Heel even stond de voetbalwereld in vuur en vlam. Een handvol rijke clubs, met Real Madrid, en voorzitter Florentino Pérez op kop, vonden dat ze nog niet rijk genoeg waren. En bovendien, dat ze ook niet meer hoefden te presteren om nog rijker te worden. Met een gesloten Europese Super League konden zouden ze jaarlijks gegarandeerd vele miljoenen euro's binnenrijven zonder één overwinning te behalen in een zelf bedachte schandaalliga.

Maar dat was buiten de echte voetbalminnende gemeenschap van clubs, spelers en supporters gerekend, die deze louter op geld beluste wolven meteen de wacht aanzegden. In sport, en dus ook in voetbal, gaat het om winnen en competitie, en die wordt beperkt in een gesloten liga.

Sport mag niet worden gedegradeerd tot een circus, sport is niet louter entertainment waarnaar de gesloten Major Leagues in de VS aardig op weg lijken. Ooit al eens een NBA wedstrijd in de VS bijgewoond?

Roger Noll, zelf ex-basketbalspeler en fervent NBA fan, maar ook em. professor aan de prestigieuze Stanford University en meest vermaarde Amerikaanse sporteconoom, pleitte reeds openlijk voor het openen van de Amerikaanse Major Leagues naar Europees model.

Pérez van Real Madrid klonk ronduit bespottelijk in zijn verdediging van de Super League: 'Wij willen garanties dat de besten altijd tegen de besten spelen, en dat gebeurt niet altijd in de Champions League.' Wat Pérez echt wil, is natuurlijk dat de rijksten altijd de rijksten blijven, en ongestoord met elkaar de voetbalshow kunnen opvoeren. Bewijzen dat ze ook de besten zijn, hoeft blijkbaar niet meer.

Niettemin raakt Pérez in zijn uitspraak wel een belangrijk punt aan. Hoeveel keer in uw leven, beste lezer, hebt U reeds een wedstrijd gezien tussen Manchester United en Barcelona of Bayern München? En had U die wedstrijden niet liever nog eens gezien? En had U ook niet liever dat Belgische topclubs beter kunnen concurreren met de Europese topclubs?

Dat kan allemaal in een Open Europese Competitie, maar dat is niet gegarandeerd. Niets is gegarandeerd in sport, en dat is precies het aantrekkelijke aan sport.

De voetbalcompetities in de Europese landen zijn traditioneel open en piramidaal opgebouwde competities met aan de basis van de piramide vele kleine (provinciale) clubs in de lagere afdelingen die kunnen promoveren naar de hogere nationale afdelingen. De winnaar van de hoogste nationale afdeling zou in een verenigd Europa dan moeten kunnen promoveren naar een Europese afdeling aan de top van de piramide.

Wat UEFA dus moet doen is de Champions League zo snel mogelijk naar de uitgang begeleiden, en starten met een volwaardige Open European League van 54 clubs (gegeven de ongeveer 54 bij UEFA aangesloten landen). Deze clubs kunnen worden verdeeld over bvb. 3 afdelingen van telkens 18 clubs, een eerste afdeling en een Noordelijke en een Zuidelijke tweede afdeling om verplaatsingen en transportkosten te beperken. Uiteraard moeten hierbij promotie en degradatie tussen de Europese afdelingen gegarandeerd zijn, evenals tussen de laagste Europese afdelingen en de nationale afdelingen.

In zulk een open Europese competitie zullen we niet alleen de absolute topclubs meerdere malen tegen elkaar zien spelen, maar kunnen ook de kampioenen van de kleinere nationale competities promoveren naar een Europese afdeling en daarin mee genieten van de ruim verdeelde UEFA vetpotten aan uitzendrechten, sponsoring en merchandising. Dat zal ook de gepromoveerde kampioen van de Belgisch Jupiler Pro League veel meer financiële middelen opleveren om betere spelers aan te trekken en te concurreren met de Europees top.

