Bescheiden en nuchter is Jupp Heynckes altijd geweest. In die mate dat hij maandag in Zürich zijn prijs vergat net nadat hij uitgeroepen was tot FIFA-Trainer van het Jaar.

"Het lucht me op dat ik niet meer in de schijnwerpers sta", geeft hij toe in een uitgebreid interview dat woensdag in Sport/Voetbalmagazine verschijnt. Heynckes is tevreden met zijn nieuwe leven, nadat hij zowat alle prijzen won die er te winnen waren als speler én als trainer, met als hoogtepunt de triple (CL, titel en beker) met Bayern vorig jaar.

Het kriebelt niet meer om nog eens op het veld te gaan staan, zegt hij: "Na Bayern kwam er niets meer op me af wat me nog een uitdaging leek. Ik heb 50 jaar in het profvoetbal gewerkt. Als iedereen tot zijn 68e werkt, zijn onze pensioenen veilig."

De wedstrijden van Bayern volgt hij wel nog. "Teamgeest en discipline waren top. Elkeen kende zijn plaats. Ik zie op dit moment geen sterker team dan Bayern." Trainer worden, was niet zijn droomjob, geeft de voormalige toptrainer én topvoetballer toe: "Mijn droomjob was architect. Trainer ben ik geworden omdat ik niets anders kon."

Bescheiden en nuchter is Jupp Heynckes altijd geweest. In die mate dat hij maandag in Zürich zijn prijs vergat net nadat hij uitgeroepen was tot FIFA-Trainer van het Jaar."Het lucht me op dat ik niet meer in de schijnwerpers sta", geeft hij toe in een uitgebreid interview dat woensdag in Sport/Voetbalmagazine verschijnt. Heynckes is tevreden met zijn nieuwe leven, nadat hij zowat alle prijzen won die er te winnen waren als speler én als trainer, met als hoogtepunt de triple (CL, titel en beker) met Bayern vorig jaar. Het kriebelt niet meer om nog eens op het veld te gaan staan, zegt hij: "Na Bayern kwam er niets meer op me af wat me nog een uitdaging leek. Ik heb 50 jaar in het profvoetbal gewerkt. Als iedereen tot zijn 68e werkt, zijn onze pensioenen veilig."De wedstrijden van Bayern volgt hij wel nog. "Teamgeest en discipline waren top. Elkeen kende zijn plaats. Ik zie op dit moment geen sterker team dan Bayern." Trainer worden, was niet zijn droomjob, geeft de voormalige toptrainer én topvoetballer toe: "Mijn droomjob was architect. Trainer ben ik geworden omdat ik niets anders kon."