Het begon allemaal na de 3-0-nederlaag tegen Italië op de openingsspeeldag in Rome. Slechts één schot lieten de Turken optekenen en dat was nog niet eens op doel. In de wedstrijd, in het 'eigen' Bakoe trouwens, tegen Wales ging het al niet veel beter. Bale en co wonnen met 0-2, waardoor Turkije echt op de rand van uitschakeling stond. De wedstrijd tegen Zwitserland moest gewonnen worden om nog een waterkansje te maken op de volgende ronde, als een van de beste derden. Maar ook die wedstrijd verliep niet zoals gepland. Na een sterk begin van de Turken, verloren ze uiteindelijk opnieuw met 3-1.

Drie wedstrijden, drie nederlagen, één doelpunt voor, acht tegen. Dat is de pijnlijke eindbalans voor de Turkse ploeg. Geen enkel punt in de groepsfase, dat is niet zo zeldzaam. Al 11 landen moesten de pijnlijke aftocht blazen. Maar slechts vier landen deden ooit slechter op een EK dan Turkije sinds de groepsfase werd ingevoerd in 1980.

Zo verloor Joegoslavië in 1984, in een groep met Denemarken, België en latere kampioen Frankrijk, ook zijn drie wedstrijden, incasseerde tien tegendoelpunten en kon maar twee keer scoren. Bulgarije in 2004 en Ierland in 2012 waren hetzelfde lot toebedeeld: drie nederlagen, negen tegendoelpunten en eentje voor. Het slechtste team ooit in de groepsfase van een EK was echter Denemarken in 2000. De Denen konden geen enkele keer scoren en slikten acht doelpunten tegen Nederland, Frankrijk en Tsjechië.

LandJaarMVGVGTDS
Denemarken20003308-8
Bulgarije20043319-8
Ierland20123319-8
Joegoslavië198433210-8
Turkije20203318-7

Grote verrassing

Nochtans leek alles goed te zullen uitpakken voor de Turken. Na een sterke kwalificatiecampagne, waarin ze slechts drie tegendoelpunten slikten, en een jaartje uitstel door corona, leek Turkije een van dé sensaties van EURO 2020 te zullen worden. Met een goed uitgekiende ploeg met veel ervaren maar ook erg goeie jonge spelers die in binnen- en buitenland spelen, kon dit wel eens hun jaar worden.

Bovendien hadden ze ook een klein thuisvoordeel in twee van de drie groepswedstrijden, omdat het in Bakoe mocht spelen. Azerbeidzjan en Turkije komen dusdanig goed overeen dat de Turkse ploeg eigenlijk voor eigen publiek kon spelen.

Maar in het seizoen 2020/21 slikten de Turken ineens veel meer goals, met onder meer drie tegen Duitsland, Kroatië én Letland apart en nog eens twee door Servië en Rusland. Tijdens de WK-kwalificatiecampagne ging het dan nog wel degelijk met onder meer een 3-0-zege tegen Nederland, maar daarna kwamen er nog problemen met de spelers. Enkele ervaren voetballers moesten afhaken, waardoor vier spelers pas hun debuut maakten in mei. En dan is er ook nog de blessure van Cenk Tosun, de topschutter van de ploeg in de EK-kwalificatiecampagne. Sommigen konden het dus misschien wel al zien aankomen.

Bondscoach wil niet weg

Meteen na de laatste wedstrijd tegen Zwitserland, moest bondscoach Senol Günes zich verdedigen tegen de Turkse pers. Zij willen dat hij ontslagen wordt na zo'n schandalige vertoning. 'Ik ben er verantwoordelijk voor', vertelde hij. 'Voor het toernooi werden we nog zo bejubeld, we gingen zelfs de finale spelen, maar nu is het ineens allemaal verkeerd. Ik denk er niet aan om zelf ontslag te nemen. De rekening zal betaald worden, maar de media, net zoals de staf en de spelers, zijn ook verantwoordelijk voor dit collectief falen. Dit team is nog jong en zal de komende tien jaar van het Turkse voetbal domineren, maar dit toernooi is onacceptabel.'

Günes wou ook nog eindigen op een positieve noot. 'Dit was een grote test voor ons, maar soms kunnen grote tegenslagen ook voor meer ervaring zorgen dan grote successen. Nu gaan we naar het WK, daar zullen we beter doen.'

