Zelf voetbalde hij nooit op hoog niveau, maar ook voor Robin Adriaenssen zette een achterstekruisbandblessure een punt achter zijn actieve voetbalcarrière. Door met dokters, fysiotherapeuten en fysiektrainers te spreken groeide zijn interesse in het fysieke aspect van het spelletje. Vooral dokter Steven Claes, die hem opereerde, liet hem de klik maken: 'Hij vroeg me of ik nog wilde voetballen. Natuurlijk wilde ik dat, maar de dokter antwoordde dat ik me beter op mijn trainerscarrière zou focussen.'

Uiteindelijk behaalde hij zijn UEFA A-diploma 'om meer inzicht te krijgen in wat een wedstrijd nodig heeft op fysiek vlak'. Adriaenssen werd ook leerkracht lichamelijke opvoeding en stond enkele jaren voor de klas in het tweede leerjaar. Gretig om bij te leren over het vak schreef hij een boek, Over Spel: voetbal ís beter dan seks. Daarvoor ging hij in gesprek met een dokter, een fysiotherapeut, een fysiektrainer, een chiropractor én een voetbalcoach. 'Zij kijken allemaal op een andere manier naar fysieke ontwikkeling. Door die visies te bundelen ben ik in het wereldje gerold.'

Nieuwe energie

Dat hij zo in het wereldje terechtkwam, kan vrij letterlijk worden genomen. Voor zijn boek sprak hij ook met Peter Ringoet, destijds hoofd jeugdopleiding van Sporting Lokeren, die hem wat later contacteerde om de bovenbouw van de Lokerse opleiding fysiek te begeleiden. Daar raakte hij bevriend met Arnar Vidarsson, op dat moment beloftencoach en de assistent van Rúnar Kristinsson. Het IJslandse duo nam hem mee naar de eerste ploeg. 'Ze zochten manieren om de club te moderniseren en het siert hen dat ze daarvoor ook binnen de eigen jeugd gingen kijken', antwoordt Adriaenssen op de vraag of die promotie binnen een besparingsplan paste.

Als jong staflid kun je twee dingen doen. Ofwel ga je daarover zagen, ofwel probeer je nieuwe energie te brengen, wat de club nodig had.'

Adriaenssen over zijn periode bij Lokeren

De Waaslandse club zat toen al in een malaise en de sportieve staf moest zich behelpen met beperkte middelen. 'Ik heb samen met Arnar en enkele vrijwilligers onze fitnessruimte volledig omgeturnd en daar een functionele zaal van gemaakt. Dat was de assistent van een Belgische profclub, hé', bevestigt hij. 'Als jong staflid kun je twee dingen doen. Ofwel ga je daarover zagen, ofwel probeer je nieuwe energie te brengen, wat de club nodig had.'

De overname door Louis de Vries betekende ook het einde van Adriaenssens carrière bij Lokeren, want de nieuwe eigenaar wilde een frisse wind door de club laten waaien. Hij verliet de Tricolores op een donderdag, de maandag erna contacteerde NAC Breda hem en de volgende donderdag startte hij in Nederland al met de voorbereiding. 'Ik tekende een contract van maar één seizoen, want alles moest snel gaan en ik had net een huis gekocht.'

Na twee trainerswissels werkte de physical coach samen met Peter Hyballa, een charismatische Nederduitser die in het verleden de jeugd van Salzburg, Dortmund en Leverkusen coachte in de Duitse fullgass­-stijl. 'Zowel zijn karakter als zijn energieke speelstijl paste goed bij mijn idee van fysieke coaching', legt de Antwerpenaar uit. 'Ondertussen kan ik zelfs zeggen dat we vrienden zijn.'

De omgeturnde fitnesszaal van Lokeren, gf
De omgeturnde fitnesszaal van Lokeren © gf

YouTubeshow

In juli wordt Hyballa uiteindelijk ontslagen. Terwijl Adriaenssen eigenlijk al een contractverlenging tekende, koos hij ervoor loyaal te zijn aan zijn hoofdtrainer en in onderling overleg ontslag te nemen. 'Dat was een risico, want ik had een huis af te betalen en een gezin, maar ik moet me goed voelen bij de mensen met wie ik werk en echt geloven in wat ik doe.'

