In een voetbaltijdperk waarin efficiëntie, politieke correctheid en tactiek voorop staan, is Neymar een anomalie. Eentje die sommigen liefst wegsnijden, maar die de meesten koesteren. Met zijn treiterende dribbels, vernederende versnellingen en verleidelijke bewegingen staat de Braziliaanse aanvaller voor bandeloze poëzie in een wereld van gedienstige ambtenaren.

Wat Neymar zo uitzonderlijk maakt, is dat hij daar statistieken en prijzen aan weet te koppelen. De Braziliaanse titel, beker en Copa Libertadores met Santos FC. Vervolgens Champions League, tweemaal La Liga, driemaal de Spaanse beker en één keer Intercontinentale beker met FC Barcelona. Olympisch kampioen en Confederations Cup met Brazilië.

Er werd veel gezegd en geschreven over de astronomische transfersom van 222 miljoen euro, maar eigenlijk deden de Qatarese eigenaars van PSG een weldoordachte investering. Niet alleen bewijst Neymar met zijn goals en assists een directe sportieve meerwaarde te zijn - hij zit tot voor dit weekend aan 27 goals en 16 assists in 26 wedstrijden, zijn beste stats ooit - ook commercieel is de Braziliaanse international een absolute voltreffer.

PSG is sinds 2011 het vehikel waarmee Qatar zijn imago en toeristische aantrekkelijkheid wil boosten. Een foto van Neymar in de oliestaat of met reclame voor Qatar op zijn borst is meer waard dan honderd commercials op tv. Met zijn Instagram, Facebook en Twitteraccounts bereikt Neymar zowat 170 miljoen mensen in alle uithoeken van de wereld. Inzake sociale media meer dan het dubbele bereik van heel de Ligue 1 samen.

Een internationaal studiebureau in Neuchâtel berekende onlangs dat Neymar in totaal 213 miljoen euro waard is, ongeveer de som dus die PSG voor hem betaalde. Daarbij wordt rekening gehouden met zijn commerciële potentie, mondiale populariteit, sportief rendement en doorverkoopwaarde. De Braziliaan wordt in die lijst gevolgd door Lionel Messi (202 miljoen euro), Harry Kane (195 miljoen euro) en Kylian Mbappé (192 miljoen euro). PSG, dat de 222 miljoen euro in vijf schijven van 44 miljoen per jaar uitbetaalt aan Barcelona, deed financieel gezien alleszins een prima zaak met Neymar.

Zijn arrogante, uitdagende houding valt in de Ligue 1 minder in de smaak.

Hoewel de rest van de Ligue 1 met afgunst kijkt naar de oliedollars die uit de Parijse grond lijken te spuiten en PSG allerminst een sympathiek imago torst, zijn de Franse eersteklassers toch maar wat blij met de komst van Neymar. De Ligue 1 is plots hip and happening. Het gemiddeld aantal toeschouwers per wedstrijd steeg in deze eerste zes maanden van het kampioenschap met 8 procent. Betaalzender Canal+ zag zijn kijkcijfers zelfs met 40 procent toenemen. De topper tussen Lyon en PSG begin januari haalde een piek van 2,6 miljoen kijkers, een nieuw record in de Ligue 1.

De clash tussen Cavani en Neymar

Iedereen blij dus? Niet echt. Want tegenover al die positieve media-aandacht staan ook de nodige polemieken. Het begon al vroeg in augustus. Toen uitlekte welke privileges Neymar geniet bij PSG. Er is zijn loon van 3 miljoen euro bruto per maand, wat het dubbele is van andere vedetten als Edinson Cavani, Marco Verratti en Kylian Mbappé, maar zulke disproporties binnen een kern komen wel vaker voor. Wat vooral tegen de borst stuit zijn voordelen die niet financieel van aard zijn.

Zo mag Neymar zich als enige in vrijetijdskleding aandienen op een wedstrijddag, terwijl alle anderen een clubkostuum moeten dragen. Hij mag geregeld eens een wedstrijd skippen. Zoals weinig tot de verbeelding sprekende uitwedstrijden tegen Angers en Strasbourg, of onlangs de bekerwedstrijd tegen Sochaux.

