Kristof Van Hout zat als reservekeeper op de bank tijdens deze legendarische wedstrijd van de Rouches. En vooral van Sinan Bolat.

De 33-jarige Limburger, nu derde doelman van KVC Westerlo, weet meteen waarover het gaat: 'Dat blijft een onvergetelijk moment waar ik nog vaak spontaan aan denk. Dit staat echt op mijn netvlies gebrand. Zeker omdat we met die onwaarschijnlijke kopbal van Sinan Europees verder gingen. We beleefden toen nog een supermooie campagne in de Europa League.'

'Als je daar nu op terugkijkt, dan denk je natuurlijk aan die uitzinnige vreugde-uitbarsting in die allerlaatste seconden. Door de ontlading en opstoot van adrenaline vlogen wij ook van de bank. We sprongen op het veld, je weet echt niet wat er in je omgaat, de intuïtie neemt het over, je bent door het dolle heen.

'Je denkt vooral in termen van: yes, het lukte. Ook al omdat je je niet kan voorbereiden op zo'n scenario. Een kopbal van een keeper die recht in de kruising belandt, wie kan dat voorspellen? (lacht) Alleen in sprookjes of dromen gebeurt zoiets, hé. Ik deed het zelf ook een keer, bij een beloftenwedstrijd met KV Kortrijk, maar je kan de setting totaal niet vergelijken. Dat was kleuterniveau, niet de universiteit. Bij Europees voetbal hangt er sportief en vooral financieel veel meer van af. Op een cruciale fase vielen bij Sinan alle puzzelstukjes mooi samen en zat ook alles mee.

'Ik had altijd een goede band met Sinan, die verstandhouding tussen ons zat perfect. Het was een plezier om met hem samen te werken. Hij was toen al iemand met bijzonder veel potentieel. Ik denk dan aan zijn professionalisme, flair en eigenheid. En zijn grootste troeven: katachtige reflexen, lenigheid en souplesse. Er stond iets in de goal. Sinan is een keeper met présence. En in Luik, waar de fans altijd vol vuur en passie zitten, voelde hij zich als een vis in het water.'

Fiche van de match

Goals: Jeremain Lens 42'; Sinan Bolat 95'.

Sclessin, Luik

Poulefase Champions League

9 december 2009

Kristof Van Hout zat als reservekeeper op de bank tijdens deze legendarische wedstrijd van de Rouches. En vooral van Sinan Bolat.De 33-jarige Limburger, nu derde doelman van KVC Westerlo, weet meteen waarover het gaat: 'Dat blijft een onvergetelijk moment waar ik nog vaak spontaan aan denk. Dit staat echt op mijn netvlies gebrand. Zeker omdat we met die onwaarschijnlijke kopbal van Sinan Europees verder gingen. We beleefden toen nog een supermooie campagne in de Europa League.''Als je daar nu op terugkijkt, dan denk je natuurlijk aan die uitzinnige vreugde-uitbarsting in die allerlaatste seconden. Door de ontlading en opstoot van adrenaline vlogen wij ook van de bank. We sprongen op het veld, je weet echt niet wat er in je omgaat, de intuïtie neemt het over, je bent door het dolle heen.'Je denkt vooral in termen van: yes, het lukte. Ook al omdat je je niet kan voorbereiden op zo'n scenario. Een kopbal van een keeper die recht in de kruising belandt, wie kan dat voorspellen? (lacht) Alleen in sprookjes of dromen gebeurt zoiets, hé. Ik deed het zelf ook een keer, bij een beloftenwedstrijd met KV Kortrijk, maar je kan de setting totaal niet vergelijken. Dat was kleuterniveau, niet de universiteit. Bij Europees voetbal hangt er sportief en vooral financieel veel meer van af. Op een cruciale fase vielen bij Sinan alle puzzelstukjes mooi samen en zat ook alles mee.'Ik had altijd een goede band met Sinan, die verstandhouding tussen ons zat perfect. Het was een plezier om met hem samen te werken. Hij was toen al iemand met bijzonder veel potentieel. Ik denk dan aan zijn professionalisme, flair en eigenheid. En zijn grootste troeven: katachtige reflexen, lenigheid en souplesse. Er stond iets in de goal. Sinan is een keeper met présence. En in Luik, waar de fans altijd vol vuur en passie zitten, voelde hij zich als een vis in het water.'