Met de handen samengevouwen boven op zijn hoofd vraagt Florin Andone zich af wat er net gebeurd is. Ten volle gebruikmakend van zijn 1,99 meter heeft Thibaut Courtois de Roemeen voor de tweede keer binnen één minuut tijd een doelpunt ontzegd. In de kokende sfeer van de boksring in Istanbul slaagt Real Madrid er niet in om zich te bevrijden uit de touwen, maar de Belgische reus weet wel raad met de uppercuts van Galatasaray.

Het is nog maar de derde speeldag van de Champions League, maar Real Madrid staat al met de rug tegen de muur. De mannen van Zinédine Zidane werden verslagen in Parijs en thuis op een gelijkspel gehouden door Club Brugge; ze moeten met de drie punten terugkeren van hun verplaatsing naar Turkije. Dat lukt hen op een diefje. De zege zet hen op weg naar de achtste finales en zorgt ervoor dat de Madrileense socios Courtois eindelijk in hun hart sluiten.

'Ik weet nog dat ik me na die twee reddingen heel goed voelde', geeft de Rode Duivel enkele maanden later toe in de kolommen van de Spaanse krant Marca. 'Die wedstrijd heeft me geholpen. Nadien heb ik vaak de nul kunnen houden.' Na die avond in Istanbul rijgt Courtois inderdaad vier clean sheets aan elkaar en etaleert hij een vormpeil dat ongekend was sinds zijn terugkeer naar de Spaanse hoofdstad. In zijn laatste dertien wedstrijden in La Liga incasseerde de Limburger slechts vier goals. Daarmee wordt hij een serieuze concurrent voor Jan Oblak, zijn opvolger tussen de palen van stadsrivaal Atlético. De Sloveen is viervoudig winnaar van de Trofeo Zamora, die aan het einde van het seizoen de minst gepasseerde doelman in de Spaanse eerste klasse bekroont. Courtois won die trofee twee keer in zijn drie seizoenen bij Atlético en hij hoopt er aan het einde van het seizoen nog een bij te doen.

De kritiek op Courtois bereikt een hoogtepunt in de match tegen Brugge. Bij de rust verlaat hij het veld met maagkrampen en met twee goals in zijn mandje.

Een koopje

De geschiedenis van de komst van Thibaut Courtois naar Bernabéu in 2018 is er in de eerste plaats een van een financieel goed zaakje. Gedeeltelijk afgedwongen door de ex-doelman van Chelsea zelf, die zijn vijfjarige contract bij de Blues (getekend in de zomer 2014, aan het eind van zijn uitleenbeurt aan Atlético) uitdeed tot twaalf maanden voor het einde, zonder het ooit te verlengen. Zo werd hij een goeie deal voor potentiële kopers, die natuurlijk graag voor een zo laag mogelijke prijs de beste keeper van de wereld wilden aantrekken. Dat statuut had hij op het WK gekregen, met name door een goddelijke prestatie tegen favoriet Brazilië in de kwartfinales.

Realpreses Florentino Pérez is er als de kippen bij, net zoals vier jaar eerder. In 2014 was het Toni Kroos die na zijn wereldtitel met Duitsland voor een verminderde prijs naar Madrid trok, in 2018 is het de beurt aan Courtois om een ' Galáctico uit de solden' te worden. Voor 35 miljoen euro trekt de reus van Bree naar het Casa Blanca, na een lange partij armworstelen met Chelsea, dat zijn doelman niet wil laten gaan vooraleer het een nieuwe gevonden heeft. Het is uiteindelijk Kepa die in Londen neerstrijkt, zodat Courtois een tiental dagen voor de aftrap van de Primera División eindelijk ' Hala Madrid!' kan roepen.