Neymar Jr, Icon Sport
Neymar Jr © Icon Sport

Het privilege dat echter al het meeste stof deed opwaaien, is zijn alleenrecht op het nemen van penalty's en vrije trappen. Al dan niet contractueel vastgelegd, zoals sommige media opperen. Een eerste hetze ontstond in september na de topper tegen Lyon, toen Neymar en Cavani openlijk ruzieden over de bal. Uiteindelijk miste Cavani de penalty. Achteraf kwam het tot een stevige ruzie in de kleedkamer, kopte L'Equipe.

Nog twee keer escaleerde zo'n situatie: in november tegen Troyes en laatst in januari tegen Dijon. Bij een 7-0-stand claimde Neymar een strafschop die door Cavani was afgedwongen. De Uruguayaanse spits kon zijn 157e goal aanteken voor PSG, waarmee hij Zlatan Ibrahimovic zou onttronen als clubtopschutter aller tijden. Neymar trapte de elfmeter feilloos binnen, maar kreeg vervolgens een fluitconcert van het Parc des Princes over zich heen. Cavani is immers een publiekslieveling vanwege zijn energieke speelstijl en loyaliteit aan de club. Neymar toonde zich not amused en verliet meteen na die monsterzege het stadion.

Onze landgenoot Thomas Meunier nam het achteraf op voor zijn verguisde ploegmaat. 'Het is een beetje ondankbaar om hem uit te fluiten nadat hij net vier goals heeft gemaakt', aldus de Rode Duivel. Tegenover Sport/Voetbalmagazine vertelde Meunier het volgende over zijn wereldbefaamde ploeggenoot: 'Ik vind het een eer om met een van de beste voetballers ter wereld in de ploeg te spelen, maar eigenlijk wordt er intern geen groot spel van gemaakt. Je merkt de fascinatie van de buitenwereld wel voor hem, maar binnen de ploeg toont Neymar zich een simpele, sympathieke kerel. Eigenlijk vergeet je makkelijk dat het om Neymar gaat... tot hij een bal aan de voet heeft. Dan wordt hij plots exceptioneel.'

Arrogante houding

Dat er clans bestaan binnen de kern wordt niet ontkend. Ook trainer Unai Emery gaf dat al toe: 'Dat jongens die dezelfde taal spreken, samenklitten, is normaal.' Met sfeermaker Dani Alves, aanvoerder Thiago Silva en Marquinhos heeft Neymar belangrijke medestanders in de kleedkamer. Neymar zou op training niet te hard aangepakt mogen worden, maar dat weerhoudt hem allerminst om af en toe trucjes uit te halen waarmee hij diezelfde ploegmaats te kijk zet. Liefst nog met een camera in de buurt zodat het filmpje later op YouTube viraal kan gaan. Collegiaal kan je dat niet noemen.

Ook tijdens de wedstrijden zorgt de soms arrogante houding van de Braziliaanse dribbelaar voor frustratie. Neymar doet niets liever dan af en toe het spel vertragen om dan vanuit stilstand een dribbel uit zijn Nikesloffen te schudden. Een beetje uitdagen. Dat deed hij in de Primera División ook wel, maar in de Franse competitie, gekenmerkt door fysiek spel en tactische organisatie, vallen zulke tierlantijntjes minder in de smaak.

Neymar, REUTERS
Neymar © REUTERS

Neymar beklaagde zich al over de vele schoppen die hij van de Franse verdedigers te verwerken krijgt. Door af en toe verbaal in de clinch te gaan of zich te revancheren op tegenstanders maakt hij zich allerminst populair. Enkele weken geleden kwam hij in het oog van de storm door een weinig sportief gebaar in de ligabekermatch tegen Rennes. Hij reikte zijn opponent Hamani Traoré de hand om hem recht te helpen... en trok die vervolgens weg. Een geintje, legde Neymar uit in de mixed zone, iets wat hij zo vaak op training doet met zijn ploegmaats. Waarna hij toevoegde: 'Tegenwoordig mag je niets meer doen, want men maakt van alles een polemiek, zelfs van een grapje. Daardoor wordt voetbal soms een saaie bedoening.'

Dat soort polemieken voeden de geruchten dat hij er eigenlijk van droomt voor Real Madrid te spelen. ( zie kader) Zelf doet Neymar ook weinig moeite om die geruchten te weerleggen, het enige wat hij zegt is dat hij gelukkig is in Parijs en dat hij geschiedenis wil schrijven met PSG.

