig presteren. De vijftien spelers die dit seizoen doorgaan voor de beste afwerkers ter wereld, hebben allemaal bij hun club een doelpuntenratio die hoger ligt hun expected goals. Allemaal, behalve Lautaro Martínez en Edin Dzeko. De Bosniër staat bekend als een coole killer, maar blinkt in werkelijkheid meer uit in het aantal van zijn schoten dan in hun doeltreffendheid.

Dat bewijst nog maar eens dat het bij spitsen vaak een kwestie van reputatie is. In de verbeelding van de mensen krijgen aanvallers kwaliteiten toegedicht die niet stroken met hun statistieken. Zo zou Karim Benzema een estheet zijn, Erling Haaland een cyborg en Mauro Icardo een telegenieke vos. En Lukaku niet meer zijn dan een dikke bruut, met meer kracht dan finesse.

Redactie
© Redactie

En met bijna de helft van zijn gekadreerde schoten die in doel belanden, hoort Lukaku ook bij de grote jongens. Er zijn er niet veel die een hoger cijfer kunnen voorleggen. Er is de chirurgische Mauro Icardi, die met 65 procent van zijn schoten binnen het kader de keeper op het verkeerde been zet. En onze landgenoot volgt op minder dan 1 procent van de indrukwekkende Haaland, die zijn bovenaards seizoen nog moet bevestigen. Als de Noor zijn cadans ook de volgende jaren kan volhouden, dan zal de race om de beste spits ter wereld snel gelopen zijn.

Als je de cijfers onder de loep neemt, kan je bij de beste spitsen ter wereld een onderscheid maken tussen twee soorten. Je hebt er die willen afwerken vanop verschillende delen van het veld en die een groot volume aan kansen creëren. Anderen hechten meer belang aan de kwaliteit van hun positie dan aan de kwantiteit van kansen. Dat zie je ook aan de expected goals. Waar Cristiano Ronaldo of Luis Suárez een schot proberen vanop minder kansrijke posities, met een gemiddelde van 0,12 en 0,15 expected goal per schot, nemen de echte killers van de zestienmeter de bal op de slof in de 'heetste' zones.

Redactie
© Redactie

De ruimte afgebakend door de twee doelpalen en meestal niet verder dan het penaltypunt, dát is de zone waar de kansen om te scoren exponentieel toenemen. Lukaku komt aan 0,21 expected goal per schot. Bij Inter is hij soms ook betrokken in de opbouw, terwijl andere spitsen aan een hoger cijfer komen omdat ze er uitsluitend zijn om af te werken: 0,22 voor Jamie Vardy, 0,24 voor Haaland en vooral 0,3 voor Icardi, een killer van het zuiverste soort.

Het zijn ook dat soort spitsen die zich onderscheiden op het vlak van big chances (grote kansen). Dat zijn schoten die een quotering mee krijgen die hoger ligt dan 0,25 expected goal. Anders gezegd: schoten die méér dan één kans op vier hebben om in de netten te belanden. Meer dan 40 procent van de schoten van Icardi, bijvoorbeeld, zijn hoger zijn 0,25 xG. In dat specifieke klassement wordt de Argentijnse vos gevolgd door Haaland, Vardy, Agüero en Lukaku, ver boven een Ronaldo die vaak zijn kans gaat vanuit gedurfde situaties.

Redactie
© Redactie

Om een klassement te maken van de koningen van de afwerking, lijkt het dus aangewezen om te kijken naar de aanvallers die het meest uitblinken in die big chances, kansen die bijna te groot zijn om verkwanseld te worden. Daarbij houden we geen rekening met penalty's, omdat dat een aparte specialiteit is.

Kijken we naar die big chances, dan zitten veel topspitsen tussen 45 en 55 procent. In dat peletonnetje vinden we ook Lukaku, in goed gezelschap overigens: tussen de 55 procent van Sergio Agüero en de 45 procent van Luis Suárez zitten ook Benzema, Vardy, Werner, Mbappé en Lewandowski.