Dat is wel te laat voor een degelijke aanpassingsperiode, tijdens een voorbereiding die toch al chaotisch verlopen is door de laattijdige aanstelling van Julen Lopetegui aan het hoofd van de kern die drie keer de Champions League heeft gewonnen. Zonder het aura van Zidane en de doelpunten van Cristiano Ronaldo modderen de Madrilenen maar wat aan. Oktober is pijnlijk, met een onverwachte nederlaag op het veld van CSKA Moskou in de Champions League en een dramatische reeks (1 op 15) in de competitie. Terwijl Keylor Navas door het rotatiesysteem van Lopetegui de Europese wedstrijden afwerkt, wordt Courtois blootgesteld aan het nationale voetbal en hij betaalt de rekening in Camp Nou. De 5-1 die ze om de oren krijgen van Lionel Messi en co, dompelt Real in een diepe crisis. En dat is, gezien de drie Europese bekroningen op rij, al vele seizoenen geleden.

De steun voor Keylor

De tribunes van Bernabéu beginnen te morren. Ze krijgen het hoofd van Lopetegui, die vervangen wordt door Santiago Solari. Hij weet enkele overwinningen te behalen en kiest voor Thibaut Courtois tussen de palen. Maar omdat Real wisselvallig blijft en de klim in het klassement op zich laat wachten, zoeken de supporters en de pers naar verantwoordelijken voor de verbroken magie. Hoe is het mogelijk om van Europese hegemonie te verzeilen in wekelijks lijden? Men zoekt een antwoord in zaken die nu anders zijn. Zoals de doelman, Thibaut Courtois...

Net zoals bij zijn komst naar Chelsea, om daar Petr Cech te onttronen, botst Courtois op een plaatselijk monument. Keylor Navas, sluitstuk van een soms schutterend Real op weg naar een derde Europese kroon, heeft nooit een kans laten liggen om zich in de kijker te spelen en zijn populariteit in de tribunes en in de kleedkamer te vergroten. 'Ik zou graag hebben dat hij blijft, want het is niet alleen een grote speler maar ook een vriend', verklaarde kapitein Sergio Ramos over de Costa Ricaanse keeper.

Thibaut Courtois torent in de Clásico hoog uit boven Lionel Messi., BELGAIMAGE
Thibaut Courtois torent in de Clásico hoog uit boven Lionel Messi. © BELGAIMAGE

Aangetrokken door een opportuniteit van de markt, op een positie waar er geen nood was, is Courtois weliswaar een logische transfer met het oog op de toekomst (hij is zes jaar jonger dan Navas), maar de timing blijft ongelukkig. De staande ovatie die Navas op 19 mei 2019 krijgt, is daar het beste bewijs van. Op die dag besluit Real zijn seizoen met een zoveelste vernedering, een 0-2-thuisnederlaag tegen Betis, maar Keylor wordt gespaard door de bronca van het Madrileense publiek. Hij verlaat het veld langzamer dan zijn ploegmaats, waardoor hij uiteindelijk nog als enige buiten staat, en wordt luidkeels toegejuicht door de fans, die minutenlang zijn naam scanderen. Een applaus dat reeds alles heeft van een afscheid.

De keuze van Zidane

Wanneer het voetbal na de zomerstop hervat, neemt Zidane zijn doelmannen apart en hij legt hen uit dat Courtois zijn nummer één zal zijn. Nochtans werd de Fransman maandenlang gezien als een fan van Navas, die hij ook in doel gezet had bij zijn eerste wedstrijd na zijn terugkeer als coach van Real. De Costa Ricaan heeft moeite met het statuut van nummer twee en verlaat Madrid aan het einde van de transferperiode om het doel van PSG te gaan verdedigen, de toekomstige tegenstander van de Koninklijke in de poules van de Champions League.