Winst in de Champions League

Zijn recente pleidooi bij de Qatarese PSG-eigenaars om Casemiro bij Real Madrid weg te plukken, kan daarentegen gezien worden als een signaal dat Neymar ook volgend seizoen nog in de lichtstad actief zal zijn. Die roep om een bijkomende middenvelder komt er ook niet zo maar, het is hét pijnpunt van dit PSG: er ontbreekt een breker op het middenveld. Noch MarcoVerratti, noch Adrien Rabiot is dat. Vooral tegen sterkere tegenstanders blijkt die zwakke plek. Zoals tegen Bayern München in de poulefase van de CL. Een match die PSG met 3-1 verloor en waar ook Neymar volledig de mist in ging.

Probleem is dat PSG gemonitord wordt door een controleorgaan van de Financial Fair Play. Door de grote uitgaven moet het tegen 30 juni dit jaar nog 75 miljoen aan inkomsten zien te genereren. Daarom werd tijdens deze wintermercato met de Franse international Lassana Diarra (32), die contractvrij mocht vertrekken bij Al-Jazeera, alvast iemand gehaald die de lacune op het middenveld tijdelijk kan opvullen. Verder worden de Argentijnen Javier Pastore en Angél Di María in de etalage gezet. Een extraatje dat zou kunnen helpen, is doorstoten in de Champions League tegen Real Madrid. De privileges en wensen van Neymar vallen alleen te verdedigen als daar rendement tegenover staat. En rendement in de ogen van het PSG-publiek en de Qatarese eigenaars betekent maar één ding: de Champions League winnen.

'De echte waardemeter is de Champions League'

Daniel Riolo is een van de meest gevreesde en tegelijkertijd gewaardeerde voetbalanalisten in Frankrijk. Auteur van verschillende boeken, waaronder L' histoire de Paris Saint-Germain, fervent blogger en opiniemaker met een eigen programma op RMC Radio, maar bovenal kenner van alles wat PSG betreft. Hoe evalueert hij de eerste zes maanden van Neymar in Parijs? 'Van bij de eerste wedstrijden toonde Neymar zijn potentieel, ' oordeelt Riolo. 'Hij levert efficiëntie en spektakel. Hij kan alles. Provocerend maar geniaal. Het probleem is dat dat weinig zegt want PSG steekt er in de Ligue 1 zo ver bovenuit dat je moeilijk kan inschatten wat die prestaties waard zijn. Neymar is niet gehaald om de Ligue 1 te winnen, dat kunnen ze zonder hem ook. De echte waardemeter is de Champions League. In die optiek worden de wedstrijden tegen Real Madrid cruciaal. Vorig seizoen was de uitschakeling door Barcelona een grote ontgoocheling, zeker omdat die er kwam na die fenomenale 4-0 in de heenmatch. Het beste PSG dat we ooit gezien hebben... en dat was zónder Neymar, hein! De ploeg ging toen in de terugwedstrijd mentaal ten onder. De vraag is dus of Neymar dat karakter kan toevoegen aan deze ploeg.'

In welke mate wordt er nu anders gespeeld dan in de periode met Zlatan Ibrahimovic?

Daniel Riolo: 'Dat valt niet te vergelijken. Ten eerste was er toen met Laurent Blanc een andere trainer, die meer uitging van balbezit en organisatie. Onder Unai Emery wordt er directer en verticaler gevoetbald, bovendien heeft hij er nu met Neymar en Kylian Mbappé twee immens getalenteerde spelers bij die nog meer snelheid brengen. Dat is puur kwalitatief een betere aanvalslinie dan Zlatan- Cavani- Di María. Offensief is PSG dit seizoen nóg efficiënter geworden en gevaarlijker op de tegenaanval. Soms lijken het de Harlem Globetrotters wel: Neymar kan het zich permitteren de bal op zestig meter van de goal op te halen en zeven man te dribbelen.'

