Simaeys landde met een tweejarig contract in Samara begin september 2014. "De competitie was acht speeldagen ver, maar ik stond snel in de ploeg. Alles ging goed, tot de bekermatch in Krasnodar eind oktober. Ik scheurde iets in de enkel. Ik ben direct terug naar België gevlogen, heb me er laten opereren en ben aan mijn revalidatie begonnen. November was een zwarte maand. We leden drie nederlagen in vier wedstrijden en zakten naar de vierde plaats. Mede ook doordat we een aantal spelers misten wegens interlandverplichtingen. Dat gaf ons een kleine tik."

Van midden januari tot de competitiehervatting op 14 maart 2015 werkte Krylja drie stages af in Abu Dhabi en Turkije. Simaeys bleef sukkelen. "Ik heb er geen enkele keer fatsoenlijk kunnen trainen. Ik bleef maar hinder ondervinden. Uiteindelijk kon ik pas voluit trainen toen de competitie opnieuw al twee wedstrijden ver was. Zo heb ik de trein wat gemist. Ik ben geen enkele keer meer gestart. Wel ingevallen, bijna elke wedstrijd. We speelden een ongelooflijke terugronde. Dertien wedstrijden, elf gewonnen, twee keer 0-0, één goal geïncasseerd. Fantastische statistieken. Dan geldt de wet van het voetbal: als de ploeg in zo'n winning streak zit, moet je je beurt afwachten. Toch heb ik het gevoel volwaardig deel te hebben uitgemaakt van het succes. Zonder die blessure stond ik gewoon in de ploeg. Enkele weken geleden scoorde ik zelfs na een invalbeurt."

Premjer-Liga

Het niveau van de Russische tweede klasse? "Veel hoger dan in België", zegt hij zonder aarzelen. "Volgens mij is Krylja play-off 1-niveau. Het is Anderlecht niet, maar ik schat de spelerskwaliteit even hoog als die in Genk de laatste drie jaar. Anzji, Tomsk en Tosno, de ander ploegen uit de top vier, draaien in België gemakkelijk mee. Wij hadden gewoon een heel goede ploeg. Deze titel is dus zeker geen mirakel. Voor de winter stonden de sterren af en toe wat verkeerd, maar na de winter vielen de details wel mee."

De Premjer-Liga wordt een ander verhaal. Vercauteren houdt hem er graag bij. "Normaal blijf ik. En zeker niet met tegenzin", vertelt Simaeys aan Sport/Voetbalmagazine. "De Premjer-Liga is een van de stille topcompetities van Europa. Ik kijk ernaar uit. Mocht de Belgische staf niet zijn gebleven, zou ik mijn situatie wel hebben overdacht. Het zijn de enige mensen met wie je een dieper gesprek kunt hebben. Toch is er altijd die natuurlijke afstand: het blijven je bazen. Dat wil ik zo houden. In België ben ik me daar ook altijd heel bewust van geweest. Als ik met een trainer praatte, ging er al na drie minuten een wekker af: ben ik niet te lang bezig? Dat ik bij geen enkele Rus wrevel heb gevoeld, doet mij besluiten dat ik die evenwichtsoefening redelijk goed beheers", sluit de verdediger al grappend af.

Lees de hele reportage met en over Jeroen Simaeys in Sport/Voetbalmagazine van 10 juni.

Simaeys landde met een tweejarig contract in Samara begin september 2014. "De competitie was acht speeldagen ver, maar ik stond snel in de ploeg. Alles ging goed, tot de bekermatch in Krasnodar eind oktober. Ik scheurde iets in de enkel. Ik ben direct terug naar België gevlogen, heb me er laten opereren en ben aan mijn revalidatie begonnen. November was een zwarte maand. We leden drie nederlagen in vier wedstrijden en zakten naar de vierde plaats. Mede ook doordat we een aantal spelers misten wegens interlandverplichtingen. Dat gaf ons een kleine tik."Van midden januari tot de competitiehervatting op 14 maart 2015 werkte Krylja drie stages af in Abu Dhabi en Turkije. Simaeys bleef sukkelen. "Ik heb er geen enkele keer fatsoenlijk kunnen trainen. Ik bleef maar hinder ondervinden. Uiteindelijk kon ik pas voluit trainen toen de competitie opnieuw al twee wedstrijden ver was. Zo heb ik de trein wat gemist. Ik ben geen enkele keer meer gestart. Wel ingevallen, bijna elke wedstrijd. We speelden een ongelooflijke terugronde. Dertien wedstrijden, elf gewonnen, twee keer 0-0, één goal geïncasseerd. Fantastische statistieken. Dan geldt de wet van het voetbal: als de ploeg in zo'n winning streak zit, moet je je beurt afwachten. Toch heb ik het gevoel volwaardig deel te hebben uitgemaakt van het succes. Zonder die blessure stond ik gewoon in de ploeg. Enkele weken geleden scoorde ik zelfs na een invalbeurt."Het niveau van de Russische tweede klasse? "Veel hoger dan in België", zegt hij zonder aarzelen. "Volgens mij is Krylja play-off 1-niveau. Het is Anderlecht niet, maar ik schat de spelerskwaliteit even hoog als die in Genk de laatste drie jaar. Anzji, Tomsk en Tosno, de ander ploegen uit de top vier, draaien in België gemakkelijk mee. Wij hadden gewoon een heel goede ploeg. Deze titel is dus zeker geen mirakel. Voor de winter stonden de sterren af en toe wat verkeerd, maar na de winter vielen de details wel mee."De Premjer-Liga wordt een ander verhaal. Vercauteren houdt hem er graag bij. "Normaal blijf ik. En zeker niet met tegenzin", vertelt Simaeys aan Sport/Voetbalmagazine. "De Premjer-Liga is een van de stille topcompetities van Europa. Ik kijk ernaar uit. Mocht de Belgische staf niet zijn gebleven, zou ik mijn situatie wel hebben overdacht. Het zijn de enige mensen met wie je een dieper gesprek kunt hebben. Toch is er altijd die natuurlijke afstand: het blijven je bazen. Dat wil ik zo houden. In België ben ik me daar ook altijd heel bewust van geweest. Als ik met een trainer praatte, ging er al na drie minuten een wekker af: ben ik niet te lang bezig? Dat ik bij geen enkele Rus wrevel heb gevoeld, doet mij besluiten dat ik die evenwichtsoefening redelijk goed beheers", sluit de verdediger al grappend af.Lees de hele reportage met en over Jeroen Simaeys in Sport/Voetbalmagazine van 10 juni.