Het was in de zomer van 2006: Duitsland speelde in München de openingswedstrijd van het WK en troefde het zwakke Costa Rica met 4-2 af. Maar veel meer dan de uitslag op zich was de manier van voetballen revolutionair: er werd aanvallend gespeeld, met creativiteit en inventiviteit, met techniek en subtiliteit, een resolute stijlbreuk in een land dat tot dan vooral zweerde bij kracht en loopvermogen.

Duitsland zou dit bij vlagen wervelend voetbal aanhouden, het sneuvelde uiteindelijk in de halve finale tegen Italië. Bondscoach Jürgen Klinsmann werd op een voetstuk geplaatst, maar insiders wisten wel beter: het was niet hij, maar assistent Joachim Löw die aan de basis lag van de ommekeer.

Na het WK van 2006 werd Joachim Löw bondscoach van Duitsland. Zijn balans is fraai: hij speelde 105 wedstrijden, won er 71 van, behaalde negentien keer een gelijkspel en leed slechts vijftien nederlagen. Geen enkele bondscoach kan een betere balans voorleggen. Löw trok de lijn die tijdens het WK in Duitsland getrokken wordt bovendien door: aantrekkelijk voetbal, naar voren georiënteerd. Hij profiteerde daarbij van de multiculturele invloeden die ook het Duitse voetbal kenmerkten. Maar een titel behaalde hij niet.

Vanavond speelt Duitsland op het WK zijn openingswedstrijd tegen Portugal. Het is het honderdste duel van de Mannschaft op een WK. Maar de status van Löw is afgebrokkeld. Ofschoon Duitsland in zijn laatste voorbereidingswedstrijd tegen Armenië voor de elfde keer ongeslagen bleef, is het voetbal verre van flitsend. En de problemen stapelen zich op: blessures van onder meer Bastian Schweinsteiger, de vormcrisis van Mesut Özil en vooral het risico om met Miroslav Klose slechts één diepe spits mee te nemen naar dit WK. Het zal hem verplichten om vooraan naar tactische varianten te grijpen.

Toen Duitsland zich (overtuigend) voor het WK plaatste, bleek uit een rondvraag dat 60 procent van de 30.000 respondenten vonden dat de ploeg zich voor de finale zou plaatsen. Uit een recente rondvraag was dat nog 20,7 procent. Toen Joachim Löw, anders een zeer aimabele man, daarmee geconfronteerd werd, reageerde hij kribbig.

De bondscoach voelt de bui al hangen. Hoewel er op hem vanuit de media nog geen zware aanvallen zijn en het machtige sensatieblad Bild zich (nog) gedeisd houdt, wordt zijn doen en laten op de voet gevolgd. Löw neemt het op dit WK op tegen een heel land. De toon wordt vanavond gezet. En de eindafrekening volgt op 13 juli. Op de dag van de finale.

Het was in de zomer van 2006: Duitsland speelde in München de openingswedstrijd van het WK en troefde het zwakke Costa Rica met 4-2 af. Maar veel meer dan de uitslag op zich was de manier van voetballen revolutionair: er werd aanvallend gespeeld, met creativiteit en inventiviteit, met techniek en subtiliteit, een resolute stijlbreuk in een land dat tot dan vooral zweerde bij kracht en loopvermogen. Duitsland zou dit bij vlagen wervelend voetbal aanhouden, het sneuvelde uiteindelijk in de halve finale tegen Italië. Bondscoach Jürgen Klinsmann werd op een voetstuk geplaatst, maar insiders wisten wel beter: het was niet hij, maar assistent Joachim Löw die aan de basis lag van de ommekeer.Na het WK van 2006 werd Joachim Löw bondscoach van Duitsland. Zijn balans is fraai: hij speelde 105 wedstrijden, won er 71 van, behaalde negentien keer een gelijkspel en leed slechts vijftien nederlagen. Geen enkele bondscoach kan een betere balans voorleggen. Löw trok de lijn die tijdens het WK in Duitsland getrokken wordt bovendien door: aantrekkelijk voetbal, naar voren georiënteerd. Hij profiteerde daarbij van de multiculturele invloeden die ook het Duitse voetbal kenmerkten. Maar een titel behaalde hij niet.Vanavond speelt Duitsland op het WK zijn openingswedstrijd tegen Portugal. Het is het honderdste duel van de Mannschaft op een WK. Maar de status van Löw is afgebrokkeld. Ofschoon Duitsland in zijn laatste voorbereidingswedstrijd tegen Armenië voor de elfde keer ongeslagen bleef, is het voetbal verre van flitsend. En de problemen stapelen zich op: blessures van onder meer Bastian Schweinsteiger, de vormcrisis van Mesut Özil en vooral het risico om met Miroslav Klose slechts één diepe spits mee te nemen naar dit WK. Het zal hem verplichten om vooraan naar tactische varianten te grijpen.Toen Duitsland zich (overtuigend) voor het WK plaatste, bleek uit een rondvraag dat 60 procent van de 30.000 respondenten vonden dat de ploeg zich voor de finale zou plaatsen. Uit een recente rondvraag was dat nog 20,7 procent. Toen Joachim Löw, anders een zeer aimabele man, daarmee geconfronteerd werd, reageerde hij kribbig. De bondscoach voelt de bui al hangen. Hoewel er op hem vanuit de media nog geen zware aanvallen zijn en het machtige sensatieblad Bild zich (nog) gedeisd houdt, wordt zijn doen en laten op de voet gevolgd. Löw neemt het op dit WK op tegen een heel land. De toon wordt vanavond gezet. En de eindafrekening volgt op 13 juli. Op de dag van de finale.