Voorbestemd voor Real Madrid

Het is al van 2014 en de komst van James Rodríguez geleden dat Real Madrid nog eens uitpakte met de transfer van een Galáctico. Daar willen ze deze zomer verandering in brengen. Naast Eden Hazard en Harry Kane is de meest geciteerde naam die van Neymar. Geen verrassing, want de Braziliaanse wonderboy staat al sinds zijn veertiende op de radar van de Koninklijke. Twaalf jaar geleden vloog Wagner Ribeiro, de spelersmakelaar die ook Robinho naar Madrid loodste, met de familie Neymar naar Spanje voor een stage en bezoek van twee weken. Toen al zat ongeveer heel Europa achter de jonge dribbelaar uit Mogi Das Cruzes, maar van Neymar Jr. is altijd beweerd dat zijn hart sneller slaat voor Real. Toch besliste de familie dat het te vroeg was en keerden ze terug naar Brazilië, waar zoonlief twee jaar later een profcontract tekende bij Santos FC.

Ondanks een voorakkoord met Real, wist FC Barcelona zich alsnog tussen de deal te wurmen. Vooral te danken aan de goede relaties die toenmalig voorzitter Sandro Rosell onderhield met de Braziliaanse voetbalbond en de extra eisen (lees: transfercommissies) die Santos stelde voor een eventuele overgang. Real was niet bereid mee te gaan in dat opbod, Barça wel. Ondanks het enorme succes van die transfer van Neymar Jr. naar Barcelona, zou zijn liefde voor Real nooit verdwenen zijn. Verwacht wordt nu dat ten laatste in de zomer van 2019 Neymar Jr het witte shirt van de Koninklijke zal aantrekken. Volgens Spaanse media heeft Real Madrid een bedrag van 200 miljoen euro ter beschikking, maar dat is wellicht niet voldoende om deze zomer al gesprekken te kunnen aanknopen met de Qatarese eigenaars van PSG. Nasser Al-Khelaifi, het nummer één bij de Parijse club, stelde recent nog dat hij 'geen 100 procent, maar 2000 procent' zeker is dat zijn goudhaantje volgend seizoen nog in de Franse hoofdstad zal spelen. Een belofte die ook de eer van Qatar op het spel zet.

In het contract van Neymar zouden evenwel een hoop clausules staan, een toegift van de Qatari om de superster te overhalen om voor de minder aantrekkelijke Ligue 1 te kiezen. Franse media menen te weten dat er een afkoopclausule van 300 miljoen euro in het contract staat, geldend tot 1 september 2018. Elk jaar zou dat bedrag slinken en zou het dus makkelijker worden om te vertrekken. Bovendien hebben de Madrilenen iets waar PSG al zo lang op aast: Cristiano Ronaldo. Kortom, de dubbele confrontatie tussen PSG en Real Madrid in de achtste finales van de Champions League (14/2 en 6/3) staat in het teken van Ney versus CR7: de vadermoord.

