Het Wojska Polskiegostadion, ook wel het Polish Army Stadium genoemd, in Warschau biedt plaats aan 31000 toeschouwers. Op zich niet zo indrukwekkend, Jan Breydel is bijna even groot, maar het is vooral de sfeer die er tijdens de wedstrijden hangt die de voetbaltempel zo speciaal maakt.

Matthias Stockmans
© Matthias Stockmans

Dat mochten we in september vorig jaar met eigen ogen aanschouwen toen Sporting Lokeren er in zijn allereerste wedstrijd in een poulefase van de Europa League op bezoek ging. De Lokerenaars verloren nipt met 1-0 door een countergoal van clubicoon Radovic (die deze zomer Legia na negen jaar dienst inruilde voor het Chinese Hebei) maar kwamen meer dan behoorlijke voor de dag in Polen.

Magische sfeer

Maar meer nog dan de sportieve prestaties van toen blijven de herinneringen aan de magische sfeer in het Wojska Polskiegostadion overeind.

'Echt vét', zegt Denis Odoi, langs Lokerse kant uitgeroepen tot man van de match in die partij, aan Sport/Voetbalmagazine. 'Iedereen in de tribunes was gehuld in een wit T-shirt en toen we het veld betraden werd een gigantische tifo ontvouwd. Heel knap. Ik herinner me dat we tijdens het afspelen van de hymne goedkeurend naar elkaar stonden te kijken. Van begin tot eind werd er in koor gezongen door zowat heel het stadion. Ook al zat het niet helemaal vol, dat maakte indruk.'

Odoi vindt niet dat zoiets de benen afsnijdt. 'Integendeel, het schenkt je als speler nog meer plezier in het voetballen. Het is een boost. Ik ben er zeker van dat Hans (Vanaken) zijn ploegmaats bij Club wel ingelicht zal hebben. En anders worden die van Club zeker en vast aangenaam verrast. Voor mij persoonlijk was het de mooiste verplaatsing ooit. Samen met de uitwedstrijd van Anderlecht op Bursaspor. Daar was het al van bij de opwarming een helse sfeer. Voor zulke ervaringen doe je het.'

Hoewel de Poolse competitie geen al te beste reputatie geniet - geregeld incidenten met racisme en hooliganisme -, ademt Legia Warschau een echte voetbalsfeer uit. Met positieve gezangen en clubliederen die negentig minuten aan een stuk uit volle borst meegezongen worden.

Het Wojska Polskiegostadion, ook wel het Polish Army Stadium genoemd, in Warschau biedt plaats aan 31000 toeschouwers. Op zich niet zo indrukwekkend, Jan Breydel is bijna even groot, maar het is vooral de sfeer die er tijdens de wedstrijden hangt die de voetbaltempel zo speciaal maakt. Dat mochten we in september vorig jaar met eigen ogen aanschouwen toen Sporting Lokeren er in zijn allereerste wedstrijd in een poulefase van de Europa League op bezoek ging. De Lokerenaars verloren nipt met 1-0 door een countergoal van clubicoon Radovic (die deze zomer Legia na negen jaar dienst inruilde voor het Chinese Hebei) maar kwamen meer dan behoorlijke voor de dag in Polen.Maar meer nog dan de sportieve prestaties van toen blijven de herinneringen aan de magische sfeer in het Wojska Polskiegostadion overeind. 'Echt vét', zegt Denis Odoi, langs Lokerse kant uitgeroepen tot man van de match in die partij, aan Sport/Voetbalmagazine. 'Iedereen in de tribunes was gehuld in een wit T-shirt en toen we het veld betraden werd een gigantische tifo ontvouwd. Heel knap. Ik herinner me dat we tijdens het afspelen van de hymne goedkeurend naar elkaar stonden te kijken. Van begin tot eind werd er in koor gezongen door zowat heel het stadion. Ook al zat het niet helemaal vol, dat maakte indruk.'Odoi vindt niet dat zoiets de benen afsnijdt. 'Integendeel, het schenkt je als speler nog meer plezier in het voetballen. Het is een boost. Ik ben er zeker van dat Hans (Vanaken) zijn ploegmaats bij Club wel ingelicht zal hebben. En anders worden die van Club zeker en vast aangenaam verrast. Voor mij persoonlijk was het de mooiste verplaatsing ooit. Samen met de uitwedstrijd van Anderlecht op Bursaspor. Daar was het al van bij de opwarming een helse sfeer. Voor zulke ervaringen doe je het.'Hoewel de Poolse competitie geen al te beste reputatie geniet - geregeld incidenten met racisme en hooliganisme -, ademt Legia Warschau een echte voetbalsfeer uit. Met positieve gezangen en clubliederen die negentig minuten aan een stuk uit volle borst meegezongen worden.