France Football schuwde de middelen en de journalisten niet om te zoeken naar prominente stemmen om te oordelen over het niveau van het huidig vrouwenvoetbal, waarbij ze vooral getuigenissen sprokkelden in de toplanden Frankrijk, Spanje en Duitsland. Journalisten Dave Appadoo, Olivier Bossard, Thomas Simon en Alexis Menuge slaagden erin om veertien vrij bekende namen te strikken. Weliswaar komen er met Raphaël Varane (Real Madrid), Allan Saint-Maximin (Newcastle) en Valentin Rongier (Olympique Marseille) amper drie huidige profspelers aan het woord, de aanvulling gebeurt door personen met een zekere staat van verdienste en vooral kennis van het wereldvoetbal.

'Met veel plezier kijk ik naar vrouwenmatchen', zegt RB Leipzigcoach Julian Nagelsmann. 'Ik zag nog nooit een vrouw vals spelen, zoals wel bij de mannen gebeurt. Ze janken veel minder, bij het minste lichte contact rollen ze niet over de grond. Bij een scheidsrechterlijke beslissing blijven ze rustig, want ze aanvaarden die.'

Ook Robert Pires kwam al onder de indruk. 'Het spelniveau, de tactiek en vooral het grote engagement, die aspecten bevielen me sterk toen ik met grote aandacht het WK van vorig jaar in Frankrijk volgde', beweert de oud-wereldkampioen (van 1998) en ex-Europees kampioen (in 2000).

'Er waait duidelijk een nieuwe wind', vindt de Argentijnse wereldkampioen van 1986 Jorge Valdano. 'Veel vrijer gaat het eraan toe. En zelfs wat brutaal. Megan Rapinoe symboliseert alles. Ze aanvaardt haar seksualiteit, komt op voor haar rechten en trotseert complexloos president Donald Trump. Ze bewijst een soort moed die altijd ontbrak bij de mannen.'

Duits recordinternational Lothar Matthäus merkte ook iets op. 'De speelsters werden veel atletischer en technisch sterker', zegt de wereldkampioen van 1990. 'Qua spel en tactische aanpak zie ik niet veel fundamentele verschillen meer met de mannen. Twintig jaar geleden lag het tempo extreem laag, nu is dat al lang niet meer het geval.'

Unai Emery, clubloos trainer na zijn ontslag bij Arsenal, toont zich vooral nieuwsgierig. 'Die sport is in volle ontwikkeling en zorgt voor meer gelijkheid', stelt de Bask. 'Ik zou het een verrijkende ervaring vinden ooit eens een vrouwenploeg in handen te nemen.'

France Football schuwde de middelen en de journalisten niet om te zoeken naar prominente stemmen om te oordelen over het niveau van het huidig vrouwenvoetbal, waarbij ze vooral getuigenissen sprokkelden in de toplanden Frankrijk, Spanje en Duitsland. Journalisten Dave Appadoo, Olivier Bossard, Thomas Simon en Alexis Menuge slaagden erin om veertien vrij bekende namen te strikken. Weliswaar komen er met Raphaël Varane (Real Madrid), Allan Saint-Maximin (Newcastle) en Valentin Rongier (Olympique Marseille) amper drie huidige profspelers aan het woord, de aanvulling gebeurt door personen met een zekere staat van verdienste en vooral kennis van het wereldvoetbal. 'Met veel plezier kijk ik naar vrouwenmatchen', zegt RB Leipzigcoach Julian Nagelsmann. 'Ik zag nog nooit een vrouw vals spelen, zoals wel bij de mannen gebeurt. Ze janken veel minder, bij het minste lichte contact rollen ze niet over de grond. Bij een scheidsrechterlijke beslissing blijven ze rustig, want ze aanvaarden die.' Ook Robert Pires kwam al onder de indruk. 'Het spelniveau, de tactiek en vooral het grote engagement, die aspecten bevielen me sterk toen ik met grote aandacht het WK van vorig jaar in Frankrijk volgde', beweert de oud-wereldkampioen (van 1998) en ex-Europees kampioen (in 2000). 'Er waait duidelijk een nieuwe wind', vindt de Argentijnse wereldkampioen van 1986 Jorge Valdano. 'Veel vrijer gaat het eraan toe. En zelfs wat brutaal. Megan Rapinoe symboliseert alles. Ze aanvaardt haar seksualiteit, komt op voor haar rechten en trotseert complexloos president Donald Trump. Ze bewijst een soort moed die altijd ontbrak bij de mannen.' Duits recordinternational Lothar Matthäus merkte ook iets op. 'De speelsters werden veel atletischer en technisch sterker', zegt de wereldkampioen van 1990. 'Qua spel en tactische aanpak zie ik niet veel fundamentele verschillen meer met de mannen. Twintig jaar geleden lag het tempo extreem laag, nu is dat al lang niet meer het geval.' Unai Emery, clubloos trainer na zijn ontslag bij Arsenal, toont zich vooral nieuwsgierig. 'Die sport is in volle ontwikkeling en zorgt voor meer gelijkheid', stelt de Bask. 'Ik zou het een verrijkende ervaring vinden ooit eens een vrouwenploeg in handen te nemen.'