Op 24 augustus 2004 verplettert Inter FC Basel in de Champions League met 4-1. Vijf minuten voor het eindsignaal wil Rolf Bantle, een hevige supporter van de Zwitserse ploeg, nog even snel naar de toiletten gaan, maar hij verdwaalt in het Giuseppe Meazzastadion. Na de match wachten zijn vrienden hem op. Tevergeefs. Er is geen spoor van Rolf meer te bekennen.

'Ik had slechts 15 Zwitserse frank (20 euro, nvdr) in mijn portefeuille en ik had geen gsm bij me', vertelt hij aan de krant. In plaats van zijn vrienden en familie te verwittigen, beslist Bantle om een slaapplaats te zoeken in de buurt van het stadion. Hij zal er noodgedwongen de nacht moeten doorbrengen in open lucht, de eerste van een reeks van ... tien jaar! De Zwitser valt voor de charmes van Milaan en zijn inwoners. 'Ik vond het er leuk, ik zag geen reden om terug te keren', zegt de zeventiger.

Ondertussen draait het onderzoek naar zijn verdwijning op niets uit en op 29 september 2011 wordt hij definitief als 'vermist' beschouwd. Maar Bantle overnacht vaak in de bibliotheek van de stad, waar studenten hem af en toe iets te eten geven en wat sigaretten en zelfs een slaapzak toesteken. Tot zijn spijt komt aan zijn avontuur een einde wanneer Rodolpho - zoals de studenten hem noemen - een zware val maakt van een trap. In het ziekenhuis stelt men vast dat de man niet verzekerd is en beslissen ze om het Zwitserse consulaat te contacteren en hem te repatriëren.

Rolf is nu perfect gelukkig in een rusthuis. Hij zegt: 'Ik heb geen spijt van mijn leven in Milaan en ik blijf een fan van FC Basel.'

(Sebastien Ferrante)

Op 24 augustus 2004 verplettert Inter FC Basel in de Champions League met 4-1. Vijf minuten voor het eindsignaal wil Rolf Bantle, een hevige supporter van de Zwitserse ploeg, nog even snel naar de toiletten gaan, maar hij verdwaalt in het Giuseppe Meazzastadion. Na de match wachten zijn vrienden hem op. Tevergeefs. Er is geen spoor van Rolf meer te bekennen. 'Ik had slechts 15 Zwitserse frank (20 euro, nvdr) in mijn portefeuille en ik had geen gsm bij me', vertelt hij aan de krant. In plaats van zijn vrienden en familie te verwittigen, beslist Bantle om een slaapplaats te zoeken in de buurt van het stadion. Hij zal er noodgedwongen de nacht moeten doorbrengen in open lucht, de eerste van een reeks van ... tien jaar! De Zwitser valt voor de charmes van Milaan en zijn inwoners. 'Ik vond het er leuk, ik zag geen reden om terug te keren', zegt de zeventiger. Ondertussen draait het onderzoek naar zijn verdwijning op niets uit en op 29 september 2011 wordt hij definitief als 'vermist' beschouwd. Maar Bantle overnacht vaak in de bibliotheek van de stad, waar studenten hem af en toe iets te eten geven en wat sigaretten en zelfs een slaapzak toesteken. Tot zijn spijt komt aan zijn avontuur een einde wanneer Rodolpho - zoals de studenten hem noemen - een zware val maakt van een trap. In het ziekenhuis stelt men vast dat de man niet verzekerd is en beslissen ze om het Zwitserse consulaat te contacteren en hem te repatriëren. Rolf is nu perfect gelukkig in een rusthuis. Hij zegt: 'Ik heb geen spijt van mijn leven in Milaan en ik blijf een fan van FC Basel.'(Sebastien Ferrante)