In Sport/Voetbalmagazine blikt Vadis Odjidja (22) deze week nog heel even terug op het vorige seizoen van Club Brugge, dat turbulent verliep. Ook voor de jonge Rode Duivel zelf. "Er werd misschien te veel van mij verwacht", vindt Odjidja, "ik ging vaak op eigen initiatief naar voren om een actie te maken, of om te schieten op doel. Alle goals die ik maakte zijn van redelijk ver. Als je dat een paar keer doet, gaan mensen dat op de duur verwachten."

"Eigenlijk vroeg de trainer mij om goed defensief te blijven en andere jongens meer offensief te laten voetballen. Maar het zat gewoon in mij, mee naar voren gaan, waardoor ik mijn defensieve taken soms minder uitvoerde."

"Er zijn wedstrijden geweest waarin ik geen verdedigende middenvelder was, maar wel de positie overnam als die naar voren liep. Als anderen dat niet doen voor jou, is dat frustrerend. Daar leer je uit, absoluut. Voetbal is een smerig wereldje. Je mag zeker niet te lief of te goed zijn voor je medespeler."

Frustratie

De middenvelder van Club geeft verder toe dat er een hoop frustratie in zijn spel stak. De oorzaak van die frustratie lag deels ook bij het gedrag van sommige ploegmaats.

"Sommige spelers verzonnen wel eens een pijntje om niet te hoeven trainen of soms zelfs niet te moeten spelen. Vorig jaar waren er tegen Lommel een paar die geen zin hadden omdat we de week erna tegen Standard voetbalden. Iedereen doet wat hij denkt dat goed is voor hem. Maar ik ergerde er mij aan, ik kan niet tegen onrecht. Iedereen moet gelijk behandeld worden." (PTK)

In Sport/Voetbalmagazine blikt Vadis Odjidja (22) deze week nog heel even terug op het vorige seizoen van Club Brugge, dat turbulent verliep. Ook voor de jonge Rode Duivel zelf. "Er werd misschien te veel van mij verwacht", vindt Odjidja, "ik ging vaak op eigen initiatief naar voren om een actie te maken, of om te schieten op doel. Alle goals die ik maakte zijn van redelijk ver. Als je dat een paar keer doet, gaan mensen dat op de duur verwachten." "Eigenlijk vroeg de trainer mij om goed defensief te blijven en andere jongens meer offensief te laten voetballen. Maar het zat gewoon in mij, mee naar voren gaan, waardoor ik mijn defensieve taken soms minder uitvoerde." "Er zijn wedstrijden geweest waarin ik geen verdedigende middenvelder was, maar wel de positie overnam als die naar voren liep. Als anderen dat niet doen voor jou, is dat frustrerend. Daar leer je uit, absoluut. Voetbal is een smerig wereldje. Je mag zeker niet te lief of te goed zijn voor je medespeler." Frustratie De middenvelder van Club geeft verder toe dat er een hoop frustratie in zijn spel stak. De oorzaak van die frustratie lag deels ook bij het gedrag van sommige ploegmaats. "Sommige spelers verzonnen wel eens een pijntje om niet te hoeven trainen of soms zelfs niet te moeten spelen. Vorig jaar waren er tegen Lommel een paar die geen zin hadden omdat we de week erna tegen Standard voetbalden. Iedereen doet wat hij denkt dat goed is voor hem. Maar ik ergerde er mij aan, ik kan niet tegen onrecht. Iedereen moet gelijk behandeld worden." (PTK)