Vreemd genoeg zwemt Ronaldo daaronder, net zoals Harry Kane, maar vooral Ciro Immobile, wiens 23 big chances vooral penalty's (12) zijn en die een laag rendement heeft wanneer de grote kansen uit open spel komen (twee goals op elf grote kansen, hetzij 18 procent).

Onze landgenoot schiet wel erg weinig. Zijn 2,71 doelpogingen per match maken van hem een van de meest discrete spitsen. Nochtans heeft Inter een spelsysteem dat Lukaku zou moeten toestaan om vaak gevaarlijk te zijn, maar hem vinden in de zestienmeter lijkt soms een delicate opdracht voor zijn ploegmaats.

Aan de top van de offensieve onfeilbaarheid vinden we altijd de twee zelfde mannen terug. Haaland heeft een slaagpercentage van 63 procent en Icardi zelfs van 70 procent.

Redactie
© Redactie

Kan je een klassement opmaken van profielen die zo verschillend zijn? Icardi en Haaland onderscheiden zich op het vlak van kwaliteit, terwijl Ronaldo en Mbappé meer indruk maken met hun volume, maar alles ligt eigenlijk heel dicht bij elkaar.

Het enige mogelijke besluit is dan ook: als het gaat over het aannemen van de bal in de vijandelijke rechthoek en het leer in het net laten belanden, is Romelu Lukaku een van de meest betrouwbare afwerkers op deze planeet.

Alle cijfers komen van Wyscout en hebben betrekking op de matchen in een officiële competitie en in clubverband in de loop van het seizoen 2019/20.

