België had die derby der Lage Landen op Amerikaanse bodem nooit gewonnen zonder Michel Preud'homme en Philippe Albert, die het enige doelpunt maakte.

'Dat is mijn mooiste herinnering bij de nationale ploeg', steekt Philippe Albert aan de telefoon van wal. Het was de tweede match van de Rode Duivels in de groepsfase van het WK 1994 in de Verenigde Staten. De eerste wedstrijd tegen Marokko werd gewonnen, zonder Albert.

'In de laatste kwalificatiematch, tegen Tsjechoslovakije, hadden we nog één punt nodig om naar de Verenigde Staten te gaan. Ik had een gele kaart gepakt in de eerste helft en in het begin van de tweede moest ik een fout maken op een gast die richting het doel van Filip De Wilde vertrok. Ik wist dat ik uitgesloten ging worden, maar ik moest me opofferen. Dat was de prijs die ik betaald heb voor de kwalificatie. Zo was ik voor de eerste match op het WK geschorst.'

Zaterdag 25 juni 1994, Orlando. Voor het toernooi hadden dokters overal ter wereld gewaarschuwd voor wedstrijden op het heetst van de dag. En dit duel tussen België en Nederland stond geprogrammeerd om 12.30 uur, lokale tijd.

'Een dokter van de voetbalbond had een gel gevonden die we op ons hoofd konden smeren voor de match en tijdens de rust, om de zonnestralen minder te voelen', vervolgt Philippe Albert. 'Maar toch was het verschrikkelijk. In zo'n match verloren we drie tot zes kg. Ik zie Franky Van der Elst en Lorenzo Staelens nog in de kleedkamer zitten na de wedstrijd. Ze voelden zich slap, we moesten hen onmiddellijk op de massagetafels leggen en hen een baxter toedienen.'

'Maar we waren wel goed voorbereid, we hadden een hoogtestage gedaan in Font-Romeu. Toen we in de Verenigde Staten arriveerden, waren we top, fysiek en mentaal.'

In ons collectief geheugen blijft die match voor altijd verbonden met twee namen: Michel Preud'homme, die alles uit zijn doel ranselde, en Philippe Albert, die de enige goal maakte. 'Preud'homme was al jaren top, maar die match heeft van hem echt een legende gemaakt. Als je al die ballen op zo'n manier stopt, als een buitenaards wezen, voor de hele wereld, dan krijg je een bepaalde status. Zonder hem hadden de Hollanders zeker vier keer gescoord.'

Philippe Albert, bescheiden zoals we hem kennen, heeft het er nog nooit openlijk over gehad, maar toen hij dat doelpunt maakte, ging er heel wat door hem heen. 'In februari had ik de binnenste kruisband van mijn knie afgescheurd in een match van Anderlecht in Brugge. De volgende dag reed mijn vrouw me naar het ziekenhuis, mijn been zat in het plaaster en daardoor lag ik uitgestrekt op de achterbank. Vlak bij Nijvel miste een tegenligger zijn bocht en knalde vol op onze auto. Een zware botsing. Dat had slecht kunnen aflopen. Op dat moment dacht ik helemaal niet aan het WK, ik wist niet eens of ik tegen dan wel hersteld zou zijn.'

'Dus het feit alleen al om daar te staan, was voor mij enorm emotioneel. En na dat doelpunt tegen Nederland werd het me helemaal te veel. Net na die goal kwamen er ploegmaats me feliciteren, met name Georges Grün, maar in mijn gedachten was ik elders. Ik dacht terug aan alles wat ik had meegemaakt.'

Het WK zou uiteindelijk op een valse noot eindigen voor de Belgen. Eerst was er de uitschuiver tegen Saoedi-Arabië (1-0) in de laatste groepsmatch en daarna de uitschakeling in de 1/8 finales tegen Duitsland. Zonder het verlies tegen Saoedi-Arabië hadden de Rode Duivels een gemakkelijkere tegenstander gekregen in de volgende ronde.

Philippe Albert weet dat nog heel goed, maar hij wil het toch nog eens even hebben over de overwinning tegen Nederland: 'Kijk eens naar hun basiself. Nederland was toen kandidaat voor de eindwinst. De broers De Boer, Ronald Koeman, Frank Rijkaard, Dennis Bergkamp, Marc Overmars,... Dat was een ploeg die net zo goed de wereldbeker mee naar huis had kunnen brengen.'

