We zijn januari 2009. De toen twintigjarige Ivan Perisic zoekt speelminuten, eender waar. Bij het Franse FC Sochaux zit hij op dat moment al drie jaar in de selectie. KSV Roeselare gooit hem een reddingsboei. Ze zijn op zoek naar een aanvallende injectie om degradatie hopelijk te ontwijken. Sinds speeldag zeven kamperen ze namelijk op de laatste positie - met eenmalig een plaatsje hoger op speeldag tien - en kwam Dennis van Wijk eind oktober al coach Dirk Geeraerd vervangen.

Impact

De jonge Kroaat scoort vijf maal en behoudt Roeselare mee nipt van de degradatie, na de eindronde met tweedeklassers. Mons en Tubeke zakten rechtstreeks. Zijn directe impact trekt de aandacht van Club Brugge, RSC Anderlecht, Borussia Dortmund en Hertha Berlin. Luc Devroe haalt hem binnen bij die eerste club, waar hij op dat moment sportief directeur was en daarvoor ook die functie bij Roeselare uitvoerde.

Ook in het noorden van West-Vlaanderen presteert de winger meteen. Na de interlandbreak in september komt hij in de ploeg en maakt hij een doelpunt. Nadien speelt Perisic in elke competitie- en play-offwedstrijd behalve eentje. Een heus verschil met zijn nul minuten bij Sochaux. Hij wordt Europees topschutter van Club Brugge met vijf doelpunten en treft negen keer raak in de Jupiler Pro League. Het seizoen nadien speelt de Kroaat opnieuw bijna veertig wedstrijden en wordt hij productiever. Met 22 goals haalt hij de topschutterstitel binnen. De Bundesliga lonkt opnieuw en een transfer naar Dortmund volgt.

Perisic presteert altijd op EK's en WK's, belgaimage
Perisic presteert altijd op EK's en WK's © belgaimage

Daar verloopt het iets stroever. De concurrentie is groter en de competitie vergt fysiek meer inspanningen. Hij moet vechten voor z'n plaats tegen publiekslievelingen Kevin Grosskreutz en Jakub Blaszczykowski, terwijl het koningskoppel Robert Lewandowski-Shinji Kagawa productief blijft draaien na de titel in het voorgaande seizoen en ook wonderkind Mario Götze steeds nadrukkelijker een basisplaats claimt.

Titel met Dortmund

Europees reikt het verhaal niet verder dan een teleurstellende campagne in de groepsfase maar in eigen land floreren de troepen van Jurgen Klopp wederom. Iets waar Perisic met 24 (op 30) actieve wedstrijden zeker z'n aandeel in heeft, maar zijn doelpuntenaantal blijft steken op vijf in de Bundesliga, zeven in totaal. Niet dat ze met goalgetter Lewandowski (22 in competitie, 7 in de beker) er te kort kwamen in Dortmund natuurlijk. Perisic kreeg daarna twee basisplaatsen op het EK in Polen en Oekraïne. In het beslissende verliesduel (1-0 vs Spanje) mocht hij een halfuur opdraven.

Seizoen twee ging het bergaf met de speelkansen voor Perisic. Marco Reus kwam de linkerflank versterken en Götze nam de centrale rol van Kagawa - die naar ManU trok - over. Rechts vochten Grosskreutz en Blaszczykowsky opnieuw voor een basisplek, dus de Kroaat kwam slechts aan veertien competitieduels, waarvan negen als invaller. Als 24-jarige zocht Perisic elders speeltijd, want zijn sterkste seizoenen zaten eraan te komen en hij wilde z'n WK-selectie niet in gevaar brengen.

In de winter van dat tweede seizoen biedt een ambitieus Wolfsburg zich aan, dat 7,5 miljoen euro voor hem neertelt. Bij die Wölfe gelooft Dieter Hecking hard in de kwaliteiten van de linkse flank. Perisic speelt opnieuw ruim dertig wedstrijden en met het Volkswagengeld bouwen ze stelstelmatig aan een Champions Leaguewaardig team. Een jaar later spelen Kevin De Bruyne en de betreurde Junior Malanda ook in de autostad.

Snuffelend Inter

Een matuur geworden Ivan Perisic bereikt zijn fysieke hoogtepunten en stoomt wekelijks de flank af bij Wolfsburg. Ook op het WK in 2014 maakt hij indruk met twee doelpunten. Uiteindelijk legt hij met Kroatië opnieuw de duimen in de laatste groepswedstrijd, nu tegen een ontketend Mexico. In het seizoen 2014-15 eindigt Wolfsburg als best of the rest tweede na Bayern, met De Bruyne als dirigent, Perisic als marathonman en Bas Dost als afwerker. Inter Milan komt snuffelen of hij een transfer ziet zitten. Ze leggen 18 miljoen op tafel en Ivan de Grote verlaat Duitsland voor Italië.

