Manu Ferrera (55) werd geboren in Andalusië, maar emigreerde begin jaren zestig met de hele familie naar België. Hij coachte onder meer bij Seraing, Standard en Anderlecht. Sinds 2008 is de broer van Emilio verbonden aan AA Gent, lang als T2, maar tegenwoordig als jeugdcoördinator.

Zaterdagavond zit hij in de studio van RTL om de CL-finale tussen de twee Madrileense ploegen van tekst en uitleg te voorzien. Voor Sport/Voetbalmagazine wil Ferrera dat ook al even vooraf doen.

Maar eerst wil hij iets benadrukken: "Ik ben in deze niet objectief. Al heel mijn leven ben ik socio van Atlético Madrid, net als mijn zoon. Dat gaat zo ver dat ik zelfs hebben zitten wenen toen ze vorige week de titel pakten op het veld van Barcelona. Jaarlijks probeer ik toch ook enkele wedstrijden ter plaatse te bekijken. Zoals laatst nog de thuismatch tegen Málaga."

De sleutel tot de wedstrijd

Manu Ferrera: "Het zijn twee teams die vanuit de organisatie spelen en speculeren op de snelle omschakeling, daarom zal het vermoedelijk toch op stilstaande fases en individuele acties beslist worden. En daarin is Real in het voordeel, met mannen als Bale, Ronaldo en Benzema."

"Van Atlético verwacht ik dat ze -net zoals tegen Barça- zullen starten met hoge pressing op de helft van Real. Om hen zo naar de keel te vliegen en nadien te kunnen counteren. Er zijn maar weinig ploegen die dat durven tegen Real, dus het kan werken."

Sterke en zwakke plekken in het team

"Atlético moet het hebben van zijn collectieve kracht, echte uitschieters zijn er niet. Als ik er dan toch één moet noemen: Diego Costa. Zonder hem moet Atlético heel zijn speelwijze omgooien, want Costa doet alles: druk zetten, verdedigen, kaatsen, de diepte zoeken en scoren. Maar ook bij hem is het toch vooral zijn karakter dat opvalt. De tegenstanders proberen hem te provoceren, maar hij laat zich daar allerminst in doen. Ik vind dat goed. Zijn ontbolstering is in feite geen verrassing, want eigenlijk presteerde hij vorig seizoen al heel sterk aan de zijde van Falcao, alleen viel dat toen niet zo op. Ik had er alle vertrouwen in dat hij diens vertrek kon opvangen. Maar als nu ook Costa vertrekt: ja, dan zitten ze met een probleem."

"Als zwakke plek bij Atlético zou ik zeggen dat ze voorin mannen met een klasseflits ontbreken. Iemand die het op zijn eentje kan forceren hebben ze niet."

"Wat Real betreft, is het geen geheim als ik Cristiano Ronaldo naar voren schuif als troef. Toch ben ik geen fan, hij speelt veel te egoïstisch en is enkel gericht op zijn statistieken en het verbeteren van records. De voorbije maanden sukkelde hij met kwaaltjes, maar toch wilde hij spelen: enkel en alleen omwille van die doelpuntenrecords. Vorige week werd hij gespaard, dus ik verwacht dat hij in de finale weer top zal zijn."

"De zwakke plek bij Real is de linksachter: Marcelo en Coentrao halen niet het niveau van de rest van de ploeg. Defensief ook te zwak, ze laten zich makkelijk pakken in hun rug omdat ze vaak te hoog staan."

De trainers

"Mijn ontzag voor Diego Simeone is groot. Toen hij drie jaar geleden in Madrid neerstreek, stond Atlético nergens. Uitgeschakeld in de beker en lage middenmoot in de competitie. In bijna geen tijd bouwde hij die ploeg om tot een machine, gestoeld op organisatie en fighting spirit. Hoe? Vooral dankzij zijn charisma, waarmee hij het maximum uit spelers weet te halen."

