Voor het eerst sinds 1964 heeft een ploeg nog eens zes goals gemaakt in een Europese halve finale. Om maar te zeggen: de 6-2 van vorige donderdag tegen AS Roma was historisch. In die jaren zestig lukte Real Madrid dat tegen FC Zürich: 6-0 werd het in de terugwedstrijd, met zes verschillende doelpuntenmakers.
...

Voor het eerst sinds 1964 heeft een ploeg nog eens zes goals gemaakt in een Europese halve finale. Om maar te zeggen: de 6-2 van vorige donderdag tegen AS Roma was historisch. In die jaren zestig lukte Real Madrid dat tegen FC Zürich: 6-0 werd het in de terugwedstrijd, met zes verschillende doelpuntenmakers. Die zege is tekenend voor het seizoen van Manchester United: wel zes goals tegen AS Roma in dit stadium van de competitie, maar in de Premier League de voorbije weken een 0-0 tegen Crystal Palace, een 0-0 tegen Chelsea, een 0-0 tegen Arsenal, voordien ook tegen Liverpool en een 1-1 tegen West Brom. Winst op Manchester City, maar verlies van Crystal Palace op speeldag één, een zware 1-6 tegen Tottenham op speeldag vier en een nederlaag tegen Sheffield United eind januari. Nog voorbeelden? Een sterke start in de groepsfase van de Champions League - na de 1-2 bij PSG een 5-0 thuis tegen RB Leipzig - maar dan op speeldag drie verlies van Basaksehir (2-1). Twee nederlagen later, tegen PSG en Leipzig, en United mocht verder bekeren in de Europa League. Financieel is dat een wereld van verschil. Het was in die periode dat sommige fans de kop van Ole Gunnar Solskjaer wilden zien rollen. Zou dat donderdag ook het geval zijn geweest? Solskjaer verloor dit seizoen al krediet - bij de fans én vooral bij zijn directie, waar centen belangrijk zijn -maar won er ook. Bij andere fans, die wel progressie zien in de uitbouw van zijn ploeg. Bij spelers. Luke Shaw kreeg de Braziliaan Telles als concurrent op de flank, maar ging ermee om zoals de besten: nooit speelde hij sterker. De keuze van het duo Fred- McTominay voor de verdediging is niet die voor techniek, voor voetbal, maar voor discipline en kracht. Dat doet soms pijn aan de ogen op momenten dat de transitie naar voren moet worden gemaakt en leverde ook hoofdbrekens op in de zoektocht naar een andere plaats voor Pogba, maar het leverde wel defensieve stabiliteit op én het schonk de Fransman nieuwe spelvreugde. Verdedigen is zijn ding niet, zagen we tegen Roma bij de strafschop, maar aanvallend was hij beslissend. De bom die makelaar Mino Raiola begin december in de Italiaanse krant Tuttosport dropte - 'het is voorbij voor Pogba bij United' - lijkt ontmanteld. Op een jaar van het einde van zijn contract gaan er al stemmen op om te vernieuwen, ook in het hoofd van de speler. Dat is allemaal de verdienste van de stoïcijnse Noor en het werk van zijn staf. Darren Fletcher, de nieuwe sportief directeur, praat veel met Pogba en een andere assistent van Solskjaer probeert hetzelfde met zorgenkindje Edinson Cavani. De Uruguayaan, met zijn ervaring belangrijk voor jongens als Greenwood of Rashford, spreekt amper Engels en zou niet zo gelukkig zijn in Manchester. Geen vrienden die langs kunnen komen, geen fans in de stadions, altijd koud... Voor iemand die drijft op enthousiasme zijn dat lastige omstandigheden. Solskjaer en heel United zouden willen dat Cavani bijtekent, maar hij neigt naar een terugkeer naar Zuid-Amerika. Zijn seizoen was lastig, maar sinds hij vast beschikbaar is, werd nog amper verloren. Voor de titel was het te laat, een Europese prijs kan nog; daarom doet United alles om hem aan boord te houden. Een dubbele bezetting op alle posities, een stevige defensie, en met Cavani, Rashford, Pogba en Fernandes een aanvallend kwartet dat iedereen benijdt: Man. United heeft een sterke ploeg. Nu nog een constante in het resultaat. Want daar heeft ex-speler Henrich Mchitarjan, met Roma in het verliezende kamp, wel gelijk: ze mogen zeggen wat ze willen bij United over mij, ik heb tenminste prijzen op mijn palmares. Meer dan de meesten die er nu nog zijn.'