Ondanks de hectische jaren die I Nerazzurri doormaken, is Perisic een onbetwiste titularis. Met een gemiddelde van ruim veertig wedstrijden en statistieken in dubbele cijfers - enkel dit seizoen bleef hij steken op negen goals - stelde de winger nooit echt teleur, maar kon hij ook nooit zilverwerk in de prijzenkast brengen. De titel met Dortmund blijft voorlopig het enige prijsje op zijn palmares.

Ivan De Grote

De afgelopen tien jaar is Ivan Perisic een man van grote internationale toernooien gebleken. Zijn terrein om uit te blinken en de aandacht te trekken van de grote clubs. Absoluut hoogtepunt was zijn WK 2018. In de weg naar de finale met Kroatië scoorde hij misschien eerst een weinigbeslissend doelpunt in de laatste groepsmatch - Kroatië was al geplaatst - maar in de halve finale schreef hij mee geschiedenis door een doelpunt en assist af te leveren versus Engeland. 2-1, en Republika Hrvatska voor het eerst naar een WK-finale.

In vier jaar Inter speelde Perisic ruim 160 wedstrijden, belgaimage
In vier jaar Inter speelde Perisic ruim 160 wedstrijden © belgaimage

Met een jaar vertraging trekt hij nu dus naar de absolute Europese top, terug naar Duitsland, herenigd met zijn Kroatische ex-bondscoach Niko Kovac. Het toonbeeld van hoe hard werken en veel geduld toch succes oplevert. Met zijn inzet mag hij de nieuwe generatie Bayern-spelers het vuur aan de schenen leggen. Arjen Robben en Franck Ribéry zaten op hun retour, maar deze dertiger speelt nog met het vuur van die guitige twintigjarige op Schiervelde. Hij verdient het, Ivan mag dit seizoen echt De Grote worden.

Raar hoe het tij kan keren. Waar Perisic geen kans kreeg bij Sochaux in de Ligue 1, vertoeven ze momenteel in de onderste regionen van de Ligue 2, en zaten ze in 2009 eigenlijk al in een soort overgangsperiode. Dat terwijl Perisic op het punt staat zijn hoogtepunten te gaan beleven. Tot vandaag blijft het wel de tweede club met de meeste seizoen in de hoogste klasse (66), na Marseille (69). Alsof de carrière van de speler en die van de club in tegenovergestelde richting evolueerden.

