Wereldbekers zorgen voor een enorme druk op de gastlanden. Dat kan nadelig, maar ook voordelig werken voor de organiserende ploeg. Kijk maar naar de halve finale van Zuid-Korea in 2002 of de prestaties van 'de slechtste Russische ploeg uit de geschiedenis' op dit WK. Qatar is de volgende organisator van het WK, maar in tegenstelling tot de laatste gastlanden heeft de nummer 98 op de wereldranglijst geen noemenswaardige voetbalcultuur. Het kon zich nog niet plaatsen voor een wereldbekereindronde en in de Aziatische kampioenschappen geraakte het nooit ver. Een blamage lijkt onvermijdelijk en dat wil ieder organiserend land voorkomen.

De Qatarese overheid is daarom enkele jaren geleden begonnen met een programma om tegen 2022 een wereldbekerrijpe ploeg op de mat te brengen. Ze haalden onder meer grote voetbalnamen naar de Qatarese Stars League, zoals Xavi, Raúl en dit jaar nog Wesley Sneijder, om de eigen competitie beter te maken. De Aspire Academy moet grote Qatarese talenten voortbrengen en genaturaliseerde voetballers moeten voor een onmiddellijke kwaliteitsinjectie voor het nationale team zorgen. Vooral onbekende spelers uit de grotere voetballanden zoals Portugal en Frankrijk kwamen in aanmerking voor de naturalisatiepolitiek, aangezien ze geen kans hadden om de selectie van hun nationale ploeg te halen. Onder de vorige bondscoach Jorge Fossati vormden deze spelers de basis van het team. Fossati liet maar liefst acht 'buitenlanders' starten in de gewonnen WK-kwalificatiematch tegen Zuid-Korea op 13 juni 2017. De verhoopte kwaliteitsverbetering bleef echter uit. In de derde ronde van de kwalificaties werd Qatar laatste in een groep met China, Oezbekistan, Syrië, Zuid-Korea en Iran. Op tien matchen werd slechts tweemaal gewonnen. De Qatarese voetbalbond zag de genaturaliseerde spelers als de grote schuldigen en wilde ze weren uit het nationale team om zo meer kansen te geven aan de eigen jeugd. Fossati dreigde echter op te stappen indien de buitenlandse Qatarezen niet meer mochten meedoen. De jeugd had volgens hem geen kansen tot slagen. De bond wilde haar plannen echter niet veranderen en Fossati nam ontslag in juli vorig jaar. Hij werd vervangen door de 42-jarige Spanjaard Félix Sánchez Bas. Als ex-jeugdcoach van Barcelona en de Qatarese jeugdploegen is hij het symbool van de nieuwe Qatarese jeugdpolitiek.

Zijn hand is duidelijk zichtbaar in de huidige selectie. Slechts drie van de oorspronkelijk acht genaturaliseerde spelers bleven over en Sánchez verlaagde de gemiddelde leeftijd van het nationale team naar 23,9 jaar. De meeste spelers zijn echter nog actief in de eigen competitie, waardoor het niveau zeer laag blijft. Slechts drie spelers komen uit voor een Europese ploeg, van wie twee voor Cultural Leonesa in de Spaanse derde klasse. De enige speler met wat ervaring op een hoger niveau is de 21-jarige Akram Afif, die door het Spaanse Villarreal enkele keren werd uitgeleend aan Eupen. Sánchez' pogingen zijn echter nog niet zo succesvol gebleken. Winnen van Liechtenstein, Syrië en Bahrein lukte alvast niet. De tijd begint te dringen...

Wereldbekers zorgen voor een enorme druk op de gastlanden. Dat kan nadelig, maar ook voordelig werken voor de organiserende ploeg. Kijk maar naar de halve finale van Zuid-Korea in 2002 of de prestaties van 'de slechtste Russische ploeg uit de geschiedenis' op dit WK. Qatar is de volgende organisator van het WK, maar in tegenstelling tot de laatste gastlanden heeft de nummer 98 op de wereldranglijst geen noemenswaardige voetbalcultuur. Het kon zich nog niet plaatsen voor een wereldbekereindronde en in de Aziatische kampioenschappen geraakte het nooit ver. Een blamage lijkt onvermijdelijk en dat wil ieder organiserend land voorkomen. De Qatarese overheid is daarom enkele jaren geleden begonnen met een programma om tegen 2022 een wereldbekerrijpe ploeg op de mat te brengen. Ze haalden onder meer grote voetbalnamen naar de Qatarese Stars League, zoals Xavi, Raúl en dit jaar nog Wesley Sneijder, om de eigen competitie beter te maken. De Aspire Academy moet grote Qatarese talenten voortbrengen en genaturaliseerde voetballers moeten voor een onmiddellijke kwaliteitsinjectie voor het nationale team zorgen. Vooral onbekende spelers uit de grotere voetballanden zoals Portugal en Frankrijk kwamen in aanmerking voor de naturalisatiepolitiek, aangezien ze geen kans hadden om de selectie van hun nationale ploeg te halen. Onder de vorige bondscoach Jorge Fossati vormden deze spelers de basis van het team. Fossati liet maar liefst acht 'buitenlanders' starten in de gewonnen WK-kwalificatiematch tegen Zuid-Korea op 13 juni 2017. De verhoopte kwaliteitsverbetering bleef echter uit. In de derde ronde van de kwalificaties werd Qatar laatste in een groep met China, Oezbekistan, Syrië, Zuid-Korea en Iran. Op tien matchen werd slechts tweemaal gewonnen. De Qatarese voetbalbond zag de genaturaliseerde spelers als de grote schuldigen en wilde ze weren uit het nationale team om zo meer kansen te geven aan de eigen jeugd. Fossati dreigde echter op te stappen indien de buitenlandse Qatarezen niet meer mochten meedoen. De jeugd had volgens hem geen kansen tot slagen. De bond wilde haar plannen echter niet veranderen en Fossati nam ontslag in juli vorig jaar. Hij werd vervangen door de 42-jarige Spanjaard Félix Sánchez Bas. Als ex-jeugdcoach van Barcelona en de Qatarese jeugdploegen is hij het symbool van de nieuwe Qatarese jeugdpolitiek. Zijn hand is duidelijk zichtbaar in de huidige selectie. Slechts drie van de oorspronkelijk acht genaturaliseerde spelers bleven over en Sánchez verlaagde de gemiddelde leeftijd van het nationale team naar 23,9 jaar. De meeste spelers zijn echter nog actief in de eigen competitie, waardoor het niveau zeer laag blijft. Slechts drie spelers komen uit voor een Europese ploeg, van wie twee voor Cultural Leonesa in de Spaanse derde klasse. De enige speler met wat ervaring op een hoger niveau is de 21-jarige Akram Afif, die door het Spaanse Villarreal enkele keren werd uitgeleend aan Eupen. Sánchez' pogingen zijn echter nog niet zo succesvol gebleken. Winnen van Liechtenstein, Syrië en Bahrein lukte alvast niet. De tijd begint te dringen...