Sport/Voetbalmagazine geeft een gesigneerd shirt van Toby Alderweireld weg. Meer op onze Instagram-account! Winnaar wordt bekendgemaakt op 11 maart.

In december verlengde Toby Alderweireld zijn contract bij Tottenham Hotspur tot 2023 en vorige maand werd hij voor de tweede keer vader toen zijn zoontje Jace werd geboren. Vanuit het trainingscentrum van de Spurs blikt hij met Sport/Voetbalmagazine terug op de weg die hij aflegde.

Op woensdag 4 maart spelen jullie in de achtste finales van de FA Cup tegen Norwich City. Klopt het dat die club jou wilde overnemen toen je in 2013 open stond voor een vertrek bij Ajax?

Toby Alderweireld: 'Ja, dat was de eerste club uit de Premier League die zich officieel voor mij meldde. Ik heb gezegd dat ze contact moesten opnemen met Ajax en mijn zaakwaarnemer, maar uiteindelijk is het nooit concreet geworden.'

De FA Cup biedt een goeie kans op een prijs voor de club, maar in de competitie gaat het minder goed dan de voorbije jaren. Hoe kijk je naar de huidige stand van zaken?

'De afgelopen jaren presteerden we steeds beter en behaalden we de Champions Leaguefinale. Het is normaal dat je soms met een terugslag te maken krijgt en op die momenten komt het aan op hard werken tot aan het einde van het seizoen.'

Ayla en Jace

In december verlengde je je contract. Er werd al geruime tijd over je toekomst gesproken. Viel er een last van je schouders toen uiteindelijk alles getekend was?

'Ja, maar het was niet zo dat ik er continu mee bezig was. Ik heb, zonder arrogant te zijn, altijd vertrouwen gehad in mezelf; ik had het gevoel dat het wel goed zou komen. Een extra motivatie was: hoe beter ik het doe, hoe meer keuze ik heb. Uiteindelijk heb ik gekozen voor stabiliteit en loyaliteit. Ik zag mezelf steeds moeilijker bij een andere club in de Premier League spelen. Ik heb in Nederland en Spanje gevoetbald en wilde nu liever dit nog verder uitbouwen in plaats van voor iets anders te kiezen. Ik heb inmiddels echt iets opgebouwd bij deze club. Mijn familie, met een tweede kindje dat op komst was, speelde daarin ook een rol.'

Ik word sowieso geen trainer. Ik zou het enorm egoïstisch van mezelf vinden om opnieuw voor deze manier van leven te kiezen.' Toby Alderweireld

Dat tweede kindje is inmiddels geboren en uiteindelijk wist je ook bij de geboorte te zijn in België. Hoe is dat precies gegaan?

'We hadden afgesproken om de bevalling in gang te zetten. Ik heb op donderdagochtend nog getraind, ben daarna naar België gegaan en om tien uur 's avonds werd de bevalling in gang gezet. Het is allemaal heel goed gegaan en het ging ook heel snel. 's Nachts is mijn zoontje geboren.

'Vrijdagochtend ben ik op mezelf gaan trainen. Ik moest zondag weer spelen ( uit bij Aston Villa, nvdr). Zaterdagochtend heb ik nog zelf getraind, waarna ik eigenlijk zou terugvliegen, maar door de storm was dat onmogelijk. Ik ben toen van Antwerpen naar Brussel gereden, met de trein naar Londen gegaan en vervolgens met de auto naar Birmingham. Van deur tot deur was het ongeveer acht uur, behoorlijk pittig.'

Hoe doe je dat, in zo'n kort tijdsbestek op jezelf trainen?

'Trainingspak aan, het ziekenhuis uit en een veldje opzoeken waar je kunt lopen. Gewoon old school. ( lacht) Er zullen wel mensen hebben gedacht: huh, wat doet hij hier?'

Wat was de inspiratie bij de namen van je kinderen ( in september 2018 werd Alderweireld al vader van dochter Ayla, nvdr)?