Tijdens zijn werkloze maanden startte de voormalige LO-leerkracht een YouTubeshow met dezelfde titel als zijn boek. 'Ik had nog nooit video's bewerkt en heb via online-tutorials alles zelf geleerd', lacht hij. In de tot nu toe vierdelige serie rijdt hij in een auto rond met figuren uit de voetbalwereld om gesprekken te voeren over de mens achter de speler of de trainer. 'Een wagen is een veilige cocon om gezellig met z'n tweeën een kwalitatief gesprek te hebben', redeneert de fysiektrainer. Killian Overmeire, Arnar Vidarsson, Trond Sollied en Peter Hyballa passeerden de revue al.

In de aflevering met Vidarsson vertelt die dat zijn voormalige assistent hem hielp aan diens job als technisch directeur bij de IJslandse voetbalbond, waar niet verder op wordt ingegaan. Dat maakte ons toch benieuwd. 'Hij was al scout en toen die mogelijkheid zich voordeed, begonnen we samen te filosoferen over hoe de jeugd meer kon doorstromen. Ik vond dat ook een erg interessant land. Ik ben creatief en uiteindelijk maakte ik gewoon de PowerPointpresentatie zodat hij zijn ideeën helder kon overbrengen. Zo speciaal is het dus niet', lacht hij.

De bankzitters

In november vorig jaar organiseerde hij met zijn ex-collega en vriend Peter Hyballa een podcast in het stadion van Sporting Lokeren, toen de hoofdcoach plots werd opgebeld vanuit Polen. Wisla Krakau wilde hem als de nieuwe hoofdcoach. Die avond zelf nog belde de Duitser dat hij zijn fysiektrainer wilde meenemen, maar er zat wel tijdsdruk achter.

'Hij belde me met de voorwaarden om hem daar bij te staan en ik moest die avond zelf nog antwoorden. Ik keek mijn vrouwtje diep in haar ogen, we bespraken het en uiteindelijk bepaalden we om het te doen. Zo snel kan het gaan in de voetbalwereld', herinnert hij zich.

De eerste weken stonden in het teken van het vinden van een vaste structuur. Toen stond Krakau twee punten voor de degradatieplaats en nu staat het daar tien punten voor. 'Met nog acht wedstrijden te gaan zijn er amper vijf punten verschil tussen de vierde en de twaalfde. Nu werken we dus iets individueler en gaan we nieuwe prikkels toevoegen om wekelijks zoveel mogelijk punten te halen en zien waar we stranden', zegt hij trots.

Als fysiektrainer probeert hij zijn creativiteit aan te wenden om zijn spelers telkens opnieuw te prikkelen en op de toppen van hun tenen te houden: 'Sommigen houden zich puur aan analyses of wetenschappelijke studies voor hun trainingen, maar ik sta het liefst op het veld met intensieve trainingen. Ik zoek constant nieuwe oefenvormen.'

Volgens Adriaenssen is het zijn belangrijkste taak om de bankzitters fit te houden. 'Die jongens moeten direct het juiste niveau en dezelfde intensiteit kunnen halen als de starters die veel meer wedstrijdritme hebben', begint hij. Zeker tijdens zogezegde 'Engelse weken' met drie wedstrijden is dat van cruciaal belang. 'In de week ligt de nadruk vooral op recuperatie en tactiek. De wedstrijden zijn eigenlijk de trainingen voor de basisspelers, dus houd ik de rest fit', verklaart hij.

Die constante vernieuwing is ook een belangrijk onderdeel van het doel van zijn carrière. Als pshyical coach wil hij niet per se voor de allergrootste clubs werken, klinkt het: 'Natuurlijk zou het leuk zijn om eens Europees te spelen of voor een echte topclub te werken, maar ik heb geen concreet doel. Ik wil continu bijleren en mijzelf verbeteren als coach. Als je een berg beklimt, is dat leuk, maar nadien kun je toch enkel naar beneden.'