Het begon allemaal na de 3-0-nederlaag tegen Italië op de openingsspeeldag in Rome. Slechts één schot lieten de Turken optekenen en dat was nog niet eens op doel. In de wedstrijd, in het 'eigen' Bakoe trouwens, tegen Wales ging het al niet veel beter. Bale en co wonnen met 0-2, waardoor Turkije echt op de rand van uitschakeling stond. De wedstrijd tegen Zwitserland moest gewonnen worden om nog een waterkansje te maken op de volgende ronde, als een van de beste derden. Maar ook die wedstrijd verliep niet zoals gepland. Na een sterk begin van de Turken, verloren ze uiteindelijk opnieuw met 3-1. Drie wedstrijden, drie nederlagen, één doelpunt voor, acht tegen. Dat is de pijnlijke eindbalans voor de Turkse ploeg. Geen enkel punt in de groepsfase, dat is niet zo zeldzaam. Al 11 landen moesten de pijnlijke aftocht blazen. Maar slechts vier landen deden ooit slechter op een EK dan Turkije sinds de groepsfase werd ingevoerd in 1980. Zo verloor Joegoslavië in 1984, in een groep met Denemarken, België en latere kampioen Frankrijk, ook zijn drie wedstrijden, incasseerde tien tegendoelpunten en kon maar twee keer scoren. Bulgarije in 2004 en Ierland in 2012 waren hetzelfde lot toebedeeld: drie nederlagen, negen tegendoelpunten en eentje voor. Het slechtste team ooit in de groepsfase van een EK was echter Denemarken in 2000. De Denen konden geen enkele keer scoren en slikten acht doelpunten tegen Nederland, Frankrijk en Tsjechië.Grote verrassingNochtans leek alles goed te zullen uitpakken voor de Turken. Na een sterke kwalificatiecampagne, waarin ze slechts drie tegendoelpunten slikten, en een jaartje uitstel door corona, leek Turkije een van dé sensaties van EURO 2020 te zullen worden. Met een goed uitgekiende ploeg met veel ervaren maar ook erg goeie jonge spelers die in binnen- en buitenland spelen, kon dit wel eens hun jaar worden.Bovendien hadden ze ook een klein thuisvoordeel in twee van de drie groepswedstrijden, omdat het in Bakoe mocht spelen. Azerbeidzjan en Turkije komen dusdanig goed overeen dat de Turkse ploeg eigenlijk voor eigen publiek kon spelen.Maar in het seizoen 2020/21 slikten de Turken ineens veel meer goals, met onder meer drie tegen Duitsland, Kroatië én Letland apart en nog eens twee door Servië en Rusland. Tijdens de WK-kwalificatiecampagne ging het dan nog wel degelijk met onder meer een 3-0-zege tegen Nederland, maar daarna kwamen er nog problemen met de spelers. Enkele ervaren voetballers moesten afhaken, waardoor vier spelers pas hun debuut maakten in mei. En dan is er ook nog de blessure van Cenk Tosun, de topschutter van de ploeg in de EK-kwalificatiecampagne. Sommigen konden het dus misschien wel al zien aankomen.Bondscoach wil niet wegMeteen na de laatste wedstrijd tegen Zwitserland, moest bondscoach Senol Günes zich verdedigen tegen de Turkse pers. Zij willen dat hij ontslagen wordt na zo'n schandalige vertoning. 'Ik ben er verantwoordelijk voor', vertelde hij. 'Voor het toernooi werden we nog zo bejubeld, we gingen zelfs de finale spelen, maar nu is het ineens allemaal verkeerd. Ik denk er niet aan om zelf ontslag te nemen. De rekening zal betaald worden, maar de media, net zoals de staf en de spelers, zijn ook verantwoordelijk voor dit collectief falen. Dit team is nog jong en zal de komende tien jaar van het Turkse voetbal domineren, maar dit toernooi is onacceptabel.'Günes wou ook nog eindigen op een positieve noot. 'Dit was een grote test voor ons, maar soms kunnen grote tegenslagen ook voor meer ervaring zorgen dan grote successen. Nu gaan we naar het WK, daar zullen we beter doen.'