Dezer dagen bereidt Jan Vertonghen zich voor op waarschijnlijk de grootste wedstrijd uit zijn carrière. Hij is nog herstellende van een enkelblessure, maar het ziet er goed uit. Het was wellicht een hulp dat Tottenham Hotspur niet naar een ver oord trok om zich voor te bereiden op de Champions Leaguefinale in Madrid. In tegenstelling tot Liverpool, dat naar het Spaanse Marbella trok, bleven de Spurs gewoon in Engeland.
...

Dezer dagen bereidt Jan Vertonghen zich voor op waarschijnlijk de grootste wedstrijd uit zijn carrière. Hij is nog herstellende van een enkelblessure, maar het ziet er goed uit. Het was wellicht een hulp dat Tottenham Hotspur niet naar een ver oord trok om zich voor te bereiden op de Champions Leaguefinale in Madrid. In tegenstelling tot Liverpool, dat naar het Spaanse Marbella trok, bleven de Spurs gewoon in Engeland. Tussen de bedrijven door maakte Vertonghen wat tijd voor Sport/Voetbalmagazine. In een ruimte boven de hoofdingang van het indrukwekkende trainingscomplex blikt hij terug op het seizoen. 'Na zo'n enkelblessure in de halve finale ben je bij wijze van spreken daar meer mee bezig dan dat je beseft van: we gaan straks de Champions Leaguefinale spelen en we zijn ons aan het voorbereiden op waarschijnlijk de grootste wedstrijd van ons leven, met een vriendengroep die al zo lang samen is.' Dringt het inmiddels al wat meer tot je door dat je straks een Champions Leaguefinale gaat spelen? JAN VERTONGHEN: 'Ik weet eigenlijk niet of het helemaal doordringt, ik denk dat dat pas echt komt als je eenmaal in Madrid bent. Maar ik word wel veel aangesproken door Spursfans en mensen om me heen en ik denk dat je toch wel moet beseffen dat dit het hoogste is wat je als clubvoetballer kan bereiken. Ik geniet er wel van, ik ben natuurlijk alweer 32 en dit is eigenlijk het mooiste jaar uit mijn carrière geweest. Ik ben inmiddels recordinternational, ik heb een halve finale op het WK gespeeld en ga nu, als alles goed gaat, de Champions Leaguefinale spelen. Dat is toch heel mooi om te bereiken.' In de return van de halve finale tegen Ajax liep je een enkelblessure op. Wat gebeurde er precies? Er werd zelfs gesuggereerd dat je de blessure opliep tijdens het vieren van de overwinning. VERTONGHEN: 'Nee, dat was het niet. Na ongeveer 23 minuten kreeg ik in een duel met Kasper Dolberg en Toby Alderweireld een tik op m'n enkel. Ik weet niet van wie en ik zakte er ook niet door, maar het deed wel pijn. Ik speelde de wedstrijd vervolgens uit op pijnstillers en adrenaline. Maar toen ik na afloop mijn schoen uitdeed, was mijn enkel helemaal opgezwollen. Ik kon er niet meer op steunen. Ik moest vervolgens naar de dopingcontrole en ik zat daar met mijn handen in het haar. Ik dacht: oh nee... Normaal doe je vier tot zes weken om te revalideren van een enkelblessure en de finale is over drieënhalve week, wat nu? Maar de fysio's benadrukten dat ik er toch nog zestig minuten mee had kunnen doorspelen. Twee dagen later had ik een scan en die was gewoon goed. Er werd me verteld dat ik wel een botkneuzing had maar dat het er op zich wel oké uitzag.' In de heenwedstrijd had je ook al pech toen je een hoofdblessure opliep in een duel met Alderweireld en André Onana. Er werd gesproken over een hersenschudding en of het wel verantwoordelijk was dat je die wedstrijd kort hervatte. Was het ook zo erg? VERTONGHEN: 'Ik ben bij een onafhankelijke neuroloog geweest en heb hier ook nog computertesten en allerlei andere dingen gedaan en dat gaf aan dat het geen hersenschudding was.' Eerder dit seizoen had je ook al wat