Felix Uduokhai (23, Augsburg)

Zegt de naam van deze Duitse verdediger u niets? Dat is heel normaal. Nochtans zijn de volgers van de Bundesliga het erover eens: Felix Uduokhai is een van de vele parels die elke week schitteren in Duitsland. Hij is de leider van Augsburg, dat zich vorig seizoen makkelijk wist te redden. De stijl van deze linkspoot doet wat denken aan David Alaba.

Hij speelde zijn eerste minuten in de Bundesliga in het shirt van Wolfsburg in 2017. Tijdens de eerste maanden was hij erg overtuigend, maar nadien verloor hij zijn plaats. In 2019 vond hij via een uitleenbeurt onderdak bij de Fuggerstäder en het jaar nadien werd hij voor 7 miljoen euro definitief overgenomen.

De beloftevolle jonge speler werd al enkele keren opgeroepen door Joachim Löw. Het was nog maar de vierde keer in de geschiedenis dat een speler van Augsburg die eer te beurt viel. Begin juli volgde de beloning voor de zoon van een Nigeriaanse vader en Duitse moeder. Stefan Kuntz selecteerde hem voor de Spelen, waar de 1,92 meter grote Uduokhai de drie groepsduels (tegen Brazilië, Saudi-Arabië en Ivoorkust) volmaakte.

Felix Uduokhai, GETTY
Felix Uduokhai © GETTY

Havard Nielsen (27, Greuther Fürth)

Komend seizoen zal Erling Haaland niet de enige goalgetter meer zijn die actief is in de Bundesliga. Zijn landgenoot Havard Nielsen, vorig seizoen topschutter bij Greuther Fürth, is nummer twee. Nadat hij op zijn zestiende in de Noorse Tippeligaen debuteerde met Valerenga, versierde hij een transfer naar Red Bull Salzburg.

Na drie jaar Oostenrijk trok hij naar Duitsland. Ondanks vele omzwervingen kreeg hij nooit echt een kans in de Bundesliga. Sinds hij in 2019 het shirt van Greuther Fürth aantrok, vond er een déclic plaats in het hoofd van de spits, die voortaan scoorde alsof het niets was. Vorig seizoen vond hij elf keer de weg naar het doel en gaf hij vier assists aan zijn ploegmaats.

Nu hij 27 jaar is geworden, is het hoog tijd voor zijn echte doorbraak. Nielsen wil bewijzen dat hij meer is dan een spits die promoveerde met SC Freiburg (2016, ook kampioen toen), Fortuna Düsseldorf (2018) en Fürth (2021). Eén ding is zeker: als het samenspel met de Zweed Branimir Hrgota even goed blijft marcheren, dan gaat Greuther Fürth een rustig seizoen tegemoet.

Havard Nielsen, GETTY
Havard Nielsen © GETTY

Matheus Cunha (22, Hertha)

Op zijn zeventiende maakte hij de grote sprong naar het Oude Continent toen FC Sion hem aantrok. Matheus Cunha had weinig tijd nodig om zich aan te passen en liet zich meteen opmerken in de Super League. Zo erg zelfs dat RB Leipzig, een referentie voor jonge spelers, bij hem kwam aankloppen en zo verhuisde de Braziliaan naar de Bundesliga. Omdat hij door Julian Nagelsmann eerder als een luxe-invaller werd beschouwd, ging hij elders op zoek naar een basisplaats. In 2020 zette hij zijn koffers neer in Berlijn.

Zijn eerste seizoen in de Duitse hoofdstad verliep erg goed en was hij een onbetwiste titularis. Cunha is nochtans geen echte goalgetter en hij speelt even graag op de flank als centraal. Dat past goed bij Dodi Lukebakio, die zich ook graag laat opmerken door voortdurend in beweging te zijn. Cunha stond in de belangstelling van veel Europese clubs, maar door zijn moeilijke seizoenseinde moest hij nog een jaar in Duitsland blijven. Nadien wacht hem ongetwijfeld een verdiende transfer.

Matheus Cunha, GETTY
Matheus Cunha © GETTY

Moussa Niakhaté (25, Mainz)

Toen hij op zijn vijftiende werd weggestuurd van het opleidingscentrum van Lille OSC dacht de Fransman dat hij het nooit zou maken. Maar door een aanbod van Valenciennes kon hij toch zijn kwaliteiten tonen. Na drie jaar in de Ligue 2 te hebben gespeeld, zette hij zijn opmars verder bij Metz. Jammer genoeg zakte die club een jaar na zijn komst. Dat was meteen de reden van zijn transfer naar Mainz.

