Technisch was Timo Werner nooit een Wunderkind, maar zijn torinstinct en bovenmatige fysieke capaciteiten maakten in de befaamde jeugdopleiding van VfB Stuttgart al veel goed.

"Als kind kon hij niet zo goed jongleren als de anderen, maar je merkte wel dat hij hard werkte aan zijn techniek", vertelt zijn toenmalige jeugdtrainer Marc Kienle aan The Athletic. In de jeugdreeksen was hij een begenadigd doelpuntenmaker, als diepe spits.

In het seizoen 2013/14 debuteerde de toen 17-jarige Werner voor het eerste elftal, maar de aanwezigheid van Cacau en Vedad Ibisevic betekende dat hij moet uitwijken naar de linkerflank. Met vijf doelpunten dat seizoen groeide hij als echte Stuttgarter snel uit tot publiekslieveling, maar mede door zijn snelheid ontstond de misperceptie dat hij een linksvoor is.

De daaropvolgende seizoenen leverden weinig beterschap op en toen Stuttgart in 2016 degradeerde, besloot het gepromoveerde RB Leipzig hem over te nemen voor amper tien miljoen euro. Sportief directeur Ralf Rangnick zag Werners talenten en liet hem onder Ralph Hasenhüttl evolueren als spits.

Geen flankspeler

In zijn eerste seizoen voor de Saksische club zou Werner 21 keer scoren en zeven assists geven. Na twee seizoenen consistentie ontbolsterde hij in 2019/20 volledig. Vierendertig doelpunten en dertien assists in alle competities brachten Leipzig naar een derde plek in de Bundesliga, een halve finale in de Champions League en Werner versierde een transfer naar een ambitieus en jeugdig Chelsea.

Voor Leipzig speelde hij als spits naast een bliksemafleider als Yussuf Poulsen of Patrick Schick, maar soms ook in een dynamisch trio met Christopher Nkunku en Dani Olmo. Daarin zou hij soms zelfs uitzakken en als aanvallende middenvelder ad interim fungeren.

Hij speelde nooit meer op de flank, maar opereerde wel vaak in de linker halfspace. Dat is de zone tussen de flank en het centrum, waarin hij de flankverdedigers en centrale verdedigers van de tegenstander dwingt om keuzes te maken. Zo ontstaat er zowel ruimte voor hem als voor zijn ploegmaats door telkens diep te lopen of soms net af te haken. Als hij geen ruimte vindt in de rug van de defensie, trekt hij wel verdedigers met zich mee, waardoor een ploeggenoot meer ruimte krijgt.

Dat had Frank Lampard niet begrepen en die posteerde de Duitser links op de flank. Al snel kreeg Werner kritiek. Hij was niet goed genoeg in één-tegen-éénsituaties, hij leverde niet voldoende goede voorzetten af of kwam onvoldoende in scoringsposities. Dat zijn zaken die op voorhand waren geweten. De Chelseaspelers kregen geen systeem om optimaal te presteren, dus volgden de resultaten niet.

Ruimte voor loopacties

Op 25 januari ontslaat Chelsea zijn clublegende. Amper een dag later vervangt Thomas Tüchel hem als T1, een wissel van de macht die al even in de pijplijn zat. De Duitser staat gekend als een tactisch onderlegde voetbalfreak die zijn spelsysteem aanpast naar de noden van zijn selectie. Die had al ruim de tijd om zijn nieuwe ploeg te analyseren en trainingssessies voor te bereiden.

In de wedstrijd tegen Burnley startte het aanvallende trio Abraham-Mount-Werner in een poging om het eerder vernoemde Leipzigtrio na te bootsen, maar dat werkte niet met Abraham dus werd die aan de rust gewisseld voor Pulisic. Vier dagen later tegen Spurs vervangt Callum Hudson-Odoi Abraham in dat trio en tegen Sheffield United zondagavond mocht Giroud het proberen.

Wie de tweede spits moet worden is nog onduidelijk, maar dat Werner en Mason Mount cruciaal zijn in Tüchels voorhoede is reeds duidelijk. Een doelpunt maakte hij nog niet - ook al kwam hij het afgelopen weekend wel dichtbij - maar twee uitgelokte penalty's en een assist zijn wel het resultaat van zijn loopacties waarmee hij ruimte geeft aan zichzelf en zijn medespelers.

"Nu speel ik als een linkse nummer tien, niet als linksvoor, dus heb ik meer ruimte in het centrum voor mijn loopacties. Ik kan achter een spits spelen of zelf als spits met een 'tien' achter mij, dus dit is goed", vertelt Werner na de wedstrijd tegen Sheffield. Zijn nieuwbakken trainer is ook positief: "Als hij zo blijft voortdoen, komen de doelpunten zeker ook."

