Naar aanleiding van Referee Day sprak Sport/Voetbalmagazine met de internationale topref Howard Webb over de moeilijkheden die jonge scheidsrechters overal ter wereld ondervinden.
Luc Wouters, scheidsrechter in de Jupiler Pro League, vertelde het onlangs nog: het moeilijkste zijn de beginjaren, wanneer je voor twintig man staat te fluiten en alles hoort wat er geroepen wordt.

Webb: "Dat is ook zo. Zeker omdat je in die beginperiode niet veel ervaring hebt en je nog vaak fouten maakt. Dat maakt je kwetsbaar. Als jonge scheidsrechters fysiek aangevallen worden (zoals de jongste weken in Nederland en België gebeurde, nvdr), raak je een pak kandidaten kwijt."

"Ik hoorde van de KBVB dat er zich jaarlijks zo'n 800 nieuwe rekruten aanmelden, maar dat bijna de helft kort daarna weer afhaakt. Omdat ze denken: laat maar, ik kies wel voor een makkelijker bestaan."

Eenzaam

De eenzaamheid van het scheidsrechtersbestaan wordt volgens de Engelse topref het meest onderschat.

"Nu nog, wanneer ik in een stadion met 70.000 toeschouwers sta, voel ik me soms erg eenzaam. In het topvoetbal heb je gelukkig een communicatiesysteem waardoor je kan spreken met je assistenten, zij fungeren als klankbord en daardoor voel je je gesteund. Erg belangrijk. De jonge refs op de afgelegen veldjes hebben die middelen niet."

Kapitein

Webb, die in 2010 zowel de finale van de Champions League als de finale van het WK in Zuid-Afrika leidde, geeft ten slotte nog enkele tips mee over hoe je best met spelers omgaat.

Webb: "Er moet toch een duidelijke lijn zijn tussen de officials en de spelers. Anderzijds is communicatie tussen beide partijen even belangrijk. Als je met de spelers goed overeenkomt, kan je dan tenminste uitleggen waarom je een bepaalde beslissing nam."

"Het hangt ook wat van de wedstrijd af. Er zijn momenten dat je de dialoog kunt zoeken en jezelf openstellen, maar soms moet je echt leiding nemen en baas spelen. Als je in woelige wateren verkeert, moet je de kapitein op het schip zijn. En soms zijn er andere matchen dat je op rustige wateren vaart en gezellig een kopje koffie kan drinken met de passagiers."

De Bleeckere

Webb is, net als ex-scheidsrechter Pierluigi Collina, wel geholpen door een uiterlijk dat persoonlijkheid en gezag uitstraalt. Al relativeert de Brit die factor. "Het kan wel helpen als je er streng uitziet, maar het betekent niet dat je niet succesvol kan zijn zonder die imposante look. Wat je zegt met je ogen en je persoonlijkheid speelt een veel grotere rol."

"Neem Frank De Bleeckere: geen imposante verschijning, maar hij had als scheidsrechter iets sereen over zich. Spelers vertrouwden hem. Maar meer nog dan groot en sterk, moet je conditioneel fit zijn. Alleen al daarmee dwing je respect af bij de spelers. Je moet hen tonen dat je op hun niveau zit en op dat veld hoort. En als je korter bij de acties zit, geloven de spelers je ook meer."

Matthias Stockmans

Naar aanleiding van Referee Day sprak Sport/Voetbalmagazine met de internationale topref Howard Webb over de moeilijkheden die jonge scheidsrechters overal ter wereld ondervinden. Luc Wouters, scheidsrechter in de Jupiler Pro League, vertelde het onlangs nog: het moeilijkste zijn de beginjaren, wanneer je voor twintig man staat te fluiten en alles hoort wat er geroepen wordt. Webb: "Dat is ook zo. Zeker omdat je in die beginperiode niet veel ervaring hebt en je nog vaak fouten maakt. Dat maakt je kwetsbaar. Als jonge scheidsrechters fysiek aangevallen worden (zoals de jongste weken in Nederland en België gebeurde, nvdr), raak je een pak kandidaten kwijt." "Ik hoorde van de KBVB dat er zich jaarlijks zo'n 800 nieuwe rekruten aanmelden, maar dat bijna de helft kort daarna weer afhaakt. Omdat ze denken: laat maar, ik kies wel voor een makkelijker bestaan."EenzaamDe eenzaamheid van het scheidsrechtersbestaan wordt volgens de Engelse topref het meest onderschat. "Nu nog, wanneer ik in een stadion met 70.000 toeschouwers sta, voel ik me soms erg eenzaam. In het topvoetbal heb je gelukkig een communicatiesysteem waardoor je kan spreken met je assistenten, zij fungeren als klankbord en daardoor voel je je gesteund. Erg belangrijk. De jonge refs op de afgelegen veldjes hebben die middelen niet."KapiteinWebb, die in 2010 zowel de finale van de Champions League als de finale van het WK in Zuid-Afrika leidde, geeft ten slotte nog enkele tips mee over hoe je best met spelers omgaat. Webb: "Er moet toch een duidelijke lijn zijn tussen de officials en de spelers. Anderzijds is communicatie tussen beide partijen even belangrijk. Als je met de spelers goed overeenkomt, kan je dan tenminste uitleggen waarom je een bepaalde beslissing nam." "Het hangt ook wat van de wedstrijd af. Er zijn momenten dat je de dialoog kunt zoeken en jezelf openstellen, maar soms moet je echt leiding nemen en baas spelen. Als je in woelige wateren verkeert, moet je de kapitein op het schip zijn. En soms zijn er andere matchen dat je op rustige wateren vaart en gezellig een kopje koffie kan drinken met de passagiers."De BleeckereWebb is, net als ex-scheidsrechter Pierluigi Collina, wel geholpen door een uiterlijk dat persoonlijkheid en gezag uitstraalt. Al relativeert de Brit die factor. "Het kan wel helpen als je er streng uitziet, maar het betekent niet dat je niet succesvol kan zijn zonder die imposante look. Wat je zegt met je ogen en je persoonlijkheid speelt een veel grotere rol." "Neem Frank De Bleeckere: geen imposante verschijning, maar hij had als scheidsrechter iets sereen over zich. Spelers vertrouwden hem. Maar meer nog dan groot en sterk, moet je conditioneel fit zijn. Alleen al daarmee dwing je respect af bij de spelers. Je moet hen tonen dat je op hun niveau zit en op dat veld hoort. En als je korter bij de acties zit, geloven de spelers je ook meer." Matthias Stockmans