' Ayla was echt mijn creatie, die naam zat in mijn hoofd. De ypsilon vind ik voor een meisje heel sierlijk. Ik wilde altijd al graag een dochter. Ik heb twee broers van wie de oudste ook al twee jongens heeft, dus ik was echt benieuwd hoe het zou zijn om een meisje te krijgen. En de naam Jace is een beetje een Amerikaans-Engels, iets stoerder. Ayla en Jace gaan mooi samen, vind ik, en het is - met zo'n lange achternaam - ook lekker kort.'

Je familie lijkt heel hecht te zijn, zo staat je vader je bijvoorbeeld bij als zaakwaarnemer.

'Dat doet hij samen met Stijn Francis. Mijn vader was aanvankelijk nog een leek in het vak, waarna hij Stijn benaderd heeft, die toen advocaat was. We hebben daarnaast ook nog een team rondom ons met onder anderen juristen.'

Ajax en Atlético

Je bent al je hele carrière een centrale verdediger. Wat maakt een speler in jouw ogen tot een goeie verdediger?

'Iemand die het spel goed kan lezen, fysiek sterk is en daarbij ook snelheid heeft. Maar het belangrijkste is het spel te lezen.'

Dat lijk jij goed te kunnen. Hoe heb jij je die kwaliteit eigen gemaakt?

'Door de tekortkomingen die ik had op jonge leeftijd. Vanaf de U15 heb ik in elk jeugdelftal gespeeld, waardoor ik mijn hele leven tegenover de beste spelers stond. Dan komen je tekortkomingen ook eerder naar boven. Ik was wel groot voor mijn leeftijd, maar ik was ook wat traag en mijn handelingssnelheid lag lager dan de beste spelers van mijn leeftijd. Spelers die fysiek sterk en snel zijn, komen niet snel in de problemen - wanneer ze verkeerd staan kunnen ze dat snel corrigeren. Ik kon het niet compenseren, dus ik moest het spel leren lezen, op voorhand al zien wat een situatie vraagt. En wanneer ik daarnaast ook iets lager ging spelen, viel dat niet op. Uiteindelijk begin je ook te werken aan je snelheid, aan je kracht en aan andere zaken, maar ik moest als jonge speler al vooruitdenken, anders kwam ik tekort.'

Is het in dat opzicht cruciaal geweest dat je op je vijftiende naar Ajax ging?

'Ja, en uiteindelijk ook naar Atlético Madrid. Daar heb ik verdedigend ook veel geleerd. Bij Ajax heb je altijd de bal en als je een foutje maakt wordt dat niet altijd afgestraft. In Spanje wel. Je weet dat het belangrijk is om aan de bal te zijn, maar je moet je duels winnen en verdedigend je werk doen.'

Wat leerde Diego Simeone jou specifiek over verdedigen?

'Een voorbeeld is dat je een hoge bal altijd hoog moet wegkoppen. Wanneer je die laag wegkopt, komt hij misschien in de voeten van de tegenstander terecht, terwijl een hoge bal je medespelers meer tijd geeft zich te positioneren. Bij Ajax lag de nadruk altijd op het voetballende aspect, maar Simeone wilde nooit dat je een bal controleerde in je eigen zestien, dan werd hij helemaal gek. Wanneer je die uitersten meemaakt, leer je beide kanten te appreciëren. Het voetballende van Ajax en die echte winnaarsmentaliteit.'

Win op onze Instagrampagina (@sportvoetbalmagazine) een gesigneerd shirt van Toby Alderweireld.

Toby Alderweireld: 'Na mijn carrière is het tijd voor mijn gezin.', GETTY
Toby Alderweireld: 'Na mijn carrière is het tijd voor mijn gezin.' © GETTY

Is het daarbij in Engeland weer heel anders verdedigen dan in Spanje?

'In Engeland moet je elke week aan de bak, iedere wedstrijd sta je tegen een topspits. Neem bijvoorbeeld Crystal Palace, waar Christian Benteke speelt. Hij is groot, sterk en kan goed koppen, in die kwaliteiten is hij de beste. Of neem West Ham United, met Sébastien Haller. Ook groot en sterk. Of Teemu Pukki van Norwich, die heel bewegelijk is en een fantastische loopactie heeft. Elke club - welke positie ze ook innemen in het klassement - heeft een topspits. In Spanje zijn aanvallers voor mijn gevoel goed, maar niet zo goed als in de Premier League.'

