Van juni 2006 tot januari 2007 voetbalde Perbet bij Straatsburg, in de Franse tweede klasse. Jean-Pierre Papin (ex-Club Brugge, ex-Marseille en ex-Milan) was er toen zijn trainer.

"In het begin speelde ik nog vaak mee," vertelt de spits van Bergen deze week in Sport/Voetbalmagazine, "maar na een tijdje werd dat minder. Ik was jong, de druk was groot, de kern ook. 35 profs, maar plaats voor 18 op het blad."

"Wat ik van Papin onthoud, was vooral zijn zelfvertrouwen. Bescheiden, maar nooit twijfelen. Fier. Iemand met een ongelooflijke levensdrift, altijd blij om naar de training te kunnen komen. Hij had veel problemen met zijn gehandicapt dochtertje, maar dat zag je nooit aan de man. Hij heeft me zijn neus voor de goal trachten over te brengen."

"Na sommige trainingen bleven we nog een uur op doel trappen. Hij gaf me tips, maar tussen wat je wil en wat je kan, ligt nog een groot verschil. Op gewone sportsloefen schoot hij tien keer naar doel en daarvan gingen er een stuk of acht in de winkelhaak."

De moraal? "Achteraf bekeken was ik te jong voor een ploeg als Straatsburg. Maar door er geweest te zijn, geloof ik wel in specifieke trainers voor spitsen. In trainen op offensieve automatismen, met vooraf afgesproken gebaren tussen aangevers en afwerkers." (PTK)

Van juni 2006 tot januari 2007 voetbalde Perbet bij Straatsburg, in de Franse tweede klasse. Jean-Pierre Papin (ex-Club Brugge, ex-Marseille en ex-Milan) was er toen zijn trainer. "In het begin speelde ik nog vaak mee," vertelt de spits van Bergen deze week in Sport/Voetbalmagazine, "maar na een tijdje werd dat minder. Ik was jong, de druk was groot, de kern ook. 35 profs, maar plaats voor 18 op het blad." "Wat ik van Papin onthoud, was vooral zijn zelfvertrouwen. Bescheiden, maar nooit twijfelen. Fier. Iemand met een ongelooflijke levensdrift, altijd blij om naar de training te kunnen komen. Hij had veel problemen met zijn gehandicapt dochtertje, maar dat zag je nooit aan de man. Hij heeft me zijn neus voor de goal trachten over te brengen." "Na sommige trainingen bleven we nog een uur op doel trappen. Hij gaf me tips, maar tussen wat je wil en wat je kan, ligt nog een groot verschil. Op gewone sportsloefen schoot hij tien keer naar doel en daarvan gingen er een stuk of acht in de winkelhaak."De moraal? "Achteraf bekeken was ik te jong voor een ploeg als Straatsburg. Maar door er geweest te zijn, geloof ik wel in specifieke trainers voor spitsen. In trainen op offensieve automatismen, met vooraf afgesproken gebaren tussen aangevers en afwerkers." (PTK)