In de meeslepende terugwedstrijd van de halve finale tegen Ajax Amsterdam geraakte Vertonghen geblesseerd aan de enkel, gelukkig is hij net op tijd hersteld voor de CL-finale van zaterdag.

'Na ongeveer 23 minuten kreeg ik in een duel met Kasper Dolberg en Toby Alderweireldeen tik op m'n enkel. Ik weet niet van wie en ik zakte er ook niet door, maar het deed wel pijn. Ik speelde de wedstrijd vervolgens uit op pijnstillers en adrenaline.

'Maar toen ik na afloop mijn schoen uitdeed, was mijn enkel helemaal opgezwollen. Ik kon er niet meer op steunen. Ik moest vervolgens naar de dopingcontrole en ik zat daar met mijn handen in het haar. Ik dacht: oh nee... Normaal doe je vier tot zes weken om te revalideren van een enkelblessure en de finale is over drieënhalve week, wat nu?

'Twee dagen later had ik een scan en die was gewoon goed. Er werd me verteld dat ik wel een botkneuzing had maar dat het er op zich wel oké uitzag.'

'Na zo'n enkelblessure in de halve finale ben je bij wijze van spreken daar meer mee bezig dan dat je beseft van: we gaan straks de Champions Leaguefinale spelen en we zijn ons aan het voorbereiden op waarschijnlijk de grootste wedstrijd van ons leven, met een vriendengroep die al zo lang samen is. Ik weet eigenlijk niet of het helemaal doordringt, ik denk dat dat pas echt komt als je eenmaal in Madrid bent', gaat Vertonghen verder.

'Maar ik word wel veel aangesproken door Spursfans en mensen om me heen en ik denk dat je toch wel moet beseffen dat dit het hoogste is wat je als clubvoetballer kan bereiken. Ik geniet er wel van, ik ben natuurlijk alweer 32 en dit is eigenlijk het mooiste jaar uit mijn carrière geweest. Ik ben inmiddels recordinternational, ik heb een halve finale op het WK gespeeld en ga nu, als alles goed gaat, de Champions Leaguefinale spelen. Dat is toch heel mooi om te bereiken.'

China

Zijn ex-club Ajax uitschakelen bezorgde de verdediger een dubbel gevoel, zegt hij: Dat was heel vreemd. Ik ken er veel mensen, zo heb ik bijvoorbeeld nog een goed contact met Daley Blind. Je wil toch ook geen verdriet zien bij mensen die je goed kent.

'Ik ben blij dat Ajax kort daarna wel de landstitel heeft gepakt. Voor hen zal er altijd wel een wrange nasmaak aan dit seizoen blijven zitten, maar ze hebben de dubbel gewonnen en de halve finale van de Champions League bereikt. Als je dat voor het seizoen had gezegd, dan had niemand dat geloofd.'

Over zijn eigen toekomst tast Jan Vertonghen nog in het duister. Hij heeft nog één jaar contract bij Tottenham. 'Mentaal voel ik me zeker nog supergoed, fysiek ben ik afhankelijk van mijn lichaam. Wat ik volgend jaar ga doen, weet ik nog niet. Dat is ook afhankelijk van welke opties er komen.'

Zou hij zijn goede vriend Mousa Dembélé kunnen volgen naar China? Vertonghen: 'Nu zit dat zeker niet in mijn hoofd. Kijk, Mousa is een avonturier en ik weet dat hij naar China is gegaan om de juiste redenen. Natuurlijk is het financieel ongelooflijk, maar ik denk echt dat hij er voor de helft of een kwart van het geld ook had gezeten, gewoon omdat hij het mooi vindt om in een nieuwe cultuur op te gaan. Bij mij zou het puur financieel zijn en dan vind ik drie jaar lang. Dan zou ik te veel van mijn leven weggooien.'

Arthur Renard

Lees het volledige interview met Jan Vertonghen in onze +zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 29 mei.

In de meeslepende terugwedstrijd van de halve finale tegen Ajax Amsterdam geraakte Vertonghen geblesseerd aan de enkel, gelukkig is hij net op tijd hersteld voor de CL-finale van zaterdag. 'Na ongeveer 23 minuten kreeg ik in een duel met Kasper Dolberg en Toby Alderweireldeen tik op m'n enkel. Ik weet niet van wie en ik zakte er ook niet door, maar het deed wel pijn. Ik speelde de wedstrijd vervolgens uit op pijnstillers en adrenaline. 'Maar toen ik na afloop mijn schoen uitdeed, was mijn enkel helemaal opgezwollen. Ik kon er niet meer op steunen. Ik moest vervolgens naar de dopingcontrole en ik zat daar met mijn handen in het haar. Ik dacht: oh nee... Normaal doe je vier tot zes weken om te revalideren van een enkelblessure en de finale is over drieënhalve week, wat nu? 'Twee dagen later had ik een scan en die was gewoon goed. Er werd me verteld dat ik wel een botkneuzing had maar dat het er op zich wel oké uitzag.''Na zo'n enkelblessure in de halve finale ben je bij wijze van spreken daar meer mee bezig dan dat je beseft van: we gaan straks de Champions Leaguefinale spelen en we zijn ons aan het voorbereiden op waarschijnlijk de grootste wedstrijd van ons leven, met een vriendengroep die al zo lang samen is. Ik weet eigenlijk niet of het helemaal doordringt, ik denk dat dat pas echt komt als je eenmaal in Madrid bent', gaat Vertonghen verder. 'Maar ik word wel veel aangesproken door Spursfans en mensen om me heen en ik denk dat je toch wel moet beseffen dat dit het hoogste is wat je als clubvoetballer kan bereiken. Ik geniet er wel van, ik ben natuurlijk alweer 32 en dit is eigenlijk het mooiste jaar uit mijn carrière geweest. Ik ben inmiddels recordinternational, ik heb een halve finale op het WK gespeeld en ga nu, als alles goed gaat, de Champions Leaguefinale spelen. Dat is toch heel mooi om te bereiken.'Zijn ex-club Ajax uitschakelen bezorgde de verdediger een dubbel gevoel, zegt hij: Dat was heel vreemd. Ik ken er veel mensen, zo heb ik bijvoorbeeld nog een goed contact met Daley Blind. Je wil toch ook geen verdriet zien bij mensen die je goed kent. 'Ik ben blij dat Ajax kort daarna wel de landstitel heeft gepakt. Voor hen zal er altijd wel een wrange nasmaak aan dit seizoen blijven zitten, maar ze hebben de dubbel gewonnen en de halve finale van de Champions League bereikt. Als je dat voor het seizoen had gezegd, dan had niemand dat geloofd.'Over zijn eigen toekomst tast Jan Vertonghen nog in het duister. Hij heeft nog één jaar contract bij Tottenham. 'Mentaal voel ik me zeker nog supergoed, fysiek ben ik afhankelijk van mijn lichaam. Wat ik volgend jaar ga doen, weet ik nog niet. Dat is ook afhankelijk van welke opties er komen.' Zou hij zijn goede vriend Mousa Dembélé kunnen volgen naar China? Vertonghen: 'Nu zit dat zeker niet in mijn hoofd. Kijk, Mousa is een avonturier en ik weet dat hij naar China is gegaan om de juiste redenen. Natuurlijk is het financieel ongelooflijk, maar ik denk echt dat hij er voor de helft of een kwart van het geld ook had gezeten, gewoon omdat hij het mooi vindt om in een nieuwe cultuur op te gaan. Bij mij zou het puur financieel zijn en dan vind ik drie jaar lang. Dan zou ik te veel van mijn leven weggooien.'Arthur Renard