Het is weer voorbij, die mooie transferzomer. Nooit gaven onze clubs meer geld uit, maar waarschijnlijk incasseerden ze ook nooit zoveel van vertrekkende spelers. Dat vooral de topclubs bedrijvig waren op de voetballersveemarkt kan niet verbazen. Toch is het opvallend dat KRC Genk, Standard en vooral KAA Gent de eigen kassa lieten rinkelen.
...

Het is weer voorbij, die mooie transferzomer. Nooit gaven onze clubs meer geld uit, maar waarschijnlijk incasseerden ze ook nooit zoveel van vertrekkende spelers. Dat vooral de topclubs bedrijvig waren op de voetballersveemarkt kan niet verbazen. Toch is het opvallend dat KRC Genk, Standard en vooral KAA Gent de eigen kassa lieten rinkelen. Alleen Club Brugge en Anderlecht tastten in de eigen buidel. Blauw-zwart gaf vier miljoen euro meer uit dan het ontving, maar dankzij de deelneming aan de Champions League ziet het straks een kleine dertig miljoen binnenstromen. Voor paars-wit vallen er slechts peanuts te rapen in de Europa League, maar Sporting sloot desondanks de transfergekte af met een negatieve balans van zo'n vijftien miljoen euro. Daar zit de overgang van Bubacarr Sanneh voor veel tussen. De Gambiaan van Midtjylland kostte maar liefst acht miljoen euro. Een waanzinnig bedrag voor een verdediger van een bescheiden club uit een tweederangscompetitie. Michael Verschueren liet bij de loting in Monaco echter verstaan dat de tweede helft bij Club Brugge ogen had doen opengaan. Mogen we dit dan als een paniekaankoop bestempelen? Sanneh is de op een na duurste inkomende transfer in het Belgisch voetbal. Alleen Nicolae Stanciu kostte een paar honderdduizend euro's meer, maar hij moest de nieuwe draaischijf van het Astridpark worden. Het werd een complete mislukking en de Roemeen werd met fors verlies doorverkocht. Luc Devroe moet heel erg overtuigd zijn van de kwaliteiten van Sanneh. Vooral omdat de kans klein is dat hij ooit een grote meerwaarde zal opleveren. Sanneh speelde net als Omar Colley in eigen land bij Real de Banjul en ze debuteerden samen in het nationale elftal. KRC Genk betaalde twee miljoen euro voor Colley aan een Zweedse club en verpatste hem vorige maand voor 7,5 miljoen euro aan het Italiaanse Sampdoria. Opvallend aan deze mercato is ook het toenemende transferverkeer met Frankrijk. Clubs als Royal Excel Mouscron, KV Kortrijk en vooral RC Charleroi shoppen al vele jaren bij onze zuiderburen. Bijna steeds bij teams uit de tweede of derde divisie. Dit keer werden goede zaken gedaan met ploegen uit de Ligue 1, maar uiteraard in de andere richting. Thomas Foket, Kara, Anthony Limbombe, Aaron Leya Iseka en Samuel Kalu namen de Route du Sud. In L'Equipe gaf Yann Daniélou, assistent-trainer van Dijon, een verklaring voor deze nieuwe trend. 'In het Belgisch voetbal komt het sportieve belang op de tweede plaats', aldus de ex-werknemer van Standard en KV Mechelen. 'Het economische aspect overheerst. Zodra de clubs een speler hebben die een meerwaarde kan opleveren, aarzelen ze niet om hem te verkopen achter de rug van de trainer om. 'Voor Franse clubs zijn spelers uit de Belgische competitie bijzonder interessant omdat ze veel goedkoper zijn dan jongens uit de Bundesliga, de Serie A, de Premier League of La Liga', liet Daniélou nog optekenen. 'De verhouding prijs-kwaliteit is ronduit uitstekend.' Thierry Henry kon dan weer aan de lokroep van La Douce France weerstaan. De spits die 123 keer voor Les Bleus aantrad, verkoos verrassend genoeg promotie bij de Rode Duivels (van T3 naar T2) boven het hoofdtrainerschap bij een subtopper als Girondins de Bordeaux. Het zegt iets over de status die de Duivels verworven hebben op het WK in Rusland. Vrijdag vangen ze het nieuwe seizoen aan met een vriendschappelijke interland in Schotland en dinsdag beginnen ze in IJsland aan de Nations League. Een heel nieuwe competitie, die nog niet tot de verbeelding spreekt maar dat kan snel veranderen. De Nations League vervangt al die zinloze oefeninterlands en wordt ongetwijfeld aantrekkelijker dan de voorrondes van EK of WK. De Rode Duivels spelen immers in de hoogste afdeling en dat betekent interlands tegen ploegen uit de Europese top 12. Na IJsland en Zwitserland wachten wellicht Duitsland, Spanje of (een revanche tegen) Frankrijk. Tegenstanders die we zelden in Brussel te zien krijgen en al helemaal niet in wedstrijden met inzet.