Heel even stond de voetbalwereld in vuur en vlam. Een handvol rijke clubs, met Real Madrid, en voorzitter Florentino Pérez op kop, vonden dat ze nog niet rijk genoeg waren. En bovendien, dat ze ook niet meer hoefden te presteren om nog rijker te worden. Met een gesloten Europese Super League konden zouden ze jaarlijks gegarandeerd vele miljoenen euro's binnenrijven zonder één overwinning te behalen in een zelf bedachte schandaalliga. Maar dat was buiten de echte voetbalminnende gemeenschap van clubs, spelers en supporters gerekend, die deze louter op geld beluste wolven meteen de wacht aanzegden. In sport, en dus ook in voetbal, gaat het om winnen en competitie, en die wordt beperkt in een gesloten liga.Sport mag niet worden gedegradeerd tot een circus, sport is niet louter entertainment waarnaar de gesloten Major Leagues in de VS aardig op weg lijken. Ooit al eens een NBA wedstrijd in de VS bijgewoond? Roger Noll, zelf ex-basketbalspeler en fervent NBA fan, maar ook em. professor aan de prestigieuze Stanford University en meest vermaarde Amerikaanse sporteconoom, pleitte reeds openlijk voor het openen van de Amerikaanse Major Leagues naar Europees model.Pérez van Real Madrid klonk ronduit bespottelijk in zijn verdediging van de Super League: 'Wij willen garanties dat de besten altijd tegen de besten spelen, en dat gebeurt niet altijd in de Champions League.' Wat Pérez echt wil, is natuurlijk dat de rijksten altijd de rijksten blijven, en ongestoord met elkaar de voetbalshow kunnen opvoeren. Bewijzen dat ze ook de besten zijn, hoeft blijkbaar niet meer. Niettemin raakt Pérez in zijn uitspraak wel een belangrijk punt aan. Hoeveel keer in uw leven, beste lezer, hebt U reeds een wedstrijd gezien tussen Manchester United en Barcelona of Bayern München? En had U die wedstrijden niet liever nog eens gezien? En had U ook niet liever dat Belgische topclubs beter kunnen concurreren met de Europese topclubs?Dat kan allemaal in een Open Europese Competitie, maar dat is niet gegarandeerd. Niets is gegarandeerd in sport, en dat is precies het aantrekkelijke aan sport.De voetbalcompetities in de Europese landen zijn traditioneel open en piramidaal opgebouwde competities met aan de basis van de piramide vele kleine (provinciale) clubs in de lagere afdelingen die kunnen promoveren naar de hogere nationale afdelingen. De winnaar van de hoogste nationale afdeling zou in een verenigd Europa dan moeten kunnen promoveren naar een Europese afdeling aan de top van de piramide. Wat UEFA dus moet doen is de Champions League zo snel mogelijk naar de uitgang begeleiden, en starten met een volwaardige Open European League van 54 clubs (gegeven de ongeveer 54 bij UEFA aangesloten landen). Deze clubs kunnen worden verdeeld over bvb. 3 afdelingen van telkens 18 clubs, een eerste afdeling en een Noordelijke en een Zuidelijke tweede afdeling om verplaatsingen en transportkosten te beperken. Uiteraard moeten hierbij promotie en degradatie tussen de Europese afdelingen gegarandeerd zijn, evenals tussen de laagste Europese afdelingen en de nationale afdelingen. In zulk een open Europese competitie zullen we niet alleen de absolute topclubs meerdere malen tegen elkaar zien spelen, maar kunnen ook de kampioenen van de kleinere nationale competities promoveren naar een Europese afdeling en daarin mee genieten van de ruim verdeelde UEFA vetpotten aan uitzendrechten, sponsoring en merchandising. Dat zal ook de gepromoveerde kampioen van de Belgisch Jupiler Pro League veel meer financiële middelen opleveren om betere spelers aan te trekken en te concurreren met de Europees top.