last van andere kwetsuren, maar in de grote wedstrijden was je vaak van de partij. Zo maakte je na bijna twee maanden je rentree in het belangrijke thuisduel tegen Inter. VERTONGHEN: 'Ja, dat was de eerste wedstrijd na mijn hamstringblessure. Gelukkig speelde ik toen ook goed.' Die match, die jullie kort voor tijd met 1-0 wonnen, maakte deel uit van een Champions Leaguecampagne waarin er veel late ontsnappingen waren. Hoe kijk je terug op het hele parcours? VERTONGHEN: 'We gingen echt pas op het nippertje de groepsfase door. We begonnen niet goed en ik heb dan in het eerste half jaar met veel spierblessures gesukkeld. En daarna kwam er eigenlijk bij elk groot moment in de Champions League altijd iets persoonlijks bij kijken dat ervoor zorgde dat ik dat moment niet optimaal kon beleven. In Barcelona bijvoorbeeld speelden we 1-1 en kwalificeerden we ons voor de laatste zestien, maar in die wedstrijd had ik een blessure opgelopen, dus zat ik daar alweer mee in mijn hoofd. En ik had dopingcontrole, dus dan zit je ook al niet bij het feest in de kleedkamer. Toen kregen we Dortmund thuis en dat was dan wel echt een mooie wedstrijd voor mij. 'Toen kwam City, met dat VAR-moment. Direct daarna besefte ik: oh ja, nu tegen Ajax. Daar was ik veel meer mee bezig dan dat ik het moment aan het vieren was. En in die thuiswedstrijd tegen Ajax had ik die klap op mijn hoofd, dat was ook een dreun, letterlijk en figuurlijk. Uiteindelijk speelde ik toch die tweede wedstrijd, maar zat ik daarna bij de dopingcontrole. Het was dus een heel vage Champions Leaguecampagne voor mij. Ik heb het gevoel dat ik weinig momenten heb beleefd zoals ik ze had moeten beleven.' Was het ergens moeilijk om je oude club Ajax zo diep in blessuretijd uit te schakelen? VERTONGHEN: 'Ja, dat was heel vreemd. Ik ken er veel mensen, zo heb ik bijvoorbeeld nog een goed contact met Daley Blind. Je wil toch ook geen verdriet zien bij mensen die je goed kent. Ik ben blij dat Ajax kort daarna wel de landstitel heeft gepakt. Voor hen zal er altijd wel een wrange nasmaak aan dit seizoen blijven zitten, maar ze hebben de dubbel gewonnen en de halve finale van de Champions League bereikt. Als je dat voor het seizoen had gezegd, dan had niemand dat geloofd.' Was het gek dat je bijna werd uitgeschakeld door de club die je zeven jaar geleden verliet voor de Premier League? VERTONGHEN: 'Tja, sinds ik weg ben uit België heb ik van Anderlecht verloren ( in 2015 in de groepsfase van de Europa League werd het 2-1, nvdr) en zijn we een keer door Gent uitgeschakeld ( in de 1/16 finale van de Europa League in 2017, nvdr), dat zijn dingen die kunnen gebeuren. Maar dit is wel een totaal ander Ajax dan het Ajax waar ik vandaan kom. Het zou geen schande zijn geweest om er tegen dit Ajax uit te gaan.' In Engeland ben je zelf ook verder gegroeid als speler. Wat was je beste seizoen tot nu toe? VERTONGHEN: 'Naar mijn gevoel was vorig jaar bij Tottenham mijn beste jaar. Constant gespeeld, bijna alles meegedaan en niet geblesseerd geweest; ik zat gewoon goed in m'n vel. Die lijn trok ik vervolgens door naar het WK. Maar daarna heb ik toch wat blessures gehad. Of dat dan door het WK komt, weet ik niet. Je ziet het wel meer terug bij ons in het team, dat we dit jaar veel spierblessures hebben gehad. Dat hoort er jammer genoeg bij. Maar los daarvan heb ik dit seizoen wel dicht bij mijn beste niveau gespeeld, denk ik.' Dit seizoen was er ook het vertrek van je vriend Mousa Dembélé. Het feit dat Tottenham geen nieuwe spelers aantrok maar wel iemand verloor van het kaliber van