Je noemde net al even het koppen onderSimeone. Behalve de kopduels die je als verdediger uitvecht, zorg jij soms ook aanvallend gezien voor gevaar in de lucht. Hoe onderscheid je het koppen op defensief en offensief vlak?

'Het is een heel ander gevoel. Aanvallend moet je meer bewegen en snelheid hebben, terwijl je verdedigend gezien beter moet staan, je moet de bal echt winnen. Als je naar de techniek van het koppen kijkt, heb je verdedigers die erin kleunen, maar zelf gebruik ik meer mijn lichaam en probeer me slimmer te positioneren.'

Zowel bij de Spurs als de nationale ploeg speelde je achterin vaak samen met JanVertonghen. Wat is het voordeel van zo'n tandem?

'Je weet wat elkaars kwaliteiten zijn en daar kun je op inspelen. Er ontstaat daardoor ook een gevoel: samen gaan we die strijd aan, keer op keer. Dat gevoel is speciaal. En daarbij: telkens van formatie wisselen komt een samenwerking nooit ten goede.'

Voetballer en trainer

Twee jaar geleden prees GeorgesLeekens in Sport/Voetbalmagazine jouw spelintelligentie. Hij zei: 'Toby speelt meer met zijn hersens dan met zijn voeten. Dat betekent dat hij later een goede coach zou kunnen worden.' Denk je wel eens na over een leven als trainer?

'Daar kan ik sowieso al een kruis over maken. Vanaf mijn vijftiende ben ik voor het voetbal gegaan en heb ik er alles voor gelaten. Tel er nog drie, vier jaar bij en je zit aan twintig jaar. Ik ken mezelf: wanneer ik het trainerschap zou ingaan, ben ik heel ambitieus en dan begint het hele verhaal opnieuw. Dat wil ik mijn familie niet meer aandoen. Zij hebben altijd alles gelaten voor mij en ik zou het enorm egoïstisch van mezelf vinden om daar opnieuw voor te kiezen. Na mijn carrière als voetballer is het tijd voor mijn gezin, mijn familie en iedereen om mij heen die zich heeft aangepast aan mijn manier van leven. Daarnaast vind ik het belangrijk dat mijn kinderen gewoon naar school kunnen gaan, vriendjes en vriendinnetjes kunnen krijgen en niet om het jaar moeten verhuizen en weer nieuwe stappen moeten zetten. Ik wil mijn kinderen een veilige omgeving kunnen bieden waarbij ze voelen: hier kan ik opgroeien, hier kan ik kind zijn, hier kan ik met mijn vriendjes en mijn vriendinnetjes spelen, hier kan ik mijn leven ontwikkelen.'

Zelf kon je maar gedeeltelijk kind zijn, want op je vijftiende vertrok je al naar Nederland. Je hebt wel eens eerder gezegd dat dat een moeilijke periode was waarin het wel eens in je opkwam om te stoppen met voetballen.

'Ik heb in mijn carrière wel vaker gedacht aan stoppen. Misschien soms zelfs jaarlijks. Vooral wanneer ik er bij bepaalde familiemomenten niet bij kon zijn. Misschien heb ik wel de mooiste job ter wereld, maar voor mij hebben de mooiste dingen ter wereld niets met geld te maken. Ik begrijp wel dat mensen dat anders zien en zeggen: 'Je hebt zoveel geld, opofferingen maken is dan normaal.' Langs de andere kant zijn de mooiste momenten onbetaalbaar. Ik ben heel dankbaar wat voetbal mij allemaal gebracht heeft, maar ik heb er voor mijn gevoel ook veel dingen voor moeten missen.'

Wat zou je na je carrière willen doen? Heb je daar een specifiek idee over?

'Het zou misschien jammer zijn om helemaal niets in het voetbal te doen. Er zijn veel negatieve verhalen geweest over zaakwaarnemers. Misschien wil ik wel iemand zijn die spelers kunnen vertrouwen. Ik heb ervaring in een wereld die niet gemakkelijk is en zou anderen daarin kunnen begeleiden. Aan de andere kant... misschien wil ik ook wel helemaal iets anders gaan doen. Maar vooral wil ik vader zijn.'