We zijn januari 2009. De toen twintigjarige Ivan Perisic zoekt speelminuten, eender waar. Bij het Franse FC Sochaux zit hij op dat moment al drie jaar in de selectie. KSV Roeselare gooit hem een reddingsboei. Ze zijn op zoek naar een aanvallende injectie om degradatie hopelijk te ontwijken. Sinds speeldag zeven kamperen ze namelijk op de laatste positie - met eenmalig een plaatsje hoger op speeldag tien - en kwam Dennis van Wijk eind oktober al coach Dirk Geeraerd vervangen.ImpactDe jonge Kroaat scoort vijf maal en behoudt Roeselare mee nipt van de degradatie, na de eindronde met tweedeklassers. Mons en Tubeke zakten rechtstreeks. Zijn directe impact trekt de aandacht van Club Brugge, RSC Anderlecht, Borussia Dortmund en Hertha Berlin. Luc Devroe haalt hem binnen bij die eerste club, waar hij op dat moment sportief directeur was en daarvoor ook die functie bij Roeselare uitvoerde.Ook in het noorden van West-Vlaanderen presteert de winger meteen. Na de interlandbreak in september komt hij in de ploeg en maakt hij een doelpunt. Nadien speelt Perisic in elke competitie- en play-offwedstrijd behalve eentje. Een heus verschil met zijn nul minuten bij Sochaux. Hij wordt Europees topschutter van Club Brugge met vijf doelpunten en treft negen keer raak in de Jupiler Pro League. Het seizoen nadien speelt de Kroaat opnieuw bijna veertig wedstrijden en wordt hij productiever. Met 22 goals haalt hij de topschutterstitel binnen. De Bundesliga lonkt opnieuw en een transfer naar Dortmund volgt.Daar verloopt het iets stroever. De concurrentie is groter en de competitie vergt fysiek meer inspanningen. Hij moet vechten voor z'n plaats tegen publiekslievelingen Kevin Grosskreutz en Jakub Blaszczykowski, terwijl het koningskoppel Robert Lewandowski-Shinji Kagawa productief blijft draaien na de titel in het voorgaande seizoen en ook wonderkind Mario Götze steeds nadrukkelijker een basisplaats claimt.Titel met DortmundEuropees reikt het verhaal niet verder dan een teleurstellende campagne in de groepsfase maar in eigen land floreren de troepen van Jurgen Klopp wederom. Iets waar Perisic met 24 (op 30) actieve wedstrijden zeker z'n aandeel in heeft, maar zijn doelpuntenaantal blijft steken op vijf in de Bundesliga, zeven in totaal. Niet dat ze met goalgetter Lewandowski (22 in competitie, 7 in de beker) er te kort kwamen in Dortmund natuurlijk. Perisic kreeg daarna twee basisplaatsen op het EK in Polen en Oekraïne. In het beslissende verliesduel (1-0 vs Spanje) mocht hij een halfuur opdraven.Seizoen twee ging het bergaf met de speelkansen voor Perisic. Marco Reus kwam de linkerflank versterken en Götze nam de centrale rol van Kagawa - die naar ManU trok - over. Rechts vochten Grosskreutz en Blaszczykowsky opnieuw voor een basisplek, dus de Kroaat kwam slechts aan veertien competitieduels, waarvan negen als invaller. Als 24-jarige zocht Perisic elders speeltijd, want zijn sterkste seizoenen zaten eraan te komen en hij wilde z'n WK-selectie niet in gevaar brengen.In de winter van dat tweede seizoen biedt een ambitieus Wolfsburg zich aan, dat 7,5 miljoen euro voor hem neertelt. Bij die Wölfe gelooft Dieter Hecking hard in de kwaliteiten van de linkse flank. Perisic speelt opnieuw ruim dertig wedstrijden en met het Volkswagengeld bouwen ze stelstelmatig aan een Champions Leaguewaardig team. Een jaar later spelen Kevin De Bruyne en de betreurde Junior Malanda ook in de autostad.Snuffelend InterEen matuur geworden Ivan Perisic bereikt zijn fysieke hoogtepunten en stoomt wekelijks de flank af bij Wolfsburg. Ook op het WK in 2014 maakt hij indruk met twee doelpunten. Uiteindelijk legt hij met Kroatië opnieuw de duimen in de laatste groepswedstrijd, nu tegen een ontketend Mexico. In het seizoen 2014-15 eindigt Wolfsburg als best of the rest tweede na Bayern, met De Bruyne als dirigent, Perisic als marathonman en Bas Dost als afwerker. Inter Milan komt snuffelen of hij een transfer ziet zitten. Ze leggen 18 miljoen op tafel en Ivan de Grote verlaat Duitsland voor Italië.Ondanks de hectische jaren die I Nerazzurri doormaken, is Perisic een onbetwiste titularis. Met een gemiddelde van ruim veertig wedstrijden en statistieken in dubbele cijfers - enkel dit seizoen bleef hij steken op negen goals - stelde de winger nooit echt teleur, maar kon hij ook nooit zilverwerk in de prijzenkast brengen. De titel met Dortmund blijft voorlopig het enige prijsje op zijn palmares.Ivan De GroteDe afgelopen tien jaar is Ivan Perisic een man van grote internationale toernooien gebleken. Zijn terrein om uit te blinken en de aandacht te trekken van de grote clubs. Absoluut hoogtepunt was zijn WK 2018. In de weg naar de finale met Kroatië scoorde hij misschien eerst een weinigbeslissend doelpunt in de laatste groepsmatch - Kroatië was al geplaatst - maar in de halve finale schreef hij mee geschiedenis door een doelpunt en assist af te leveren versus Engeland. 2-1, en Republika Hrvatska voor het eerst naar een WK-finale.Met een jaar vertraging trekt hij nu dus naar de absolute Europese top, terug naar Duitsland, herenigd met zijn Kroatische ex-bondscoach Niko Kovac. Het toonbeeld van hoe hard werken en veel geduld toch succes oplevert. Met zijn inzet mag hij de nieuwe generatie Bayern-spelers het vuur aan de schenen leggen. Arjen Robben en Franck Ribéry zaten op hun retour, maar deze dertiger speelt nog met het vuur van die guitige twintigjarige op Schiervelde. Hij verdient het, Ivan mag dit seizoen echt De Grote worden.Raar hoe het tij kan keren. Waar Perisic geen kans kreeg bij Sochaux in de Ligue 1, vertoeven ze momenteel in de onderste regionen van de Ligue 2, en zaten ze in 2009 eigenlijk al in een soort overgangsperiode. Dat terwijl Perisic op het punt staat zijn hoogtepunten te gaan beleven. Tot vandaag blijft het wel de tweede club met de meeste seizoen in de hoogste klasse (66), na Marseille (69). Alsof de carrière van de speler en die van de club in tegenovergestelde richting evolueerden.