De verdediger, die zowel centraal als op de flank kan spelen, wordt beschouwd als een van de goudklompjes van de Bundesliga en voelt zich prima in Duitsland. Op twee schorsingsdagen na speelde Niakhaté vorig jaar alle wedstrijden van Mainz. Hij maakte drie goals en droeg gedurende dertien wedstrijden de aanvoerdersband, waarmee hij zijn gamma aan kwaliteiten dus nog wat heeft uitgebreid. Dit is zeker maar een tussenstation voor een speler die grote ambities koestert. De voetballer met Senegalese roots ligt nog tot 2023 onder contract en kreeg ondertussen al een prijskaartje van 15 miljoen euro opgekleefd voor geïnteresseerde ploegen.

Moussa Niakhate, GETTY
Moussa Niakhate © GETTY

Marcus Thuram (23, Borussia Mönchengladbach)

De 23-jarige Fransman is een van de vele spelers die niet meteen doorbraken. Hij kreeg zijn opleiding in het centre de formation van Sochaux en maakte zijn debuut in de Ligue 1 met Guingamp. In 2017 stond die club aan de rand van de afgronden slechts één speler was een lichtpunt: Marcus Thuram. Ondanks het matige seizoen van de Bretoenen scoorde hij dertien keer en kreeg hij een ticket naar de Bundesliga. Kostprijs: 20 miljoen euro.

De zoon van Lilian Thuram paste zich daar erg snel aan: in zijn eerste seizoen buiten Frankrijk maakte hij meteen veertien goals en gaf hij negen assists. Vorig jaar was hij goed op weg om nog beter te doen, maar toen hij in het gezicht van Stefan Posch spuwde, kreeg zijn seizoen een knak. Hij kwam nog wel even terug aan het eind van het seizoen, maar gelukkig voor hem had hij Didier Deschamps al weten te overtuigen en mocht hij dus met de nationale ploeg mee naar het EK. Daar slaagde de broer van OGC Nicespeler Khéphren er niet in om speeltijd te vergaren voor Les Bleus, onder andere door een vervelend adductorenletsel.

Lees alles over het begin van de Bundesliga deze week in de Europese gids van Sport/Voetbalmagazine.