Zelf voetbalde hij nooit op hoog niveau, maar ook voor Robin Adriaenssen zette een achterstekruisbandblessure een punt achter zijn actieve voetbalcarrière. Door met dokters, fysiotherapeuten en fysiektrainers te spreken groeide zijn interesse in het fysieke aspect van het spelletje. Vooral dokter Steven Claes, die hem opereerde, liet hem de klik maken: 'Hij vroeg me of ik nog wilde voetballen. Natuurlijk wilde ik dat, maar de dokter antwoordde dat ik me beter op mijn trainerscarrière zou focussen.'Uiteindelijk behaalde hij zijn UEFA A-diploma 'om meer inzicht te krijgen in wat een wedstrijd nodig heeft op fysiek vlak'. Adriaenssen werd ook leerkracht lichamelijke opvoeding en stond enkele jaren voor de klas in het tweede leerjaar. Gretig om bij te leren over het vak schreef hij een boek, Over Spel: voetbal ís beter dan seks. Daarvoor ging hij in gesprek met een dokter, een fysiotherapeut, een fysiektrainer, een chiropractor én een voetbalcoach. 'Zij kijken allemaal op een andere manier naar fysieke ontwikkeling. Door die visies te bundelen ben ik in het wereldje gerold.'Nieuwe energieDat hij zo in het wereldje terechtkwam, kan vrij letterlijk worden genomen. Voor zijn boek sprak hij ook met Peter Ringoet, destijds hoofd jeugdopleiding van Sporting Lokeren, die hem wat later contacteerde om de bovenbouw van de Lokerse opleiding fysiek te begeleiden. Daar raakte hij bevriend met Arnar Vidarsson, op dat moment beloftencoach en de assistent van Rúnar Kristinsson. Het IJslandse duo nam hem mee naar de eerste ploeg. 'Ze zochten manieren om de club te moderniseren en het siert hen dat ze daarvoor ook binnen de eigen jeugd gingen kijken', antwoordt Adriaenssen op de vraag of die promotie binnen een besparingsplan paste.De Waaslandse club zat toen al in een malaise en de sportieve staf moest zich behelpen met beperkte middelen. 'Ik heb samen met Arnar en enkele vrijwilligers onze fitnessruimte volledig omgeturnd en daar een functionele zaal van gemaakt. Dat was de assistent van een Belgische profclub, hé', bevestigt hij. 'Als jong staflid kun je twee dingen doen. Ofwel ga je daarover zagen, ofwel probeer je nieuwe energie te brengen, wat de club nodig had.'De overname door Louis de Vries betekende ook het einde van Adriaenssens carrière bij Lokeren, want de nieuwe eigenaar wilde een frisse wind door de club laten waaien. Hij verliet de Tricolores op een donderdag, de maandag erna contacteerde NAC Breda hem en de volgende donderdag startte hij in Nederland al met de voorbereiding. 'Ik tekende een contract van maar één seizoen, want alles moest snel gaan en ik had net een huis gekocht.'Na twee trainerswissels werkte de physical coach samen met Peter Hyballa, een charismatische Nederduitser die in het verleden de jeugd van Salzburg, Dortmund en Leverkusen coachte in de Duitse fullgass­-stijl. 'Zowel zijn karakter als zijn energieke speelstijl paste goed bij mijn idee van fysieke coaching', legt de Antwerpenaar uit. 'Ondertussen kan ik zelfs zeggen dat we vrienden zijn.'YouTubeshowIn juli wordt Hyballa uiteindelijk ontslagen. Terwijl Adriaenssen eigenlijk al een contractverlenging tekende, koos hij ervoor loyaal te zijn aan zijn hoofdtrainer en in onderling overleg ontslag te nemen. 'Dat was een risico, want ik had een huis af te betalen en een gezin, maar ik moet me goed voelen bij de mensen met wie ik werk en echt geloven in wat ik doe.'Tijdens zijn werkloze maanden startte de voormalige LO-leerkracht een YouTubeshow met dezelfde titel als zijn boek. 