Daniel Riolo: 'Neymar is niet gehaald om de Ligue 1 te winnen, dat kan PSG zonder hem ook.', BELGAIMAGE
Daniel Riolo: 'Neymar is niet gehaald om de Ligue 1 te winnen, dat kan PSG zonder hem ook.' © BELGAIMAGE
In een voetbaltijdperk waarin efficiëntie, politieke correctheid en tactiek voorop staan, is Neymar een anomalie. Eentje die sommigen liefst wegsnijden, maar die de meesten koesteren. Met zijn treiterende dribbels, vernederende versnellingen en verleidelijke bewegingen staat de Braziliaanse aanvaller voor bandeloze poëzie in een wereld van gedienstige ambtenaren. Wat Neymar zo uitzonderlijk maakt, is dat hij daar statistieken en prijzen aan weet te koppelen. De Braziliaanse titel, beker en Copa Libertadores met Santos FC. Vervolgens Champions League, tweemaal La Liga, driemaal de Spaanse beker en één keer Intercontinentale beker met FC Barcelona. Olympisch kampioen en Confederations Cup met Brazilië. Er werd veel gezegd en geschreven over de astronomische transfersom van 222 miljoen euro, maar eigenlijk deden de Qatarese eigenaars van PSG een weldoordachte investering. Niet alleen bewijst Neymar met zijn goals en assists een directe sportieve meerwaarde te zijn - hij zit tot voor dit weekend aan 27 goals en 16 assists in 26 wedstrijden, zijn beste stats ooit - ook commercieel is de Braziliaanse international een absolute voltreffer. PSG is sinds 2011 het vehikel waarmee Qatar zijn imago en toeristische aantrekkelijkheid wil boosten. Een foto van Neymar in de oliestaat of met reclame voor Qatar op zijn borst is meer waard dan honderd commercials op tv. Met zijn Instagram, Facebook en Twitteraccounts bereikt Neymar zowat 170 miljoen mensen in alle uithoeken van de wereld. Inzake sociale media meer dan het dubbele bereik van heel de Ligue 1 samen. Een internationaal studiebureau in Neuchâtel berekende onlangs dat Neymar in totaal 213 miljoen euro waard is, ongeveer de som dus die PSG voor hem betaalde. Daarbij wordt rekening gehouden met zijn commerciële potentie, mondiale populariteit, sportief rendement en doorverkoopwaarde. De Braziliaan wordt in die lijst gevolgd door Lionel Messi (202 miljoen euro), Harry Kane (195 miljoen euro) en Kylian Mbappé (192 miljoen euro). PSG, dat de 222 miljoen euro in vijf schijven van 44 miljoen per jaar uitbetaalt aan Barcelona, deed financieel gezien alleszins een prima zaak met Neymar. Hoewel de rest van de Ligue 1 met afgunst kijkt naar de oliedollars die uit de Parijse grond lijken te spuiten en PSG allerminst een sympathiek imago torst, zijn de Franse eersteklassers toch maar wat blij met de komst van Neymar. De Ligue 1 is plots hip and happening. Het gemiddeld aantal toeschouwers per wedstrijd steeg in deze eerste zes maanden van het kampioenschap met 8 procent. Betaalzender Canal+ zag zijn kijkcijfers zelfs met 40 procent toenemen. De topper tussen Lyon en PSG begin januari haalde een piek van 2,6 miljoen kijkers, een nieuw record in de Ligue 1. Iedereen blij dus? Niet echt. Want tegenover al die positieve media-aandacht staan ook de nodige polemieken. Het begon al vroeg in augustus. Toen uitlekte welke privileges Neymar geniet bij PSG. Er is zijn loon van 3 miljoen euro bruto per maand, wat het dubbele is van andere vedetten als Edinson Cavani, Marco Verratti en Kylian Mbappé, maar zulke disproporties binnen een kern komen wel vaker voor. Wat vooral tegen de borst stuit zijn voordelen die niet financieel van aard zijn. Zo mag Neymar zich als enige in vrijetijdskleding aandienen op een wedstrijddag, terwijl alle anderen een clubkostuum moeten dragen. Hij mag geregeld eens een wedstrijd skippen. Zoals weinig tot de verbeelding sprekende uitwedstrijden tegen Angers en Strasbourg, of onlangs de bekerwedstrijd tegen Sochaux. Het privilege dat echter al het meeste stof deed opwaaien, is zijn alleenrecht op het nemen van penalty's en vrije trappen. Al dan niet contractueel vastgelegd, zoals sommige media opperen. Een eerste hetze ontstond in september na de topper tegen Lyon, toen Neymar en Cavani openlijk ruzieden over de bal. Uiteindelijk miste Cavani de penalty. Achteraf kwam het tot een stevige ruzie in de kleedkamer, kopte L'Equipe. Nog twee keer escaleerde zo'n situatie: in november tegen Troyes en laatst in januari tegen Dijon. Bij een 7-0-stand claimde Neymar een strafschop die door Cavani was afgedwongen. De Uruguayaanse spits kon zijn 157e goal aanteken voor PSG, waarmee hij Zlatan Ibrahimovic zou onttronen als clubtopschutter aller tijden. Neymar trapte de elfmeter feilloos binnen, maar kreeg vervolgens een fluitconcert van het Parc des Princes over zich heen. Cavani is immers een publiekslieveling vanwege zijn energieke speelstijl en loyaliteit aan de club. Neymar toonde zich not amused en verliet meteen na die monsterzege het stadion. Onze landgenoot Thomas Meunier nam het achteraf op voor zijn verguisde ploegmaat. 