In een kwalificatiepoule waar de concurrenten ver van het niveau zitten van de twee tenoren, kijken Spanje en Italië elkaar op 2 september in de ogen. Ze hebben elk 16 op 18 punten. De enige twee punten die verloren gingen, zijn te wijten aan een gelijkspel in het Juventus Stadium, waar de Azzurri en La Roja het eind 2016 op 1-1 hielden (een goal van Vitolo en een penalty van Daniele De Rossi). De twee teams ontmoeten elkaar nu in het stadion van de Koninklijke. De winnaar van de match neemt een serieuze optie op groepswinst en dus rechtstreekse kwalificatie voor het WK in Rusland....

In een kwalificatiepoule waar de concurrenten ver van het niveau zitten van de twee tenoren, kijken Spanje en Italië elkaar op 2 september in de ogen. Ze hebben elk 16 op 18 punten. De enige twee punten die verloren gingen, zijn te wijten aan een gelijkspel in het Juventus Stadium, waar de Azzurri en La Roja het eind 2016 op 1-1 hielden (een goal van Vitolo en een penalty van Daniele De Rossi). De twee teams ontmoeten elkaar nu in het stadion van de Koninklijke. De winnaar van de match neemt een serieuze optie op groepswinst en dus rechtstreekse kwalificatie voor het WK in Rusland. Spanje is favoriet. De Selección heeft sinds de overname door bondscoach Julen Lopetegui nog geen enkele match verloren. De ploeg is een mix van de laatste overlevers van de succesgeneratie van 2008-2012, zoals Gerard Piqué, Sergio Ramos, Sergio Busquets en Andrés Iniesta, en een nieuwe golf spelers die ook al de nodige ervaring hebben: Isco en Dani Carvajal hebben al twee CL's op hun cv staan, Koke is al enkele seizoenen de draaischijf van Atlético en Thiago Alcántara heeft met zijn talent de Bundesliga gedomineerd bij Bayern München. La Roja wil nog altijd de bal niet delen met zijn tegenstanders en probeert zoveel mogelijk van de diepgang van Vitolo en Diego Costa te profiteren om de dominantie in doelpunten om te zetten. Dankzij een swingende 8-0 tegen Liechtenstein staat Spanje op dit moment trouwens aan de leiding in de groep doordat het een beter doelsaldo heeft dan Italië.In De Laars is Giampaolo Ventura ondertussen aan zijn mandaat begonnen en borduurt hij verder op de basis die gelegd werd door Antonio Conte, veruit de beste bondscoach op het laatste EK. Ventura is een liefhebber van het 3-5-2-systeem en was overigens een inspiratiebron voor Conte toen die bij Bari trainde. De veteraan heeft meteen de basis gelegd voor een generatiewissel en heeft zijn systeem aangepast om Italië 'opwindender' te maken, zoals hij het zelf zegt. De defensieve ruggengraat, gevormd door Gianluigi Buffon en zijn zwart-witte soldaten plus De Rossi, is nog altijd dezelfde. De aanval wordt nu echter gedragen door Ciro Immobile en vooral door Andrea Bellotti, de revelatie van vorig seizoen in de Serie A. Hij is het speerpunt van de Squadra die in een 4-4-2 opereert. De flanken worden geanimeerd door de onregelmatige Antonio Candevra en de Napolitaanse, kwikzilverige Lorenzo Insigne. Het is tot nu toe een winnende formule gebleken voor Italië, dat verzorgder uitspeelt dan op het EK, waar het teerde op lange ballen naar Graziano Pellè. Nu zijn het de voeten van Marco Verratti en ook die van de jonge Lorenzo Pellegrini, deze zomer van Sassuolo naar AS Roma verkast, die het spel van de Azzurri dirigeren. Een generatiewissel is trouwens de hoofdopdracht die Ventura opgelegd kreeg door de Italiaanse voetbalbond. Hij moet de selectie vooral klaarstomen voor het EK 2020, maar het WK in Moskou missen is uiteraard niet de bedoeling.