"Weet je, trainers maken niet zozeer het verschil met tactische ideeën, die zijn ongeveer overal hetzelfde, maar voornamelijk met hun charisma en persoonlijkheid. Daarin zit ook het grote verschil tussen Ancelotti en Simeone: de ene is rustig, de andere vurig. Maar beide gaan uit van dezelfde principes: organisatie en omschakeling. Op tactisch vlak zouden het broers kunnen zijn."

"Voor Ancelotti is het nog even wachten voor zijn evaluatie, vind ik. Als coach van Real is het je plicht prijzen te pakken. De titel hebben ze gemist, de Copa del Rey wonnen ze wel, maar dat is slechts een troostprijs. Pas als ze de Champions League ook winnen -de decima- is zijn seizoen geslaagd."

De Belgen

"Over Courtois kan ik kort zijn: hij is top. De beste in Spanje en misschien zelfs van de hele wereld. Zijn aandeel is niet te onderschatten. Als hij vertrekt, zal dat ook zijn sporen nalaten bij Atlético. Ik vermoed dat ze dan gewoon de jonge Asenjo laten terugkomen van zijn uitleenbeurt bij Villarreal. Maar Asenjo is geen Courtois."

"Wat Alderweireld betreft, ben ik op mijn honger blijven zitten. Hij heeft me teleurgesteld. Akkoord, hij speelde niet veel, maar als hij zijn kans kreeg was het dikwijls niet goed. Zowel centraal als op de back vond ik het verdedigend en uitvoetballend niet op hetzelfde niveau als de titularissen. Een goede backup, meer niet."

Het Spaanse voetbal

"Ik snap de mensen niet die zeggen dat het Spaanse voetbal achteruit gaat. In de Europese clubcompetities strijden ze elk jaar mee tot het einde en op internationaal niveau domineert de nationale ploeg al zes jaar alle toernooien. En dat met een selectie die voor negentig procent uit spelers van de Primera División bestaat, hè. In de competitie zie je nog elk seizoen jongeren doorbreken en dat in ploegen die een duidelijke spelfilosofie hanteren. Spaanse teams willen -over het algemeen- domineren. Ik zie daar in de nabije toekomst niet snel verandering in komen."