Waar sommigen verwachten dat Courtois nu eindelijk bevrijd zal keepen, wordt de vergelijking nog wat pijnlijker op de avond van woensdag 18 september, wanneer Navas zijn netten in het Parc des Princes schoon houdt terwijl Courtois zich drie keer moet omdraaien, gefusilleerd door Angel Di María en nadien Thomas Meunier. 'Hij begaat geen blunders bij de doelpunten, maar hij redt zijn ploeg ook niet', klaagt de Spaanse pers. De kritiek op de Belg bereikt een hoogtepunt in de volgende Europese wedstrijd, thuis tegen Brugge. Bij de rust verlaat Courtois het veld met maagkrampen en met twee goals in zijn mandje. De pitada (het beruchte gefluit van de Realsupporters) klinkt luider dan ooit. Dat Courtois niet terugkeert voor de tweede helft, wordt gezien als een diplomatische wissel.

De doelman van de Rode Duivels is evenwel écht ziek. Hij verliest drie kilo en mist de wedstrijd tegen Granada. De interlandbreak levert hem wel twee nieuwe clean sheets op, waardoor zijn onoverwinnelijkheid bij de nationale ploeg al meer dan 700 minuten duurt. Daarna keert hij in uitstekende vorm terug naar Madrid en dat geldt ook voor zijn ploegmaats, die stabiliteit vinden in de verdedigende organisatie die Zidane ondertussen op poten heeft gezet. Casemiro, die naast de Belg zit in de kleedkamer, vindt zijn benen van 2017 terug terwijl Federico Valverde, de Uruguayaanse wonderboy die een van de beste maats is van Courtois bij Real, Spanje verbluft met zijn buitengewone talent. Madrid leeft weer op, Courtois ook.

De beste van de wereld

Ongeslagen in de clásico, oogverblindend tegen Getafe in de eerste match van 2020: de Belg staat er eindelijk in zijn tweede Madrileense periode. Bijgelovige mensen zullen allicht verwijzen naar de terugkeer van zijn nummer 13, dat hij droeg in zijn topperiode bij Atlético en nadien bij Chelsea, na een seizoen met het nummer 25 (omdat Kiko Casilla al het nummer 13 had). Anderen hebben het liever over zijn terugkeer na zijn ziekte, die de club ertoe aangezet heeft om nog meer op de details van zijn voeding te letten.

Zulke hypotheses als de enige waarheid beschouwen zou waarschijnlijk onrecht doen aan het talent van Courtois of aan zijn professionalisme. De Belg steekt heel veel tijd in de voorbereiding van zijn wedstrijden. Het is ongetwijfeld daardoor dat hij een van de helden werd in de finale van de Spaanse supercup tegen Atlético, met de redding op de penalty van Thomas Partey die zijn ploeg de overwinning schonk. Het is zijn tweede trofee met Real, na de wereldbeker voor clubs het jaar ervoor. De Rode Duivel had voor de match de tijd genomen om nauwgezet de voorkeuren te bestuderen van de mogelijke strafschopnemers van de Colchoneros. ' Saúl heeft me verrast, maar ik wist hoe Thomas zou trappen: hard naar mijn rechterkant.'

Door die zorgvuldige studie van de tegenstander slaagde hij erin een van zijn zwakke punten weg te gommen - de laatste jaren kon je de strafschoppen die hij pakte immers op één hand tellen. En zo kon voorzitter Florentino Pérez ten overstaan van de Spaanse pers die zich verzameld had naar aanleiding van de nieuwe formule voor de supercup (in de winter en ver van huis, in Saudi-Arabië) toeteren: 'We hebben Courtois aangetrokken omdat hij de beste keeper van de wereld is. En vandaag heeft hij dat bewezen.'

© BELGAIMAGE

De jacht op de Europacup

Als Thibaut Courtois voor Real Madrid gekozen heeft, op een moment dat de club drie keer op rij de Champions League had gewonnen, dan komt dat niet alleen doordat Iker Casillas, net als Edwin Van der Sar, een jeugdidool was van de Limburger. Onze landgenoot zag het Casa Blanca namelijk als de uitgelezen plaats om jacht te maken op de enige clubtrofee die hem nog ontbreekt, de Champions League.

