Woensdagavond zal na de Europa Leaguewedstrijd tussen Inter en Getafe al duidelijk worden welke toekomst Antonio Conte nog bij de Milanese club heeft. Afgelopen weekend sloeg Conte, niet voor het eerst, heel Italië met verstomming. Even tevoren was hij er op het veld in geslaagd om Inter toch maar mooi op een tweede plaats te parkeren in de Serie A, op amper één puntje van kampioen Juventus. Met 82 punten deed hij even goed als José Mourinho toen die tien jaar geleden met Inter de titel won - en ook nog zegevierde in de Champions League (tegen Bayern) en in de Italiaanse beker.

In Conte's Inter scoorden liefst achttien verschillende spelers. De nieuwe trainer is erin geslaagd om enkele voetballers op een hoger niveau te brengen. Tot de verbeelding sprak vooral de manier waarop hij vertrouwen gaf aan Romelu Lukaku, die daarvoor bedankte met topprestaties en veel goals.

Maar in plaats van tevreden het applaus in ontvangst te nemen en aan de slag te gaan voor zijn tweede seizoen, haalde Conte op de persconferentie na de slotwedstrijd uit naar zowat de hele club, spelers uitgezonderd. Emotioneel betoogde hij dat de enige verdienste toekwam aan de spelers en hemzelf, dat hij zich onvoldoende gesteund voelde door de club, dat Inter nog altijd dezelfde fouten maakte als onder zijn voorganger en dat er in Italië maar één club was waar alles uitstekend geregeld was: Juventus. Het Juventus waar hij in de zomer van 2014 na de eerste dag van de voorbereiding ook al woedend was opgestapt omdat hij vond dat hij te weinig materiaal kreeg om zijn ambities waar te maken. Toen had toenmalig technisch directeur Beppe Marotta inderhaast Massimiliano Allegri gehaald als opvolger.

Telefoontje

Laat diezelfde Marotta nu toevallig ook de sportief directeur van Inter zijn, die alles over zich heen kreeg. In afwachting van de Europese match tegen Getafe belde een intussen tot rust gekomen Conte met clubvoorzitter Steven Zhang, zoon van de Chinese eigenaar van Inter en holding Suning, om de plooien glad te strijken, aan te geven dat hij wel degelijk voor drie jaar getekend had met de bedoeling dat driejarenplan ook ten uitvoer te brengen, en dat men na afloop van de Europese campagne wil samenzitten om wat verkeerd liep uit te praten.

Conte benadrukte nog even dat het niet zijn bedoeling was om bij Juventus te solliciteren naar een terugkeer en daar zijn collega Maurizio Sarri buiten te werken, maar in Italië sluit men niet uit dat het straks toch zover komt.

En Inter? Dat wil eerst voetballen, maar een uitschakeling tegen Getafe zou het einde kunnen inhouden van de samenwerking, terwijl een kwalificatie een aanzet zou kunnen zijn om samen naar een verbeterde samenwerking toe te werken.

Mocht het verkeerd lopen, dan circuleert in de wandelgangen al de naam van een mogelijke opvolger voor Conte. Juist: dezelfde man die Marotta zes jaar geleden als eens als oplossing vond, met name Massimiliano Allegri.

Woensdagavond zal na de Europa Leaguewedstrijd tussen Inter en Getafe al duidelijk worden welke toekomst Antonio Conte nog bij de Milanese club heeft. Afgelopen weekend sloeg Conte, niet voor het eerst, heel Italië met verstomming. Even tevoren was hij er op het veld in geslaagd om Inter toch maar mooi op een tweede plaats te parkeren in de Serie A, op amper één puntje van kampioen Juventus. Met 82 punten deed hij even goed als José Mourinho toen die tien jaar geleden met Inter de titel won - en ook nog zegevierde in de Champions League (tegen Bayern) en in de Italiaanse beker. In Conte's Inter scoorden liefst achttien verschillende spelers. De nieuwe trainer is erin geslaagd om enkele voetballers op een hoger niveau te brengen. Tot de verbeelding sprak vooral de manier waarop hij vertrouwen gaf aan Romelu Lukaku, die daarvoor bedankte met topprestaties en veel goals.Maar in plaats van tevreden het applaus in ontvangst te nemen en aan de slag te gaan voor zijn tweede seizoen, haalde Conte op de persconferentie na de slotwedstrijd uit naar zowat de hele club, spelers uitgezonderd. Emotioneel betoogde hij dat de enige verdienste toekwam aan de spelers en hemzelf, dat hij zich onvoldoende gesteund voelde door de club, dat Inter nog altijd dezelfde fouten maakte als onder zijn voorganger en dat er in Italië maar één club was waar alles uitstekend geregeld was: Juventus. Het Juventus waar hij in de zomer van 2014 na de eerste dag van de voorbereiding ook al woedend was opgestapt omdat hij vond dat hij te weinig materiaal kreeg om zijn ambities waar te maken. Toen had toenmalig technisch directeur Beppe Marotta inderhaast Massimiliano Allegri gehaald als opvolger.Laat diezelfde Marotta nu toevallig ook de sportief directeur van Inter zijn, die alles over zich heen kreeg. In afwachting van de Europese match tegen Getafe belde een intussen tot rust gekomen Conte met clubvoorzitter Steven Zhang, zoon van de Chinese eigenaar van Inter en holding Suning, om de plooien glad te strijken, aan te geven dat hij wel degelijk voor drie jaar getekend had met de bedoeling dat driejarenplan ook ten uitvoer te brengen, en dat men na afloop van de Europese campagne wil samenzitten om wat verkeerd liep uit te praten.Conte benadrukte nog even dat het niet zijn bedoeling was om bij Juventus te solliciteren naar een terugkeer en daar zijn collega Maurizio Sarri buiten te werken, maar in Italië sluit men niet uit dat het straks toch zover komt.En Inter? Dat wil eerst voetballen, maar een uitschakeling tegen Getafe zou het einde kunnen inhouden van de samenwerking, terwijl een kwalificatie een aanzet zou kunnen zijn om samen naar een verbeterde samenwerking toe te werken.Mocht het verkeerd lopen, dan circuleert in de wandelgangen al de naam van een mogelijke opvolger voor Conte. Juist: dezelfde man die Marotta zes jaar geleden als eens als oplossing vond, met name Massimiliano Allegri.