Dembélé, zegt ook veel over jullie prestaties. VERTONGHEN: 'Ja, voor mij zit Mousa in de top vijf van de beste middenvelders van de laatste tien jaar in de Premier League. Dat meen ik echt. Dat zeg ik niet omdat hij mijn vriend is, vraag het aan iedereen in de kleedkamer. Natuurlijk, je hebt Paul Scholes, je hebt David Silva, dat soort gasten. Maar Mousa kon bij elke club in de wereld moeiteloos meedraaien. Ik vind dat hij nooit die credits heeft gekregen.' Los van zijn kwaliteiten als speler moet zijn vertrek voor jou ook op persoonlijk vlak jammer zijn geweest. VERTONGHEN: 'Ja, ik mis hem heel erg. We hebben natuurlijk samen gespeeld vanaf het moment dat we twaalf jaar waren, al werd dat minder toen ik naar Ajax vertrok. Maar toen ik bij het nationale elftal kwam, groeiden we weer naar elkaar toe. Hij was ook vaak in Amsterdam, waar ik al woonde. In die tijd waren we gewoon vrienden, maar eigenlijk sinds hij vlak bij mij in de wijk IJburg kwam wonen zijn we beste vrienden geworden. We hebben een connectie met Amsterdam en Antwerpen, maar we hebben ook veel andere raakvlakken. Zo zijn mijn beste vrienden bijvoorbeeld ook zijn beste vrienden.' Twee van hen begeleiden jullie ook op zakelijk vlak: Yama Sharifi en Tom De Mul van A-Group. Wat maakt hun benadering anders die van andere makelaars? VERTONGHEN: 'Ze hebben allebei veel ervaring in de voetbalwereld. Ze hebben tegenslagen moeten incasseren, maar ook succes gekend. Ze zijn nog jong en kunnen bepaalde situaties goed inschatten. Veel mensen kunnen zich niet verplaatsen in hoe je je als voetballer voelt, maar zij kunnen heel veel van hun ervaring delen, ook richting jeugdspelers. 'In de voetbalwereld zit zoveel geld en dat maakt dat er altijd bepaalde belangen zullen optreden. Er zullen weinig voetballers zijn die hun echte vrienden uit de voetbalwereld hebben, maar ik reken Tom, Yama en Mousa tot mijn beste vrienden. Ik ben heel blij dat ik zo close met hen ben. Ik hoop dat dat voor de rest van mijn leven zo zal blijven.' Een andere vriend van jou is Vincent Kompany. Was je verbaasd dat hij volgend jaar speler-trainer van Anderlecht wordt? VERTONGHEN: 'Ja, ik was ongelofelijk verrast. Ik kan niet stoppen met eraan te denken, het is iets wat me helemaal omver heeft geblazen. Echt ongelofelijk. Ik ben de grootste fan van Vincent Kompany, als mens en als voetballer. Ik vind hem een geweldig persoon en ik heb een heel goeie band met hem. Hij is van dezelfde generatie en we trekken veel met elkaar op bij het nationale elftal.' Wist je al wel dat hij weg zou gaan bij Manchester City? VERTONGHEN: 'Nee, dat wist ik ook niet, al was ik daar niet zo verrast over. Ik dacht: hij heeft vast wel goeie aanbiedingen van clubs uit andere landen. Ik kon me niet voorstellen dat hij bij een andere club in de Premier League aan de slag zou gaan, maar dat het Anderlecht werd kwam echt als een tótále verrassing. 'Nu, ik wist dat hij die ambitie had, maar ik wist niet dat hij die nu al had. Alles kwam een beetje bij elkaar, denk ik. Hij zal hebben gekeken naar zijn fysieke conditie en hij heeft natuurlijk net een topjaar gehad bij City. Bij Anderlecht kwam een positie vrij, die hebben nieuwe mensen in het bestuur die een frisse wind willen laten waaien. Ik vind het heel knap van Marc Coucke, Michael Verschueren en Frank Arnesen dat ze aan hem hebben gedacht. En ook dat Vincent het aandurft, want ik dacht altijd: Kompany is eigenlijk te groot voor België. Maar het is zijn club, hij heeft een beetje met Brussel wat ik met Amsterdam heb, waarschijnlijk nog meer omdat hij