Arthur Renard in Londen

Toby Alderweireld: 'Ik heb het spel leren lezen door de tekortkomingen die ik op jonge leeftijd had.', GETTY
Toby Alderweireld: 'Ik heb het spel leren lezen door de tekortkomingen die ik op jonge leeftijd had.' © GETTY

Tips voor centrale verdedigers

Wat zijn tips die je zou geven aan een speler die vooruitgang wil boeken als centrale verdediger?

Toby Alderweireld: 'Probeer het spel te lezen, het voetbal te begrijpen en daarbij ook fysiek zo goed mogelijk voor te bereiden op elk gevaar dat je op het veld kunt tegenkomen. Op het hoogste niveau krijg je veel te verduren en daar moet je maar mee leren omgaan. Maar je moet er vooral alles voor laten en weten wat het inhoudt om continu te moeten spelen, zeker op het hoogte niveau betekent dat om de drie dagen een topwedstrijd, Champions League, competitie, EK's, WK's. Dat vergt een manier van leven.'

In december verlengde Toby Alderweireld zijn contract bij Tottenham Hotspur tot 2023 en vorige maand werd hij voor de tweede keer vader toen zijn zoontje Jace werd geboren. Vanuit het trainingscentrum van de Spurs blikt hij met Sport/Voetbalmagazine terug op de weg die hij aflegde. Op woensdag 4 maart spelen jullie in de achtste finales van de FA Cup tegen Norwich City. Klopt het dat die club jou wilde overnemen toen je in 2013 open stond voor een vertrek bij Ajax? Toby Alderweireld: 'Ja, dat was de eerste club uit de Premier League die zich officieel voor mij meldde. Ik heb gezegd dat ze contact moesten opnemen met Ajax en mijn zaakwaarnemer, maar uiteindelijk is het nooit concreet geworden.' De FA Cup biedt een goeie kans op een prijs voor de club, maar in de competitie gaat het minder goed dan de voorbije jaren. Hoe kijk je naar de huidige stand van zaken? 'De afgelopen jaren presteerden we steeds beter en behaalden we de Champions Leaguefinale. Het is normaal dat je soms met een terugslag te maken krijgt en op die momenten komt het aan op hard werken tot aan het einde van het seizoen.'In december verlengde je je contract. Er werd al geruime tijd over je toekomst gesproken. Viel er een last van je schouders toen uiteindelijk alles getekend was?'Ja, maar het was niet zo dat ik er continu mee bezig was. Ik heb, zonder arrogant te zijn, altijd vertrouwen gehad in mezelf; ik had het gevoel dat het wel goed zou komen. Een extra motivatie was: hoe beter ik het doe, hoe meer keuze ik heb. Uiteindelijk heb ik gekozen voor stabiliteit en loyaliteit. Ik zag mezelf steeds moeilijker bij een andere club in de Premier League spelen. Ik heb in Nederland en Spanje gevoetbald en wilde nu liever dit nog verder uitbouwen in plaats van voor iets anders te kiezen. Ik heb inmiddels echt iets opgebouwd bij deze club. Mijn familie, met een tweede kindje dat op komst was, speelde daarin ook een rol.' Dat tweede kindje is inmiddels geboren en uiteindelijk wist je ook bij de geboorte te zijn in België. Hoe is dat precies gegaan? 'We hadden afgesproken om de bevalling in gang te zetten. Ik heb op donderdagochtend nog getraind, ben daarna naar België gegaan en om tien uur 's avonds werd de bevalling in gang gezet. Het is allemaal heel goed gegaan en het ging ook heel snel. 's Nachts is mijn zoontje geboren. 