Technisch was Timo Werner nooit een Wunderkind, maar zijn torinstinct en bovenmatige fysieke capaciteiten maakten in de befaamde jeugdopleiding van VfB Stuttgart al veel goed. "Als kind kon hij niet zo goed jongleren als de anderen, maar je merkte wel dat hij hard werkte aan zijn techniek", vertelt zijn toenmalige jeugdtrainer Marc Kienle aan The Athletic. In de jeugdreeksen was hij een begenadigd doelpuntenmaker, als diepe spits.In het seizoen 2013/14 debuteerde de toen 17-jarige Werner voor het eerste elftal, maar de aanwezigheid van Cacau en Vedad Ibisevic betekende dat hij moet uitwijken naar de linkerflank. Met vijf doelpunten dat seizoen groeide hij als echte Stuttgarter snel uit tot publiekslieveling, maar mede door zijn snelheid ontstond de misperceptie dat hij een linksvoor is.De daaropvolgende seizoenen leverden weinig beterschap op en toen Stuttgart in 2016 degradeerde, besloot het gepromoveerde RB Leipzig hem over te nemen voor amper tien miljoen euro. Sportief directeur Ralf Rangnick zag Werners talenten en liet hem onder Ralph Hasenhüttl evolueren als spits.In zijn eerste seizoen voor de Saksische club zou Werner 21 keer scoren en zeven assists geven. Na twee seizoenen consistentie ontbolsterde hij in 2019/20 volledig. Vierendertig doelpunten en dertien assists in alle competities brachten Leipzig naar een derde plek in de Bundesliga, een halve finale in de Champions League en Werner versierde een transfer naar een ambitieus en jeugdig Chelsea.Voor Leipzig speelde hij als spits naast een bliksemafleider als Yussuf Poulsen of Patrick Schick, maar soms ook in een dynamisch trio met Christopher Nkunku en Dani Olmo. Daarin zou hij soms zelfs uitzakken en als aanvallende middenvelder ad interim fungeren.Hij speelde nooit meer op de flank, maar opereerde wel vaak in de linker halfspace. Dat is de zone tussen de flank en het centrum, waarin hij de flankverdedigers en centrale verdedigers van de tegenstander dwingt om keuzes te maken. Zo ontstaat er zowel ruimte voor hem als voor zijn ploegmaats door telkens diep te lopen of soms net af te haken. Als hij geen ruimte vindt in de rug van de defensie, trekt hij wel verdedigers met zich mee, waardoor een ploeggenoot meer ruimte krijgt.Dat had Frank Lampard niet begrepen en die posteerde de Duitser links op de flank. Al snel kreeg Werner kritiek. Hij was niet goed genoeg in één-tegen-éénsituaties, hij leverde niet voldoende goede voorzetten af of kwam onvoldoende in scoringsposities. Dat zijn zaken die op voorhand waren geweten. De Chelseaspelers kregen geen systeem om optimaal te presteren, dus volgden de resultaten niet.Op 25 januari ontslaat Chelsea zijn clublegende. Amper een dag later vervangt Thomas Tüchel hem als T1, een wissel van de macht die al even in de pijplijn zat. De Duitser staat gekend als een tactisch onderlegde voetbalfreak die zijn spelsysteem aanpast naar de noden van zijn selectie. Die had al ruim de tijd om zijn nieuwe ploeg te analyseren en trainingssessies voor te bereiden.In de wedstrijd tegen Burnley startte het aanvallende trio Abraham-Mount-Werner in een poging om het eerder vernoemde Leipzigtrio na te bootsen, maar dat werkte niet met Abraham dus werd die aan de rust gewisseld voor Pulisic. Vier dagen later tegen Spurs vervangt Callum Hudson-Odoi Abraham in dat trio en tegen Sheffield United zondagavond mocht Giroud het proberen.Wie de tweede spits moet worden is nog onduidelijk, maar dat Werner en Mason Mount cruciaal zijn in Tüchels voorhoede is reeds duidelijk. Een doelpunt maakte hij nog niet - ook al kwam hij het afgelopen weekend wel dichtbij - maar twee uitgelokte penalty's en een assist zijn wel het resultaat van zijn loopacties waarmee hij ruimte geeft aan zichzelf en zijn medespelers."Nu speel ik als een linkse nummer tien, niet als linksvoor, dus heb ik meer ruimte in het centrum voor mijn loopacties. Ik kan achter een spits spelen of zelf als spits met een 'tien' achter mij, dus dit is goed", vertelt Werner na de wedstrijd tegen Sheffield. Zijn nieuwbakken trainer is ook positief: "Als hij zo blijft voortdoen, komen de doelpunten zeker ook."