Van oktober tot begin april maakte Marcus Rashford dit seizoen geen enkel doelpunt in de Premier League en in de Europa League. Zes maanden lang, dat is veel voor een spits. Toch gunde José Mourinho het negentienjarige talent steevast speelminuten. 'Ook al scoorde hij niet, Rashford is een speler die ik vertrouw, die ik altijd opstel en die ik altijd zal steunen', vertrouwde The Special One de media onlangs toe. Zulke lovende woorden zijn niet voor iedereen weggelegd. Eerder dit seizoen kregen andere grote beloftes zoals Luke Shaw ('hij was goed omdat hij met zijn lichaam en mijn hersens speelde') en Anthony Martial al een serieuze veeg uit de pan.

Vorig seizoen werd Rashford door Louis van Gaal in de basis gedropt en ontpopte hij zich meteen tot een van de sensaties van de Premier League. Dit seizoen werd de jonge snaak door de komst van Zlatan Ibrahimovic naar de flank verdrongen en mocht hij alleen nog eens in de punt opdraven als de Zweed geschorst of geblesseerd was. Maar Rashford gaf eerder al duidelijk zijn voorkeur aan: 'Ik denk dat ik een nummer 9 ben.' Om dat ook meteen te nuanceren: 'Maar in het moderne voetbal gaat het niet meer over de 9, de 10 of de winger. Je moet van positie kunnen wisselen als het spel dat vereist.'

Rashford, geboren en getogen in Manchester, is al sinds zijn jeugd een grote fan van de Red Devils. Toen hij vorig seizoen in de Europa League tegen Midtjylland scoorde, brak hij het record van George Best als jongste doelpuntenmaker van United in een Europese competitie. Met zijn snelheid en technisch vermogen is hij een constante gesel voor elke verdediging en creëert hij ruimte voor opkomende middenvelders zoals Paul Pogba. Laat Mourinho de jongeling volgend seizoen de aanval van United dragen of tast hij toch in zijn buidel om een meer ervaren spits, genre Antoine Griezmann, naar Manchester te halen? Wij gokken op het tweede.

Van oktober tot begin april maakte Marcus Rashford dit seizoen geen enkel doelpunt in de Premier League en in de Europa League. Zes maanden lang, dat is veel voor een spits. Toch gunde José Mourinho het negentienjarige talent steevast speelminuten. 'Ook al scoorde hij niet, Rashford is een speler die ik vertrouw, die ik altijd opstel en die ik altijd zal steunen', vertrouwde The Special One de media onlangs toe. Zulke lovende woorden zijn niet voor iedereen weggelegd. Eerder dit seizoen kregen andere grote beloftes zoals Luke Shaw ('hij was goed omdat hij met zijn lichaam en mijn hersens speelde') en Anthony Martial al een serieuze veeg uit de pan.Vorig seizoen werd Rashford door Louis van Gaal in de basis gedropt en ontpopte hij zich meteen tot een van de sensaties van de Premier League. Dit seizoen werd de jonge snaak door de komst van Zlatan Ibrahimovic naar de flank verdrongen en mocht hij alleen nog eens in de punt opdraven als de Zweed geschorst of geblesseerd was. Maar Rashford gaf eerder al duidelijk zijn voorkeur aan: 'Ik denk dat ik een nummer 9 ben.' Om dat ook meteen te nuanceren: 'Maar in het moderne voetbal gaat het niet meer over de 9, de 10 of de winger. Je moet van positie kunnen wisselen als het spel dat vereist.'Rashford, geboren en getogen in Manchester, is al sinds zijn jeugd een grote fan van de Red Devils. Toen hij vorig seizoen in de Europa League tegen Midtjylland scoorde, brak hij het record van George Best als jongste doelpuntenmaker van United in een Europese competitie. Met zijn snelheid en technisch vermogen is hij een constante gesel voor elke verdediging en creëert hij ruimte voor opkomende middenvelders zoals Paul Pogba. Laat Mourinho de jongeling volgend seizoen de aanval van United dragen of tast hij toch in zijn buidel om een meer ervaren spits, genre Antoine Griezmann, naar Manchester te halen? Wij gokken op het tweede.