Marcus Thuram, GETTY
Marcus Thuram © GETTY
Zegt de naam van deze Duitse verdediger u niets? Dat is heel normaal. Nochtans zijn de volgers van de Bundesliga het erover eens: Felix Uduokhai is een van de vele parels die elke week schitteren in Duitsland. Hij is de leider van Augsburg, dat zich vorig seizoen makkelijk wist te redden. De stijl van deze linkspoot doet wat denken aan David Alaba.Hij speelde zijn eerste minuten in de Bundesliga in het shirt van Wolfsburg in 2017. Tijdens de eerste maanden was hij erg overtuigend, maar nadien verloor hij zijn plaats. In 2019 vond hij via een uitleenbeurt onderdak bij de Fuggerstäder en het jaar nadien werd hij voor 7 miljoen euro definitief overgenomen.De beloftevolle jonge speler werd al enkele keren opgeroepen door Joachim Löw. Het was nog maar de vierde keer in de geschiedenis dat een speler van Augsburg die eer te beurt viel. Begin juli volgde de beloning voor de zoon van een Nigeriaanse vader en Duitse moeder. Stefan Kuntz selecteerde hem voor de Spelen, waar de 1,92 meter grote Uduokhai de drie groepsduels (tegen Brazilië, Saudi-Arabië en Ivoorkust) volmaakte.Komend seizoen zal Erling Haaland niet de enige goalgetter meer zijn die actief is in de Bundesliga. Zijn landgenoot Havard Nielsen, vorig seizoen topschutter bij Greuther Fürth, is nummer twee. Nadat hij op zijn zestiende in de Noorse Tippeligaen debuteerde met Valerenga, versierde hij een transfer naar Red Bull Salzburg.Na drie jaar Oostenrijk trok hij naar Duitsland. Ondanks vele omzwervingen kreeg hij nooit echt een kans in de Bundesliga. Sinds hij in 2019 het shirt van Greuther Fürth aantrok, vond er een déclic plaats in het hoofd van de spits, die voortaan scoorde alsof het niets was. Vorig seizoen vond hij elf keer de weg naar het doel en gaf hij vier assists aan zijn ploegmaats.Nu hij 27 jaar is geworden, is het hoog tijd voor zijn echte doorbraak. Nielsen wil bewijzen dat hij meer is dan een spits die promoveerde met SC Freiburg (2016, ook kampioen toen), Fortuna Düsseldorf (2018) en Fürth (2021). Eén ding is zeker: als het samenspel met de Zweed Branimir Hrgota even goed blijft marcheren, dan gaat Greuther Fürth een rustig seizoen tegemoet.Op zijn zeventiende maakte hij de grote sprong naar het Oude Continent toen FC Sion hem aantrok. Matheus Cunha had weinig tijd nodig om zich aan te passen en liet zich meteen opmerken in de Super League. Zo erg zelfs dat RB Leipzig, een referentie voor jonge spelers, bij hem kwam aankloppen en zo verhuisde de Braziliaan naar de Bundesliga. Omdat hij door Julian Nagelsmann eerder als een luxe-invaller werd beschouwd, ging hij elders op zoek naar een basisplaats. In 2020 zette hij zijn koffers neer in Berlijn.Zijn eerste seizoen in de Duitse hoofdstad verliep erg goed en was hij een onbetwiste titularis. Cunha is nochtans geen echte goalgetter en hij speelt even graag op de flank als centraal. Dat past goed bij Dodi Lukebakio, die zich ook graag laat opmerken door voortdurend in beweging te zijn. Cunha stond in de belangstelling van veel Europese clubs, maar door zijn moeilijke seizoenseinde moest hij nog een jaar in Duitsland blijven. Nadien wacht hem ongetwijfeld een verdiende transfer.Toen hij op zijn vijftiende werd weggestuurd van het opleidingscentrum van Lille OSC dacht de Fransman dat hij het nooit zou maken. Maar door een aanbod van Valenciennes kon hij toch zijn kwaliteiten tonen. Na drie jaar in de Ligue 2 te hebben gespeeld, zette hij zijn opmars verder bij Metz. Jammer genoeg zakte die club een jaar na zijn komst. Dat was meteen de reden van zijn transfer naar Mainz.De verdediger, die zowel centraal als op de flank kan spelen, wordt beschouwd als een van de goudklompjes van de Bundesliga en voelt zich prima in Duitsland. Op twee schorsingsdagen na speelde Niakhaté vorig jaar alle wedstrijden van Mainz. Hij maakte drie goals en droeg gedurende dertien wedstrijden de aanvoerdersband, waarmee hij zijn gamma aan kwaliteiten dus nog wat heeft uitgebreid. Dit is zeker maar een tussenstation voor een speler die grote ambities koestert. De voetballer met Senegalese roots ligt nog tot 2023 onder contract en kreeg ondertussen al een prijskaartje van 15 miljoen euro opgekleefd voor geïnteresseerde ploegen.De 23-jarige Fransman is een van de vele spelers die niet meteen doorbraken. Hij kreeg zijn opleiding in het centre de formation van Sochaux en maakte zijn debuut in de Ligue 1 met Guingamp. In 2017 stond die club aan de rand van de afgronden slechts één speler was een lichtpunt: Marcus Thuram. Ondanks het matige seizoen van de Bretoenen scoorde hij dertien keer en kreeg hij een ticket naar de Bundesliga. Kostprijs: 20 miljoen euro.De zoon van Lilian Thuram paste zich daar erg snel aan: in zijn eerste seizoen buiten Frankrijk maakte hij meteen veertien goals en gaf hij negen assists. Vorig jaar was hij goed op weg om nog beter te doen, maar toen hij in het gezicht van Stefan Posch spuwde, kreeg zijn seizoen een knak. Hij kwam nog wel even terug aan het eind van het seizoen, maar gelukkig voor hem had hij Didier Deschamps al weten te overtuigen en mocht hij dus met de nationale ploeg mee naar het EK. Daar slaagde de broer van OGC Nicespeler Khéphren er niet in om speeltijd te vergaren voor Les Bleus, onder andere door een vervelend adductorenletsel.Lees alles over het begin van de Bundesliga deze week in de Europese gids van Sport/Voetbalmagazine.