echt uit de stad komt en al vanaf zijn zesde bij Anderlecht speelt. Z'n familie komt er vandaan, z'n vader is burgemeester in een van de gemeenten. Dus het is een soort van totaalplaatje voor hem.' Heb je hem inmiddels al gesproken? VERTONGHEN: 'Ja, hij zei dat het een geweldige kans voor hem was. Dus ik word nu de grootste fan van Anderlecht. ( lacht) Van thuis uit zijn we eigenlijk niet echt Anderlechtgezind, vroeger was ik meer voor Club Brugge. Ik was altijd een beetje aan het dollen met mijn nonkels die Anderlechtsupporters waren. Maar nu word ik de allergrootste Anderlechtfan en ga ik op de tribune zitten! ( lacht) Ik ben gewoon fan van Kompany en ik denk dat hij ook doorgaat bij het nationale elftal.' Zie jij jezelf ooit trainer worden? VERTONGHEN: 'Ik heb niet die ambitie eerlijk gezegd, zeker nu niet. Volgend jaar kom ik in de situatie waar Kompany nu in zit. Ik heb nog één jaar contract. Al gekscherend zei ik tegen mijn vriendin: 'Dan zou ik ook kunnen doen wat Kompany nu doet.' Maar hij is er al heel lang mee bezig. Het is niet dat hij vorige week dacht: ik wil trainer worden.' Mauricio Pochettino zei dat jij wel tot je 40e zou kunnen doorgaan... VERTONGHEN: 'Dan moet ik toch niet te veel klappen op mijn hoofd meer krijgen. ( lacht) Maar ja, mentaal voel ik me zeker nog supergoed, fysiek ben ik afhankelijk van mijn lichaam. Wat ik volgend jaar ga doen, weet ik nog niet. Dat is ook afhankelijk van welke opties er komen.' Zou je Mousa kunnen volgen naar China? VERTONGHEN: 'Nu zit dat zeker niet in mijn hoofd. Kijk, Mousa is een avonturier en ik weet dat hij naar China is gegaan om de juiste redenen. Natuurlijk is het financieel ongelofelijk, maar ik denk echt dat hij er voor de helft of een kwart van het geld ook had gezeten, gewoon omdat hij het mooi vindt om in een nieuwe cultuur op te gaan. Bij mij zou het puur financieel zijn en dan vind ik drie jaar lang. Dan zou ik te veel van mijn leven weggooien.' Ben je wel van plan om Mousa daar een keer op te zoeken? VERTONGHEN: 'Als we uitgeschakeld waren geweest in de Champions League, dan zou ik er letterlijk vorige week geweest zijn! Niet dat ik had verwacht dat we uit de Champions League zouden liggen, maar een visumaanvraag duurt altijd een aantal weken. Mijn visum was pending, zoals dat heet. Toen we doorgingen, heb ik uiteraard alles stopgezet.' Wat zie jij jezelf doen na je actieve carrière? VERTONGHEN: 'Ik ben heel veel bezig met mijn eigen foundation, die zich inzet voor meer speelruimte voor jonge kinderen in ziekenhuizen. De foundation bestaat al een jaar. Binnenkort hopen we in het Koningin Mathilde Ziekenhuis in Antwerpen ons eerste speelveldje te kunnen lanceren, naar de ideeën van het Ronald McDonald Huis in Amsterdam. Ik ging daar elk jaar met Ajax langs en daar komt de inspiratie vandaan. 'Ik ben altijd iemand geweest die heel veel buiten heeft gespeeld, heel veel van spelletjes heeft gehouden en ook heel veel heeft gehad met kinderen. En als je iets wil terugdoen voor de maatschappij, ga je zoeken naar iets wat dicht bij je ligt. Je hoopt dat kinderen in ziekenhuizen de kans krijgen om buiten te spelen, dat ze niet alleen op een iPad bezig zijn in hun bed. Wij proberen hen iets te bieden wat normaal niet de prioriteit heeft, want de prioriteit is de zorg. Zo hopen we hen even weg te trekken uit de wereld van het ziekenhuis. Na mijn carrière wil ik meer tijd steken in mijn foundation.' Tot slot nog één vraagje: heeft Pochettino al gezegd hoe hij Liverpool wil bestrijden? VERTONGHEN: 'Ha, daar kan ik niets over zeggen.' ( lacht)