Manu Ferrera (55) werd geboren in Andalusië, maar emigreerde begin jaren zestig met de hele familie naar België. Hij coachte onder meer bij Seraing, Standard en Anderlecht. Sinds 2008 is de broer van Emilio verbonden aan AA Gent, lang als T2, maar tegenwoordig als jeugdcoördinator.Zaterdagavond zit hij in de studio van RTL om de CL-finale tussen de twee Madrileense ploegen van tekst en uitleg te voorzien. Voor Sport/Voetbalmagazine wil Ferrera dat ook al even vooraf doen. Maar eerst wil hij iets benadrukken: "Ik ben in deze niet objectief. Al heel mijn leven ben ik socio van Atlético Madrid, net als mijn zoon. Dat gaat zo ver dat ik zelfs hebben zitten wenen toen ze vorige week de titel pakten op het veld van Barcelona. Jaarlijks probeer ik toch ook enkele wedstrijden ter plaatse te bekijken. Zoals laatst nog de thuismatch tegen Málaga."De sleutel tot de wedstrijdManu Ferrera: "Het zijn twee teams die vanuit de organisatie spelen en speculeren op de snelle omschakeling, daarom zal het vermoedelijk toch op stilstaande fases en individuele acties beslist worden. En daarin is Real in het voordeel, met mannen als Bale, Ronaldo en Benzema." "Van Atlético verwacht ik dat ze -net zoals tegen Barça- zullen starten met hoge pressing op de helft van Real. Om hen zo naar de keel te vliegen en nadien te kunnen counteren. Er zijn maar weinig ploegen die dat durven tegen Real, dus het kan werken."Sterke en zwakke plekken in het team"Atlético moet het hebben van zijn collectieve kracht, echte uitschieters zijn er niet. Als ik er dan toch één moet noemen: Diego Costa. Zonder hem moet Atlético heel zijn speelwijze omgooien, want Costa doet alles: druk zetten, verdedigen, kaatsen, de diepte zoeken en scoren. Maar ook bij hem is het toch vooral zijn karakter dat opvalt. De tegenstanders proberen hem te provoceren, maar hij laat zich daar allerminst in doen. Ik vind dat goed. Zijn ontbolstering is in feite geen verrassing, want eigenlijk presteerde hij vorig seizoen al heel sterk aan de zijde van Falcao, alleen viel dat toen niet zo op. Ik had er alle vertrouwen in dat hij diens vertrek kon opvangen. Maar als nu ook Costa vertrekt: ja, dan zitten ze met een probleem.""Als zwakke plek bij Atlético zou ik zeggen dat ze voorin mannen met een klasseflits ontbreken. Iemand die het op zijn eentje kan forceren hebben ze niet.""Wat Real betreft, is het geen geheim als ik Cristiano Ronaldo naar voren schuif als troef. Toch ben ik geen fan, hij speelt veel te egoïstisch en is enkel gericht op zijn statistieken en het verbeteren van records. De voorbije maanden sukkelde hij met kwaaltjes, maar toch wilde hij spelen: enkel en alleen omwille van die doelpuntenrecords. Vorige week werd hij gespaard, dus ik verwacht dat hij in de finale weer top zal zijn.""De zwakke plek bij Real is de linksachter: Marcelo en Coentrao halen niet het niveau van de rest van de ploeg. Defensief ook te zwak, ze laten zich makkelijk pakken in hun rug omdat ze vaak te hoog staan."De trainers"Mijn ontzag voor Diego Simeone is groot. Toen hij drie jaar geleden in Madrid neerstreek, stond Atlético nergens. Uitgeschakeld in de beker en lage middenmoot in de competitie. In bijna geen tijd bouwde hij die ploeg om tot een machine, gestoeld op organisatie en fighting spirit. Hoe? Vooral dankzij zijn charisma, waarmee hij het maximum uit spelers weet te halen.""Weet je, trainers maken niet zozeer het verschil met tactische ideeën, die zijn ongeveer overal hetzelfde, maar voornamelijk met hun charisma en persoonlijkheid. Daarin zit ook het grote verschil tussen Ancelotti en Simeone: de ene is rustig, de andere vurig. Maar beide gaan uit van dezelfde principes: organisatie en omschakeling. Op tactisch vlak zouden het broers kunnen zijn.""Voor Ancelotti is het nog even wachten voor zijn evaluatie, vind ik. Als coach van Real is het je plicht prijzen te pakken. De titel hebben ze gemist, de Copa del Rey wonnen ze wel, maar dat is slechts een troostprijs. Pas als ze de Champions League ook winnen -de decima- is zijn seizoen geslaagd."De Belgen"Over Courtois kan ik kort zijn: hij is top. De beste in Spanje en misschien zelfs van de hele wereld. Zijn aandeel is niet te onderschatten. Als hij vertrekt, zal dat ook zijn sporen nalaten bij Atlético. Ik vermoed dat ze dan gewoon de jonge Asenjo laten terugkomen van zijn uitleenbeurt bij Villarreal. Maar Asenjo is geen Courtois.""Wat Alderweireld betreft, ben ik op mijn honger blijven zitten. Hij heeft me teleurgesteld. Akkoord, hij speelde niet veel, maar als hij zijn kans kreeg was het dikwijls niet goed. Zowel centraal als op de back vond ik het verdedigend en uitvoetballend niet op hetzelfde niveau als de titularissen. Een goede backup, meer niet."Het Spaanse voetbal"Ik snap de mensen niet die zeggen dat het Spaanse voetbal achteruit gaat. In de Europese clubcompetities strijden ze elk jaar mee tot het einde en op internationaal niveau domineert de nationale ploeg al zes jaar alle toernooien. En dat met een selectie die voor negentig procent uit spelers van de Primera División bestaat, hè. In de competitie zie je nog elk seizoen jongeren doorbreken en dat in ploegen die een duidelijke spelfilosofie hanteren. Spaanse teams willen -over het algemeen- domineren. Ik zie daar in de nabije toekomst niet snel verandering in komen."