'Tien dagen nadat ik bij Antwerp getekend had, heb ik een eerste contact gehad met Walter Sabatini (de sportief verantwoordelijke van Bologna en Montréal, nvdr) die ik kende van mijn periode als sportief directeur bij KV Mechelen,' doet Olivier Renard het verhaal over zijn opmerkelijke transfer uit de doeken. 'Walter zat toen bij AS Roma. En ik ben in contact gebleven met hem toen ik naar Standard ging. Hij was het die me ingelicht had over Razvan Marin. Toen hij twee maanden geleden aangesteld was als sportief verantwoordelijke voor beide clubs, was hij op zoek naar een rechterhand voor in Montréal. In het begin was ik er niet zo happig op, niet vanwege het project maar vanwege het feit dat ik Antwerp al na enkele weken zou moeten verlaten.'

Geen contact met MPH

Eerder ruilde de voormalige doelman zijn functie als TD bij Standard in voor Antwerp. Waarom vertrok hij uit Luik? Renard: 'Bij de komst van Michel Preud'hommewerd mij gezegd dat ik sportief directeur bleef. Het is een journalist die me is komen vertellen dat ik directeur van de rekrutering geworden was. Men had dus tegen mij gelogen.

De samenwerking met Preud'homme bleek nogal moeilijk. Renard: 'Ik kan niet eens zeggen dat het tussen ons niet werkte. Ik ben nooit gebotst met hem, simpelweg omdat er geen contact tussen ons geweest is. Ik denk dat de sportieve staf maar één keer in mijn bureau geweest is. Ik had de indruk dat ik niet eens bestond, maar toch heb ik zo goed mogelijk mijn werk proberen doen. Elke dag gaven we aan de sportieve cel info door over spelers, zonder enige feedback. Maar ik neem dat de voorzitter niet kwalijk.'

Nutteloos (of toch niet)

'Het deed me een beetje denken aan het einde van mijn spelersperiode bij Standard (Renard werd toen in het kampioenenjaar door toenmalig trainer Michel Preud'homme verwijderd uit de basis, nvdr). Toen dacht men ook dat ik ruzie had met de club, terwijl ik een paar maanden later de titel vierde samen met de supporters. Ik wens Standard vijf opeenvolgende titels toe. Echt.'

'Natuurlijk ben ik ontgoocheld dat ik Sclessin heb moeten verlaten, maar ik ben niet ontgoocheld dat ik de club moest verlaten waar ik de zes laatste maanden in heb moeten werken. Uiteindelijk ben ik blij met mijn ervaring bij Standard, al was het laatste seizoen nutteloos. Of toch niet helemaal, want ze haalden verschillende spelers die ik nog had voorgesteld.'

Heeft hij ergens spijt van? 'Neen. Ik ben liever elders dan in een club waar ik van houd maar waar ik door omstandigheden ongelukkig ben. Al had ik graag verder gewerkt met jonge Belgische talenten uit de regio als Zinho, Bastien of Bodart. De bittere pil is doorgeslikt. Op 26 december ben ik terug in België en ga ik in de tribune Standard-Gent volgen, en een pintje drinken. Want ik heb bij Standard nog altijd meer vrienden dan vijanden.'

Lees het volledige interview met Olivier Renard in onze Plus-zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 18 december.

'Tien dagen nadat ik bij Antwerp getekend had, heb ik een eerste contact gehad met Walter Sabatini (de sportief verantwoordelijke van Bologna en Montréal, nvdr) die ik kende van mijn periode als sportief directeur bij KV Mechelen,' doet Olivier Renard het verhaal over zijn opmerkelijke transfer uit de doeken. 'Walter zat toen bij AS Roma. En ik ben in contact gebleven met hem toen ik naar Standard ging. Hij was het die me ingelicht had over Razvan Marin. Toen hij twee maanden geleden aangesteld was als sportief verantwoordelijke voor beide clubs, was hij op zoek naar een rechterhand voor in Montréal. In het begin was ik er niet zo happig op, niet vanwege het project maar vanwege het feit dat ik Antwerp al na enkele weken zou moeten verlaten.'Eerder ruilde de voormalige doelman zijn functie als TD bij Standard in voor Antwerp. Waarom vertrok hij uit Luik? Renard: 'Bij de komst van Michel Preud'hommewerd mij gezegd dat ik sportief directeur bleef. Het is een journalist die me is komen vertellen dat ik directeur van de rekrutering geworden was. Men had dus tegen mij gelogen. De samenwerking met Preud'homme bleek nogal moeilijk. Renard: 'Ik kan niet eens zeggen dat het tussen ons niet werkte. Ik ben nooit gebotst met hem, simpelweg omdat er geen contact tussen ons geweest is. Ik denk dat de sportieve staf maar één keer in mijn bureau geweest is. Ik had de indruk dat ik niet eens bestond, maar toch heb ik zo goed mogelijk mijn werk proberen doen. Elke dag gaven we aan de sportieve cel info door over spelers, zonder enige feedback. Maar ik neem dat de voorzitter niet kwalijk.' 'Het deed me een beetje denken aan het einde van mijn spelersperiode bij Standard (Renard werd toen in het kampioenenjaar door toenmalig trainer Michel Preud'homme verwijderd uit de basis, nvdr). Toen dacht men ook dat ik ruzie had met de club, terwijl ik een paar maanden later de titel vierde samen met de supporters. Ik wens Standard vijf opeenvolgende titels toe. Echt.''Natuurlijk ben ik ontgoocheld dat ik Sclessin heb moeten verlaten, maar ik ben niet ontgoocheld dat ik de club moest verlaten waar ik de zes laatste maanden in heb moeten werken. Uiteindelijk ben ik blij met mijn ervaring bij Standard, al was het laatste seizoen nutteloos. Of toch niet helemaal, want ze haalden verschillende spelers die ik nog had voorgesteld.'Heeft hij ergens spijt van? 'Neen. Ik ben liever elders dan in een club waar ik van houd maar waar ik door omstandigheden ongelukkig ben. Al had ik graag verder gewerkt met jonge Belgische talenten uit de regio als Zinho, Bastien of Bodart. De bittere pil is doorgeslikt. Op 26 december ben ik terug in België en ga ik in de tribune Standard-Gent volgen, en een pintje drinken. Want ik heb bij Standard nog altijd meer vrienden dan vijanden.'Lees het volledige interview met Olivier Renard in onze Plus-zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 18 december.