'Het is een beetje ondankbaar om hem uit te fluiten nadat hij net vier goals heeft gemaakt', aldus de Rode Duivel. Tegenover Sport/Voetbalmagazine vertelde Meunier het volgende over zijn wereldbefaamde ploeggenoot: 'Ik vind het een eer om met een van de beste voetballers ter wereld in de ploeg te spelen, maar eigenlijk wordt er intern geen groot spel van gemaakt. Je merkt de fascinatie van de buitenwereld wel voor hem, maar binnen de ploeg toont Neymar zich een simpele, sympathieke kerel. Eigenlijk vergeet je makkelijk dat het om Neymar gaat... tot hij een bal aan de voet heeft. Dan wordt hij plots exceptioneel.' Dat er clans bestaan binnen de kern wordt niet ontkend. Ook trainer Unai Emery gaf dat al toe: 'Dat jongens die dezelfde taal spreken, samenklitten, is normaal.' Met sfeermaker Dani Alves, aanvoerder Thiago Silva en Marquinhos heeft Neymar belangrijke medestanders in de kleedkamer. Neymar zou op training niet te hard aangepakt mogen worden, maar dat weerhoudt hem allerminst om af en toe trucjes uit te halen waarmee hij diezelfde ploegmaats te kijk zet. Liefst nog met een camera in de buurt zodat het filmpje later op YouTube viraal kan gaan. Collegiaal kan je dat niet noemen. Ook tijdens de wedstrijden zorgt de soms arrogante houding van de Braziliaanse dribbelaar voor frustratie. Neymar doet niets liever dan af en toe het spel vertragen om dan vanuit stilstand een dribbel uit zijn Nikesloffen te schudden. Een beetje uitdagen. Dat deed hij in de Primera División ook wel, maar in de Franse competitie, gekenmerkt door fysiek spel en tactische organisatie, vallen zulke tierlantijntjes minder in de smaak. Neymar beklaagde zich al over de vele schoppen die hij van de Franse verdedigers te verwerken krijgt. Door af en toe verbaal in de clinch te gaan of zich te revancheren op tegenstanders maakt hij zich allerminst populair. Enkele weken geleden kwam hij in het oog van de storm door een weinig sportief gebaar in de ligabekermatch tegen Rennes. Hij reikte zijn opponent Hamani Traoré de hand om hem recht te helpen... en trok die vervolgens weg. Een geintje, legde Neymar uit in de mixed zone, iets wat hij zo vaak op training doet met zijn ploegmaats. Waarna hij toevoegde: 'Tegenwoordig mag je niets meer doen, want men maakt van alles een polemiek, zelfs van een grapje. Daardoor wordt voetbal soms een saaie bedoening.' Dat soort polemieken voeden de geruchten dat hij er eigenlijk van droomt voor Real Madrid te spelen. ( zie kader) Zelf doet Neymar ook weinig moeite om die geruchten te weerleggen, het enige wat hij zegt is dat hij gelukkig is in Parijs en dat hij geschiedenis wil schrijven met PSG. Zijn recente pleidooi bij de Qatarese PSG-eigenaars om Casemiro bij Real Madrid weg te plukken, kan daarentegen gezien worden als een signaal dat Neymar ook volgend seizoen nog in de lichtstad actief zal zijn. Die roep om een bijkomende middenvelder komt er ook niet zo maar, het is hét pijnpunt van dit PSG: er ontbreekt een breker op het middenveld. Noch MarcoVerratti, noch Adrien Rabiot is dat. Vooral tegen sterkere tegenstanders blijkt die zwakke plek. Zoals tegen Bayern München in de poulefase van de CL. Een match die PSG met 3-1 verloor en waar ook Neymar volledig de mist in ging. Probleem is dat PSG gemonitord wordt door een controleorgaan van de Financial Fair Play. Door de grote uitgaven moet het tegen 30 juni dit jaar nog 75 miljoen aan inkomsten zien te genereren. Daarom werd tijdens deze wintermercato met de Franse international Lassana Diarra (32), die contractvrij mocht vertrekken bij Al-Jazeera, alvast iemand gehaald die de lacune op het middenveld tijdelijk kan opvullen. Verder worden de Argentijnen Javier Pastore en Angél Di María in de etalage gezet. Een extraatje dat zou kunnen helpen, is doorstoten in de Champions League tegen Real Madrid. De privileges en wensen van Neymar vallen alleen te verdedigen als daar rendement tegenover staat. En rendement in de ogen van het PSG-publiek en de Qatarese eigenaars betekent maar één ding: de Champions League winnen.