'Ik had nog nooit video's bewerkt en heb via online-tutorials alles zelf geleerd', lacht hij. In de tot nu toe vierdelige serie rijdt hij in een auto rond met figuren uit de voetbalwereld om gesprekken te voeren over de mens achter de speler of de trainer. 'Een wagen is een veilige cocon om gezellig met z'n tweeën een kwalitatief gesprek te hebben', redeneert de fysiektrainer. Killian Overmeire, Arnar Vidarsson, Trond Sollied en Peter Hyballa passeerden de revue al.In de aflevering met Vidarsson vertelt die dat zijn voormalige assistent hem hielp aan diens job als technisch directeur bij de IJslandse voetbalbond, waar niet verder op wordt ingegaan. Dat maakte ons toch benieuwd. 'Hij was al scout en toen die mogelijkheid zich voordeed, begonnen we samen te filosoferen over hoe de jeugd meer kon doorstromen. Ik vond dat ook een erg interessant land. Ik ben creatief en uiteindelijk maakte ik gewoon de PowerPointpresentatie zodat hij zijn ideeën helder kon overbrengen. Zo speciaal is het dus niet', lacht hij.De bankzittersIn november vorig jaar organiseerde hij met zijn ex-collega en vriend Peter Hyballa een podcast in het stadion van Sporting Lokeren, toen de hoofdcoach plots werd opgebeld vanuit Polen. Wisla Krakau wilde hem als de nieuwe hoofdcoach. Die avond zelf nog belde de Duitser dat hij zijn fysiektrainer wilde meenemen, maar er zat wel tijdsdruk achter.'Hij belde me met de voorwaarden om hem daar bij te staan en ik moest die avond zelf nog antwoorden. Ik keek mijn vrouwtje diep in haar ogen, we bespraken het en uiteindelijk bepaalden we om het te doen. Zo snel kan het gaan in de voetbalwereld', herinnert hij zich.De eerste weken stonden in het teken van het vinden van een vaste structuur. Toen stond Krakau twee punten voor de degradatieplaats en nu staat het daar tien punten voor. 'Met nog acht wedstrijden te gaan zijn er amper vijf punten verschil tussen de vierde en de twaalfde. Nu werken we dus iets individueler en gaan we nieuwe prikkels toevoegen om wekelijks zoveel mogelijk punten te halen en zien waar we stranden', zegt hij trots.Als fysiektrainer probeert hij zijn creativiteit aan te wenden om zijn spelers telkens opnieuw te prikkelen en op de toppen van hun tenen te houden: 'Sommigen houden zich puur aan analyses of wetenschappelijke studies voor hun trainingen, maar ik sta het liefst op het veld met intensieve trainingen. Ik zoek constant nieuwe oefenvormen.'Volgens Adriaenssen is het zijn belangrijkste taak om de bankzitters fit te houden. 'Die jongens moeten direct het juiste niveau en dezelfde intensiteit kunnen halen als de starters die veel meer wedstrijdritme hebben', begint hij. Zeker tijdens zogezegde 'Engelse weken' met drie wedstrijden is dat van cruciaal belang. 'In de week ligt de nadruk vooral op recuperatie en tactiek. De wedstrijden zijn eigenlijk de trainingen voor de basisspelers, dus houd ik de rest fit', verklaart hij.Die constante vernieuwing is ook een belangrijk onderdeel van het doel van zijn carrière. Als pshyical coach wil hij niet per se voor de allergrootste clubs werken, klinkt het: 'Natuurlijk zou het leuk zijn om eens Europees te spelen of voor een echte topclub te werken, maar ik heb geen concreet doel. Ik wil continu bijleren en mijzelf verbeteren als coach. Als je een berg beklimt, is dat leuk, maar nadien kun je toch enkel naar beneden.'