Courtois, die zijn stempel op de geschiedenis wil drukken en zijn statistieken als trofeeën beschouwt, droomt van die fameuze beker met de grote oren. 'Ik hoop dat ik niet naar hier gekomen ben aan het begin van weer een lange periode zonder geschiedenis', verklaarde hij een jaar geleden in de kranten, daarbij verwijzend naar de lange droogte die Real kende tussen 2002 en 2014, voor het zijn befaamde Décima won.

Vorig jaar werd Real uitgeschakeld door een verrassend Ajax in de achtste finales - wat al sinds 2010 niet gebeurd was - en dus moet het zich herpakken. Het heeft die taak wel bemoeilijkt door pas op de tweede plaats te eindigen in zijn poule, achter PSG. De loting koppelde Real Madrid aan het Manchester City van Pep Guardiola, dat in Engeland al uit de titelrace ligt en dat geleid wordt door een coach die meer dan ooit geobsedeerd is door de jacht op een trofee die hij al niet meer won sinds 2011.

Met de handen samengevouwen boven op zijn hoofd vraagt Florin Andone zich af wat er net gebeurd is. Ten volle gebruikmakend van zijn 1,99 meter heeft Thibaut Courtois de Roemeen voor de tweede keer binnen één minuut tijd een doelpunt ontzegd. In de kokende sfeer van de boksring in Istanbul slaagt Real Madrid er niet in om zich te bevrijden uit de touwen, maar de Belgische reus weet wel raad met de uppercuts van Galatasaray. Het is nog maar de derde speeldag van de Champions League, maar Real Madrid staat al met de rug tegen de muur. De mannen van Zinédine Zidane werden verslagen in Parijs en thuis op een gelijkspel gehouden door Club Brugge; ze moeten met de drie punten terugkeren van hun verplaatsing naar Turkije. Dat lukt hen op een diefje. De zege zet hen op weg naar de achtste finales en zorgt ervoor dat de Madrileense socios Courtois eindelijk in hun hart sluiten. 'Ik weet nog dat ik me na die twee reddingen heel goed voelde', geeft de Rode Duivel enkele maanden later toe in de kolommen van de Spaanse krant Marca. 'Die wedstrijd heeft me geholpen. Nadien heb ik vaak de nul kunnen houden.' Na die avond in Istanbul rijgt Courtois inderdaad vier clean sheets aan elkaar en etaleert hij een vormpeil dat ongekend was sinds zijn terugkeer naar de Spaanse hoofdstad. In zijn laatste dertien wedstrijden in La Liga incasseerde de Limburger slechts vier goals. Daarmee wordt hij een serieuze concurrent voor Jan Oblak, zijn opvolger tussen de palen van stadsrivaal Atlético. De Sloveen is viervoudig winnaar van de Trofeo Zamora, die aan het einde van het seizoen de minst gepasseerde doelman in de Spaanse eerste klasse bekroont. Courtois won die trofee twee keer in zijn drie seizoenen bij Atlético en hij hoopt er aan het einde van het seizoen nog een bij te doen. De geschiedenis van de komst van Thibaut Courtois naar Bernabéu in 2018 is er in de eerste plaats een van een financieel goed zaakje. Gedeeltelijk afgedwongen door de ex-doelman van Chelsea zelf, die zijn vijfjarige contract bij de Blues (getekend in de zomer 2014, aan het eind van zijn uitleenbeurt aan Atlético) uitdeed tot twaalf maanden voor het einde, zonder het ooit te verlengen. Zo werd hij een goeie deal voor potentiële kopers, die natuurlijk graag voor een zo laag mogelijke prijs de beste keeper van de wereld wilden aantrekken. Dat statuut had hij op het WK gekregen, met name door een goddelijke prestatie tegen favoriet Brazilië in de kwartfinales. Realpreses Florentino Pérez is er als de kippen bij, net zoals vier jaar eerder. In 2014 was het Toni Kroos die