Elke keer als hij de netten doet trillen, lijkt dat een antwoord te zijn aan zijn critici. Er zijn er die Romelu Lukaku maar blijven klasseren bij de klungels met een gebrekkige techniek. Een monumentale misser of een match tegen een grote ploeg waarin hij niet scoorde, altijd vinden ze wel iets om naar te verwijzen.In het andere kamp zijn de verdedigers van de bonkige spits minstens even fanatiek. Ze herinneren er maar wat graag aan dat de non-believers voorspelden dat Big Rom in Italië, waar verdedigen tot een kunst verheven is, in de hel terecht zou komen. Kortom, Romelu Lukaku verdeelt de meningen in die mate dat het moeilijk is om zijn echte waarde in te schatten. Hoe verhoudt hij zich tot de referentiespitsen op deze planeet?De Rode Duivel maakt sowieso deel uit van de categorie spitsen die bovenmatig presteren. De vijftien spelers die dit seizoen doorgaan voor de beste afwerkers ter wereld, hebben allemaal bij hun club een doelpuntenratio die hoger ligt hun expected goals. Allemaal, behalve Lautaro Martínez en Edin Dzeko. De Bosniër staat bekend als een coole killer, maar blinkt in werkelijkheid meer uit in het aantal van zijn schoten dan in hun doeltreffendheid.Dat bewijst nog maar eens dat het bij spitsen vaak een kwestie van reputatie is. In de verbeelding van de mensen krijgen aanvallers kwaliteiten toegedicht die niet stroken met hun statistieken. Zo zou Karim Benzema een estheet zijn, Erling Haaland een cyborg en Mauro Icardo een telegenieke vos. En Lukaku niet meer zijn dan een dikke bruut, met meer kracht dan finesse.En met bijna de helft van zijn gekadreerde schoten die in doel belanden, hoort Lukaku ook bij de grote jongens. Er zijn er niet veel die een hoger cijfer kunnen voorleggen. Er is de chirurgische Mauro Icardi, die met 65 procent van zijn schoten binnen het kader de keeper op het verkeerde been zet. En onze landgenoot volgt op minder dan 1 procent van de indrukwekkende Haaland, die zijn bovenaards seizoen nog moet bevestigen. Als de Noor zijn cadans ook de volgende jaren kan volhouden, dan zal de race om de beste spits ter wereld snel gelopen zijn.Als je de cijfers onder de loep neemt, kan je bij de beste spitsen ter wereld een onderscheid maken tussen twee soorten. Je hebt er die willen afwerken vanop verschillende delen van het veld en die een groot volume aan kansen creëren. Anderen hechten meer belang aan de kwaliteit van hun positie dan aan de kwantiteit van kansen. Dat zie je ook aan de expected goals. Waar Cristiano Ronaldo of Luis Suárez een schot proberen vanop minder kansrijke posities, met een gemiddelde van 0,12 en 0,15 expected goal per schot, nemen de echte killers van de zestienmeter de bal op de slof in de 'heetste' zones.De ruimte afgebakend door de twee doelpalen en meestal niet verder dan het penaltypunt, dát is de zone waar de kansen om te scoren exponentieel toenemen. Lukaku komt aan 0,21 expected goal per schot. Bij Inter is hij soms ook betrokken in de opbouw, terwijl andere spitsen aan een hoger cijfer komen omdat ze er uitsluitend zijn om af te werken: 0,22 voor Jamie Vardy, 0,24 voor Haaland en vooral 0,3 voor Icardi, een killer van het zuiverste soort. Het zijn ook dat soort spitsen die zich onderscheiden op het vlak van big chances (grote kansen). Dat zijn schoten die een quotering mee krijgen die hoger ligt dan 0,25 expected goal. Anders gezegd: schoten die méér dan één kans op vier hebben om in de netten te belanden. Meer dan 40 procent van de schoten van Icardi, bijvoorbeeld, zijn hoger zijn 0,25 xG. In dat specifieke klassement wordt de Argentijnse vos gevolgd door Haaland, Vardy, Agüero en Lukaku, ver boven een Ronaldo die vaak zijn kans gaat vanuit gedurfde situaties. Om een klassement te maken van de koningen van de afwerking, lijkt het dus aangewezen om te kijken naar de aanvallers die het meest uitblinken in die big chances, kansen die bijna te groot zijn om verkwanseld te worden. Daarbij houden we geen rekening met penalty's, omdat dat een aparte specialiteit is.Kijken we naar die big chances, dan zitten veel topspitsen tussen 45 en 55 procent. In dat peletonnetje vinden we ook Lukaku, in goed gezelschap overigens: tussen de 55 procent van Sergio Agüero en de 45 procent van Luis Suárez zitten ook Benzema, Vardy, Werner, Mbappé en Lewandowski. Vreemd genoeg zwemt Ronaldo daaronder, net zoals Harry Kane, maar vooral Ciro Immobile, wiens 23 big chances vooral penalty's (12) zijn en die een laag rendement heeft wanneer de grote kansen uit open spel komen (twee goals op elf grote kansen, hetzij 18 procent).Onze landgenoot schiet wel erg weinig. Zijn 2,71 doelpogingen per match maken van hem een van de meest discrete spitsen. Nochtans heeft Inter een spelsysteem dat Lukaku zou moeten toestaan om vaak gevaarlijk te zijn, maar hem vinden in de zestienmeter lijkt soms een delicate opdracht voor zijn ploegmaats. Aan de top van de offensieve onfeilbaarheid vinden we altijd de twee zelfde mannen terug. Haaland heeft een slaagpercentage van 63 procent en Icardi zelfs van 70 procent.Kan je een klassement opmaken van profielen die zo verschillend zijn? Icardi en Haaland onderscheiden zich op het vlak van kwaliteit, terwijl Ronaldo en Mbappé meer indruk maken met hun volume, maar alles ligt eigenlijk heel dicht bij elkaar.Het enige mogelijke besluit is dan ook: als het gaat over het aannemen van de bal in de vijandelijke rechthoek en het leer in het net laten belanden, is Romelu Lukaku een van de meest betrouwbare afwerkers op deze planeet.Alle cijfers komen van Wyscout en hebben betrekking op de matchen in een officiële competitie en in clubverband in de loop van het seizoen 2019/20.