'Vrijdagochtend ben ik op mezelf gaan trainen. Ik moest zondag weer spelen ( uit bij Aston Villa, nvdr). Zaterdagochtend heb ik nog zelf getraind, waarna ik eigenlijk zou terugvliegen, maar door de storm was dat onmogelijk. Ik ben toen van Antwerpen naar Brussel gereden, met de trein naar Londen gegaan en vervolgens met de auto naar Birmingham. Van deur tot deur was het ongeveer acht uur, behoorlijk pittig.' Hoe doe je dat, in zo'n kort tijdsbestek op jezelf trainen?'Trainingspak aan, het ziekenhuis uit en een veldje opzoeken waar je kunt lopen. Gewoon old school. ( lacht) Er zullen wel mensen hebben gedacht: huh, wat doet hij hier?' Wat was de inspiratie bij de namen van je kinderen ( in september 2018 werd Alderweireld al vader van dochter Ayla, nvdr)? ' Ayla was echt mijn creatie, die naam zat in mijn hoofd. De ypsilon vind ik voor een meisje heel sierlijk. Ik wilde altijd al graag een dochter. Ik heb twee broers van wie de oudste ook al twee jongens heeft, dus ik was echt benieuwd hoe het zou zijn om een meisje te krijgen. En de naam Jace is een beetje een Amerikaans-Engels, iets stoerder. Ayla en Jace gaan mooi samen, vind ik, en het is - met zo'n lange achternaam - ook lekker kort.' Je familie lijkt heel hecht te zijn, zo staat je vader je bijvoorbeeld bij als zaakwaarnemer. 'Dat doet hij samen met Stijn Francis. Mijn vader was aanvankelijk nog een leek in het vak, waarna hij Stijn benaderd heeft, die toen advocaat was. We hebben daarnaast ook nog een team rondom ons met onder anderen juristen.' Je bent al je hele carrière een centrale verdediger. Wat maakt een speler in jouw ogen tot een goeie verdediger?'Iemand die het spel goed kan lezen, fysiek sterk is en daarbij ook snelheid heeft. Maar het belangrijkste is het spel te lezen.' Dat lijk jij goed te kunnen. Hoe heb jij je die kwaliteit eigen gemaakt?'Door de tekortkomingen die ik had op jonge leeftijd. Vanaf de U15 heb ik in elk jeugdelftal gespeeld, waardoor ik mijn hele leven tegenover de beste spelers stond. Dan komen je tekortkomingen ook eerder naar boven. Ik was wel groot voor mijn leeftijd, maar ik was ook wat traag en mijn handelingssnelheid lag lager dan de beste spelers van mijn leeftijd. Spelers die fysiek sterk en snel zijn, komen niet snel in de problemen - wanneer ze verkeerd staan kunnen ze dat snel corrigeren. Ik kon het niet compenseren, dus ik moest het spel leren lezen, op voorhand al zien wat een situatie vraagt. En wanneer ik daarnaast ook iets lager ging spelen, viel dat niet op. Uiteindelijk begin je ook te werken aan je snelheid, aan je kracht en aan andere zaken, maar ik moest als jonge speler al vooruitdenken, anders kwam ik tekort.' Is het in dat opzicht cruciaal geweest dat je op je vijftiende naar Ajax ging?'Ja, en uiteindelijk ook naar Atlético Madrid. Daar heb ik verdedigend ook veel geleerd. Bij Ajax heb je altijd de bal en als je een foutje maakt wordt dat niet altijd afgestraft. In Spanje wel. Je weet dat het belangrijk is om aan de bal te zijn, maar je moet je duels winnen en verdedigend je werk doen.' Wat leerde Diego Simeone jou specifiek over verdedigen?'Een voorbeeld is dat je een hoge bal altijd hoog moet wegkoppen. Wanneer je die laag wegkopt, komt hij misschien in de voeten van de tegenstander terecht, terwijl een hoge bal je medespelers meer tijd geeft zich te positioneren. Bij Ajax lag de nadruk altijd op het voetballende aspect, maar Simeone wilde nooit dat je een bal controleerde in je eigen zestien, dan werd hij helemaal gek. Wanneer je die uitersten meemaakt, leer je beide kanten te appreciëren. Het voetballende van Ajax en die echte winnaarsmentaliteit.' Is het daarbij in Engeland weer heel anders verdedigen dan in Spanje?'In Engeland moet je elke week aan de bak, iedere wedstrijd sta je tegen een topspits. Neem bijvoorbeeld Crystal Palace, waar Christian Benteke speelt. Hij is groot, sterk en kan goed koppen, in die kwaliteiten is hij de beste. Of neem West Ham United, met Sébastien Haller. Ook groot en sterk. Of Teemu Pukki van Norwich, die heel bewegelijk is en een fantastische loopactie heeft. Elke club - welke positie ze ook innemen in