na zijn wereldtitel met Duitsland voor een verminderde prijs naar Madrid trok, in 2018 is het de beurt aan Courtois om een ' Galáctico uit de solden' te worden. Voor 35 miljoen euro trekt de reus van Bree naar het Casa Blanca, na een lange partij armworstelen met Chelsea, dat zijn doelman niet wil laten gaan vooraleer het een nieuwe gevonden heeft. Het is uiteindelijk Kepa die in Londen neerstrijkt, zodat Courtois een tiental dagen voor de aftrap van de Primera División eindelijk ' Hala Madrid!' kan roepen. Dat is wel te laat voor een degelijke aanpassingsperiode, tijdens een voorbereiding die toch al chaotisch verlopen is door de laattijdige aanstelling van Julen Lopetegui aan het hoofd van de kern die drie keer de Champions League heeft gewonnen. Zonder het aura van Zidane en de doelpunten van Cristiano Ronaldo modderen de Madrilenen maar wat aan. Oktober is pijnlijk, met een onverwachte nederlaag op het veld van CSKA Moskou in de Champions League en een dramatische reeks (1 op 15) in de competitie. Terwijl Keylor Navas door het rotatiesysteem van Lopetegui de Europese wedstrijden afwerkt, wordt Courtois blootgesteld aan het nationale voetbal en hij betaalt de rekening in Camp Nou. De 5-1 die ze om de oren krijgen van Lionel Messi en co, dompelt Real in een diepe crisis. En dat is, gezien de drie Europese bekroningen op rij, al vele seizoenen geleden. De tribunes van Bernabéu beginnen te morren. Ze krijgen het hoofd van Lopetegui, die vervangen wordt door Santiago Solari. Hij weet enkele overwinningen te behalen en kiest voor Thibaut Courtois tussen de palen. Maar omdat Real wisselvallig blijft en de klim in het klassement op zich laat wachten, zoeken de supporters en de pers naar verantwoordelijken voor de verbroken magie. Hoe is het mogelijk om van Europese hegemonie te verzeilen in wekelijks lijden? Men zoekt een antwoord in zaken die nu anders zijn. Zoals de doelman, Thibaut Courtois... Net zoals bij zijn komst naar Chelsea, om daar Petr Cech te onttronen, botst Courtois op een plaatselijk monument. Keylor Navas, sluitstuk van een soms schutterend Real op weg naar een derde Europese kroon, heeft nooit een kans laten liggen om zich in de kijker te spelen en zijn populariteit in de tribunes en in de kleedkamer te vergroten. 'Ik zou graag hebben dat hij blijft, want het is niet alleen een grote speler maar ook een vriend', verklaarde kapitein Sergio Ramos over de Costa Ricaanse keeper. Aangetrokken door een opportuniteit van de markt, op een positie waar er geen nood was, is Courtois weliswaar een logische transfer met het oog op de toekomst (hij is zes jaar jonger dan Navas), maar de timing blijft ongelukkig. De staande ovatie die Navas op 19 mei 2019 krijgt, is daar het beste bewijs van. Op die dag besluit Real zijn seizoen met een zoveelste vernedering, een 0-2-thuisnederlaag tegen Betis, maar Keylor wordt gespaard door de bronca van het Madrileense publiek. Hij verlaat het veld langzamer dan zijn ploegmaats, waardoor hij uiteindelijk nog als enige buiten staat, en wordt luidkeels toegejuicht door de fans, die minutenlang zijn naam scanderen. Een applaus dat reeds alles heeft van een afscheid. Wanneer het voetbal na de zomerstop hervat, neemt Zidane zijn doelmannen apart en hij legt hen uit dat Courtois zijn nummer één zal zijn. Nochtans werd de Fransman maandenlang gezien als een fan van Navas, die hij ook in doel gezet had bij zijn eerste wedstrijd na zijn terugkeer als coach van Real. De Costa Ricaan heeft moeite