Thibaud Verlinden over...

... opgroeien als zoon van een bekende doelman:

'Met mijn moeder, mijn broer Justin en de grootouders ging ik naar elke thuismatch van mijn papa kijken. Mijn mooiste herinnering aan de carrière van mijn pa? Zonder twijfel de afscheidsmatch tegen Lierse. Dat was voor en na de match een groot feest. Eigenlijk was ik te jong om te beseffen waar mijn vader echt mee bezig was. Het is pas de laatste jaren tot mij doorgedrongen dat hij veel voor het Belgische voetbal heeft betekend. In Brugge wordt hij altijd herkend als we iets gaan. Toen ik mijn eerste match voor Club Brugge moest spelen, had ik nog nooit gevoetbald. Iemand vroeg aan mijn pa of ik in doel wilde staan en ik heb dat gedaan. We speelden tegen Cercle Brugge en ik heb mij die dag acht of negen keer moeten omdraaien. Ik heb toen traantjes gelaten, ruzie gemaakt met mijn papa en ik heb gezegd dat ik nooit meer in doel wilde staan.'

... zijn keuze om op 17-jarige leeftijd naar Stoke City te vertrekken:

'Ik heb met mijn ouders en makelaar (Gyorgy Csepregi, nvdr) Liverpool en Everton bezocht, maar ik had er geen goed gevoel bij. Tijdens de rondleiding bij Stoke City voelde ik mij meteen welkom. De manager Mark Hughes heeft mij even apart genomen in zijn bureau. 'Kijk jongen, bij mij zal je een echte kans krijgen.' Dat gesprek heeft mij overtuigd om voor Stoke te kiezen. Geld was niet mijn eerste motivatie om te tekenen. Ik kreeg een scolarship, een soort beurs, en dat stelde niet veel voor. Bij Standard kon ik zelfs meer verdienen. Bij Stoke City kreeg ik wel de belofte dat ik als 16-jarige regelmatig met de A-kern zou mogen trainen met mannen als Xherdan Shaqiri en Marko Arnautovi?. Standard kon mij enkel een plek bij de U17 garanderen... De keuze was snel gemaakt. Bovendien kreeg mijn pa een job als keeperstrainer aangeboden.'

... zijn toekomst in het Engelse voetbal:

'Het is de bedoeling om volgend seizoen basisspeler te zijn bij Stoke en daarna richting Premier League op te schuiven. Maar ik wil ook geen stappen overslaan. Spelers die doorbreken in de Premier League zijn minstens 23 of 24 jaar. Ik ben dus niet gehaast. Ik heb mijn vader dagelijks aan de lijn en hij denkt er net zo over. Hij zegt dan: 'Neem je tijd, blijf rustig, geen stress, speel je wedstrijden en kijk wat er op jou afkomt.' Hij herhaalt het vaak genoeg omdat hij weet hoe ongeduldig jongeren zijn. Als kleine jongen droom je er natuurlijk van om in eigen land een bekende voetballer te zijn. Maar ik vind het niet erg dat België mij niet kent. Ik kan zonder druk mijn matchen spelen en de erkenning zal later wel volgen. Ik voel ik mij hier thuis en ik zou het raar vinden om nu al terug te keren naar België. Ik zal er alles aan doen om het hier te maken. Of het nu in de Championship is of in Premier League. Ik zou heel tevreden zijn mocht ik op mijn 30e tien seizoenen Championship op mijn palmares hebben. Liever tweede klasse in Engeland dan eerste klasse in België, maar je weet natuurlijk nooit wat de toekomst brengt.'

Lees het volledige interview in onze Plus-zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 15 januari.

Thibaud Verlinden over...... opgroeien als zoon van een bekende doelman:'Met mijn moeder, mijn broer Justin en de grootouders ging ik naar elke thuismatch van mijn papa kijken. Mijn mooiste herinnering aan de carrière van mijn pa? Zonder twijfel de afscheidsmatch tegen Lierse. Dat was voor en na de match een groot feest. Eigenlijk was ik te jong om te beseffen waar mijn vader echt mee bezig was. Het is pas de laatste jaren tot mij doorgedrongen dat hij veel voor het Belgische voetbal heeft betekend. In Brugge wordt hij altijd herkend als we iets gaan. Toen ik mijn eerste match voor Club Brugge moest spelen, had ik nog nooit gevoetbald. Iemand vroeg aan mijn pa of ik in doel wilde staan en ik heb dat gedaan. We speelden tegen Cercle Brugge en ik heb mij die dag acht of negen keer moeten omdraaien. Ik heb toen traantjes gelaten, ruzie gemaakt met mijn papa en ik heb gezegd dat ik nooit meer in doel wilde staan.'... zijn keuze om op 17-jarige leeftijd naar Stoke City te vertrekken:'Ik heb met mijn ouders en makelaar (Gyorgy Csepregi, nvdr) Liverpool en Everton bezocht, maar ik had er geen goed gevoel bij. Tijdens de rondleiding bij Stoke City voelde ik mij meteen welkom. De manager Mark Hughes heeft mij even apart genomen in zijn bureau. 'Kijk jongen, bij mij zal je een echte kans krijgen.' Dat gesprek heeft mij overtuigd om voor Stoke te kiezen. Geld was niet mijn eerste motivatie om te tekenen. Ik kreeg een scolarship, een soort beurs, en dat stelde niet veel voor. Bij Standard kon ik zelfs meer verdienen. Bij Stoke City kreeg ik wel de belofte dat ik als 16-jarige regelmatig met de A-kern zou mogen trainen met mannen als Xherdan Shaqiri en Marko Arnautovi?. Standard kon mij enkel een plek bij de U17 garanderen... De keuze was snel gemaakt. Bovendien kreeg mijn pa een job als keeperstrainer aangeboden.'... zijn toekomst in het Engelse voetbal:'Het is de bedoeling om volgend seizoen basisspeler te zijn bij Stoke en daarna richting Premier League op te schuiven. Maar ik wil ook geen stappen overslaan. Spelers die doorbreken in de Premier League zijn minstens 23 of 24 jaar. Ik ben dus niet gehaast. Ik heb mijn vader dagelijks aan de lijn en hij denkt er net zo over. Hij zegt dan: 'Neem je tijd, blijf rustig, geen stress, speel je wedstrijden en kijk wat er op jou afkomt.' Hij herhaalt het vaak genoeg omdat hij weet hoe ongeduldig jongeren zijn. Als kleine jongen droom je er natuurlijk van om in eigen land een bekende voetballer te zijn. Maar ik vind het niet erg dat België mij niet kent. Ik kan zonder druk mijn matchen spelen en de erkenning zal later wel volgen. Ik voel ik mij hier thuis en ik zou het raar vinden om nu al terug te keren naar België. Ik zal er alles aan doen om het hier te maken. Of het nu in de Championship is of in Premier League. Ik zou heel tevreden zijn mocht ik op mijn 30e tien seizoenen Championship op mijn palmares hebben. Liever tweede klasse in Engeland dan eerste klasse in België, maar je weet natuurlijk nooit wat de toekomst brengt.' Lees het volledige interview in onze Plus-zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 15 januari.