Het was hard ontwaken in Parijs na de nachtmerrie waarin het absoluut niet wilde terechtkomen. Nog maar eens een keer is PSG uitgeschakeld in de Champions League. Manchester United leek zelf niet eens te geloven in de kwalificatie, die uit de lucht kwam vallen op het einde van een match die nochtans gedomineerd werd door de mannen van Thomas Tuchel. Ze moesten geen enkel doelschot toestaan tussen de tweede goal van Romelu Lukaku en de verre trap die strandde op de hand van Presnel Kimpembe in de laatste minuten van de wedstrijd.
...

Het was hard ontwaken in Parijs na de nachtmerrie waarin het absoluut niet wilde terechtkomen. Nog maar eens een keer is PSG uitgeschakeld in de Champions League. Manchester United leek zelf niet eens te geloven in de kwalificatie, die uit de lucht kwam vallen op het einde van een match die nochtans gedomineerd werd door de mannen van Thomas Tuchel. Ze moesten geen enkel doelschot toestaan tussen de tweede goal van Romelu Lukaku en de verre trap die strandde op de hand van Presnel Kimpembe in de laatste minuten van de wedstrijd. Zelden was PSG zo soeverein geweest in zijn Europese confrontaties. Het won autoritair op Old Trafford ondanks de traditionele winterblessure van Neymar plus die van Edinson Cavani. De Franse kampioen gaf deze keer wél de indruk de kastanjes uit het vuur te kunnen halen in een editie die heel open is en die het verval inluidt van de koningen van het afgelopen decennium: Real Madrid, FC Barcelona en Bayern München. Het onwaarschijnlijke scenario in het Parc des Princes heeft echter alles op de helling gezet en uiteraard is de jacht op de schuldigen ingezet. Thomas Tuchel wordt weinig verweten. De Duitser heeft weliswaar het systeem omgegooid op het einde van de match, maar zijn wedstrijdplan liet weinig ruimte voor de ideeën van Manchester United. Nee, de tactiek was verre van het grootste probleem van de Fransen. Op het veld, daarentegen, kregen enkele sleutelspelers slechte quoteringen. Thiago Silva, verdedigend bijna onberispelijk, krijgt doorgaans de wind van voren als het over zijn leiderschapskwaliteiten gaat. Kylian Mbappé was zeer actief maar onhandig op beslissende momenten, en vooral Gianluigi Buffon, aangeworven om de psychologische horde te nemen die PSG naar de top moest brengen, ging in de fout bij het tweede doelpunt van Lukaku. Na de schipbreuk in het Parc lijkt de mentale barrière groter dan ooit voor PSG. In die mate dat sommige spelers weleens geneigd zouden kunnen zijn om het schip te verlaten dat elke keer water lijkt te maken op cruciale momenten. Mbappé heeft al verklaard dat hij de Franse hoofdstad niet zal verlaten, maar Neymar is een ander geval. In Madrid heeft Florentino Pérez zijn voorliefde voor de Braziliaan nooit onder stoelen of banken gestoken. Hij wil hem ooit zien schitteren in het prestigieuze witte shirt. Na een mislukt seizoen is Real immers uit op een reconquista, en de Parijse vloek zou de dribbelaar weleens in de armen van Pérez kunnen drijven. In Madrid zou Neymar zich definitief uit de schaduw van Cristiano Ronaldo en Lionel Messi kunnen voetballen, wat eigenlijk ook al het doel was van zijn vertrek naar Parijs. Hoe dan ook, PSG zal zijn kern, die opmerkelijke hiaten vertoont, moeten versterken. Zo moest Tuchel Marquinhos transformeren in een middenvelder om het gebrek aan mogelijkheden in die sector op te vangen. Alleen Marco Verratti, die vaak geblesseerd is, is daar immers een zekerheid. De opdracht van PSG is eenvoudig: het moet zijn sterspelers houden en rond hen het team bouwen. Het wordt een warme zomer in Parijs.