met het statuut van nummer twee en verlaat Madrid aan het einde van de transferperiode om het doel van PSG te gaan verdedigen, de toekomstige tegenstander van de Koninklijke in de poules van de Champions League. Waar sommigen verwachten dat Courtois nu eindelijk bevrijd zal keepen, wordt de vergelijking nog wat pijnlijker op de avond van woensdag 18 september, wanneer Navas zijn netten in het Parc des Princes schoon houdt terwijl Courtois zich drie keer moet omdraaien, gefusilleerd door Angel Di María en nadien Thomas Meunier. 'Hij begaat geen blunders bij de doelpunten, maar hij redt zijn ploeg ook niet', klaagt de Spaanse pers. De kritiek op de Belg bereikt een hoogtepunt in de volgende Europese wedstrijd, thuis tegen Brugge. Bij de rust verlaat Courtois het veld met maagkrampen en met twee goals in zijn mandje. De pitada (het beruchte gefluit van de Realsupporters) klinkt luider dan ooit. Dat Courtois niet terugkeert voor de tweede helft, wordt gezien als een diplomatische wissel. De doelman van de Rode Duivels is evenwel écht ziek. Hij verliest drie kilo en mist de wedstrijd tegen Granada. De interlandbreak levert hem wel twee nieuwe clean sheets op, waardoor zijn onoverwinnelijkheid bij de nationale ploeg al meer dan 700 minuten duurt. Daarna keert hij in uitstekende vorm terug naar Madrid en dat geldt ook voor zijn ploegmaats, die stabiliteit vinden in de verdedigende organisatie die Zidane ondertussen op poten heeft gezet. Casemiro, die naast de Belg zit in de kleedkamer, vindt zijn benen van 2017 terug terwijl Federico Valverde, de Uruguayaanse wonderboy die een van de beste maats is van Courtois bij Real, Spanje verbluft met zijn buitengewone talent. Madrid leeft weer op, Courtois ook. Ongeslagen in de clásico, oogverblindend tegen Getafe in de eerste match van 2020: de Belg staat er eindelijk in zijn tweede Madrileense periode. Bijgelovige mensen zullen allicht verwijzen naar de terugkeer van zijn nummer 13, dat hij droeg in zijn topperiode bij Atlético en nadien bij Chelsea, na een seizoen met het nummer 25 (omdat Kiko Casilla al het nummer 13 had). Anderen hebben het liever over zijn terugkeer na zijn ziekte, die de club ertoe aangezet heeft om nog meer op de details van zijn voeding te letten. Zulke hypotheses als de enige waarheid beschouwen zou waarschijnlijk onrecht doen aan het talent van Courtois of aan zijn professionalisme. De Belg steekt heel veel tijd in de voorbereiding van zijn wedstrijden. Het is ongetwijfeld daardoor dat hij een van de helden werd in de finale van de Spaanse supercup tegen Atlético, met de redding op de penalty van Thomas Partey die zijn ploeg de overwinning schonk. Het is zijn tweede trofee met Real, na de wereldbeker voor clubs het jaar ervoor. De Rode Duivel had voor de match de tijd genomen om nauwgezet de voorkeuren te bestuderen van de mogelijke strafschopnemers van de Colchoneros. ' Saúl heeft me verrast, maar ik wist hoe Thomas zou trappen: hard naar mijn rechterkant.' Door die zorgvuldige studie van de tegenstander slaagde hij erin een van zijn zwakke punten weg te gommen - de laatste jaren kon je de strafschoppen die hij pakte immers op één hand tellen. En zo kon voorzitter Florentino Pérez ten overstaan van de Spaanse pers die zich verzameld had naar aanleiding van de nieuwe formule voor de supercup (in de winter en ver van huis, in Saudi-Arabië) toeteren: 'We hebben Courtois aangetrokken omdat hij de beste keeper van de wereld is. En vandaag heeft hij dat bewezen.'