Bekijk meer: de 25 grootste kippenvelmatchen aller tijden

Fiche van de match

Goal: Philippe Albert 65'

Citrus Bowl, Orlando, VS

Groepsfase WK

25 juni 1994

België had die derby der Lage Landen op Amerikaanse bodem nooit gewonnen zonder Michel Preud'homme en Philippe Albert, die het enige doelpunt maakte.'Dat is mijn mooiste herinnering bij de nationale ploeg', steekt Philippe Albert aan de telefoon van wal. Het was de tweede match van de Rode Duivels in de groepsfase van het WK 1994 in de Verenigde Staten. De eerste wedstrijd tegen Marokko werd gewonnen, zonder Albert. 'In de laatste kwalificatiematch, tegen Tsjechoslovakije, hadden we nog één punt nodig om naar de Verenigde Staten te gaan. Ik had een gele kaart gepakt in de eerste helft en in het begin van de tweede moest ik een fout maken op een gast die richting het doel van Filip De Wilde vertrok. Ik wist dat ik uitgesloten ging worden, maar ik moest me opofferen. Dat was de prijs die ik betaald heb voor de kwalificatie. Zo was ik voor de eerste match op het WK geschorst.'Zaterdag 25 juni 1994, Orlando. Voor het toernooi hadden dokters overal ter wereld gewaarschuwd voor wedstrijden op het heetst van de dag. En dit duel tussen België en Nederland stond geprogrammeerd om 12.30 uur, lokale tijd.'Een dokter van de voetbalbond had een gel gevonden die we op ons hoofd konden smeren voor de match en tijdens de rust, om de zonnestralen minder te voelen', vervolgt Philippe Albert. 'Maar toch was het verschrikkelijk. In zo'n match verloren we drie tot zes kg. Ik zie Franky Van der Elst en Lorenzo Staelens nog in de kleedkamer zitten na de wedstrijd. Ze voelden zich slap, we moesten hen onmiddellijk op de massagetafels leggen en hen een baxter toedienen.''Maar we waren wel goed voorbereid, we hadden een hoogtestage gedaan in Font-Romeu. Toen we in de Verenigde Staten arriveerden, waren we top, fysiek en mentaal.' In ons collectief geheugen blijft die match voor altijd verbonden met twee namen: Michel Preud'homme, die alles uit zijn doel ranselde, en Philippe Albert, die de enige goal maakte. 'Preud'homme was al jaren top, maar die match heeft van hem echt een legende gemaakt. Als je al die ballen op zo'n manier stopt, als een buitenaards wezen, voor de hele wereld, dan krijg je een bepaalde status. Zonder hem hadden de Hollanders zeker vier keer gescoord.'Philippe Albert, bescheiden zoals we hem kennen, heeft het er nog nooit openlijk over gehad, maar toen hij dat doelpunt maakte, ging er heel wat door hem heen. 'In februari had ik de binnenste kruisband van mijn knie afgescheurd in een match van Anderlecht in Brugge. De volgende dag reed mijn vrouw me naar het ziekenhuis, mijn been zat in het plaaster en daardoor lag ik uitgestrekt op de achterbank. Vlak bij Nijvel miste een tegenligger zijn bocht en knalde vol op onze auto. Een zware botsing. Dat had slecht kunnen aflopen. Op dat moment dacht ik helemaal niet aan het WK, ik wist niet eens of ik tegen dan wel hersteld zou zijn.''Dus het feit alleen al om daar te staan, was voor mij enorm emotioneel. En na dat doelpunt tegen Nederland werd het me helemaal te veel. Net na die goal kwamen er ploegmaats me feliciteren, met name Georges Grün, maar in mijn gedachten was ik elders. Ik dacht terug aan alles wat ik had meegemaakt.' Het WK zou uiteindelijk op een valse noot eindigen voor de Belgen. Eerst was er de uitschuiver tegen Saoedi-Arabië (1-0) in de laatste groepsmatch en daarna de uitschakeling in de 1/8 finales tegen Duitsland. Zonder het verlies tegen Saoedi-Arabië hadden de Rode Duivels een gemakkelijkere tegenstander gekregen in de volgende ronde. Philippe Albert weet dat nog heel goed, maar hij wil het toch nog eens even hebben over de overwinning tegen Nederland: 'Kijk eens naar hun basiself. Nederland was toen kandidaat voor de eindwinst. De broers De Boer, Ronald Koeman, Frank Rijkaard, Dennis Bergkamp, Marc Overmars,... Dat was een ploeg die net zo goed de wereldbeker mee naar huis had kunnen brengen.'Bekijk meer: de 25 grootste kippenvelmatchen aller tijden