het klassement - heeft een topspits. In Spanje zijn aanvallers voor mijn gevoel goed, maar niet zo goed als in de Premier League.' Je noemde net al even het koppen onderSimeone. Behalve de kopduels die je als verdediger uitvecht, zorg jij soms ook aanvallend gezien voor gevaar in de lucht. Hoe onderscheid je het koppen op defensief en offensief vlak?'Het is een heel ander gevoel. Aanvallend moet je meer bewegen en snelheid hebben, terwijl je verdedigend gezien beter moet staan, je moet de bal echt winnen. Als je naar de techniek van het koppen kijkt, heb je verdedigers die erin kleunen, maar zelf gebruik ik meer mijn lichaam en probeer me slimmer te positioneren.' Zowel bij de Spurs als de nationale ploeg speelde je achterin vaak samen met JanVertonghen. Wat is het voordeel van zo'n tandem?'Je weet wat elkaars kwaliteiten zijn en daar kun je op inspelen. Er ontstaat daardoor ook een gevoel: samen gaan we die strijd aan, keer op keer. Dat gevoel is speciaal. En daarbij: telkens van formatie wisselen komt een samenwerking nooit ten goede.' Twee jaar geleden prees GeorgesLeekens in Sport/Voetbalmagazine jouw spelintelligentie. Hij zei: 'Toby speelt meer met zijn hersens dan met zijn voeten. Dat betekent dat hij later een goede coach zou kunnen worden.' Denk je wel eens na over een leven als trainer?'Daar kan ik sowieso al een kruis over maken. Vanaf mijn vijftiende ben ik voor het voetbal gegaan en heb ik er alles voor gelaten. Tel er nog drie, vier jaar bij en je zit aan twintig jaar. Ik ken mezelf: wanneer ik het trainerschap zou ingaan, ben ik heel ambitieus en dan begint het hele verhaal opnieuw. Dat wil ik mijn familie niet meer aandoen. Zij hebben altijd alles gelaten voor mij en ik zou het enorm egoïstisch van mezelf vinden om daar opnieuw voor te kiezen. Na mijn carrière als voetballer is het tijd voor mijn gezin, mijn familie en iedereen om mij heen die zich heeft aangepast aan mijn manier van leven. Daarnaast vind ik het belangrijk dat mijn kinderen gewoon naar school kunnen gaan, vriendjes en vriendinnetjes kunnen krijgen en niet om het jaar moeten verhuizen en weer nieuwe stappen moeten zetten. Ik wil mijn kinderen een veilige omgeving kunnen bieden waarbij ze voelen: hier kan ik opgroeien, hier kan ik kind zijn, hier kan ik met mijn vriendjes en mijn vriendinnetjes spelen, hier kan ik mijn leven ontwikkelen.' Zelf kon je maar gedeeltelijk kind zijn, want op je vijftiende vertrok je al naar Nederland. Je hebt wel eens eerder gezegd dat dat een moeilijke periode was waarin het wel eens in je opkwam om te stoppen met voetballen. 'Ik heb in mijn carrière wel vaker gedacht aan stoppen. Misschien soms zelfs jaarlijks. Vooral wanneer ik er bij bepaalde familiemomenten niet bij kon zijn. Misschien heb ik wel de mooiste job ter wereld, maar voor mij hebben de mooiste dingen ter wereld niets met geld te maken. Ik begrijp wel dat mensen dat anders zien en zeggen: 'Je hebt zoveel geld, opofferingen maken is dan normaal.' Langs de andere kant zijn de mooiste momenten onbetaalbaar. Ik ben heel dankbaar wat voetbal mij allemaal gebracht heeft, maar ik heb er voor mijn gevoel ook veel dingen voor moeten missen.' Wat zou je na je carrière willen doen? Heb je daar een specifiek idee over?'Het zou misschien jammer zijn om helemaal niets in het voetbal te doen. Er zijn veel negatieve verhalen geweest over zaakwaarnemers. Misschien wil ik wel iemand zijn die spelers kunnen vertrouwen. Ik heb ervaring in een wereld die niet gemakkelijk is en zou anderen daarin kunnen begeleiden. Aan de andere kant... misschien wil ik ook wel helemaal iets anders gaan doen. Maar vooral wil ik vader zijn.' Arthur Renard in Londen