Op 9 mei moest de Duitse Bundesliga worden hernomen. In lege stadions en niet zonder risico's. Intussen is die datum verschoven. Niet alleen in Duitsland wordt alles gedaan om op zijn minst de televisiegelden, die meer dan 50 procent van de omzet uitmaken, te recupereren.

De Duitse voetballiga heeft een soort conceptnota gemaakt die de voorwaarden voor een herstart van de Bundesliga definiëren. Daarin staat dat de spelers in verschillende bussen voor een wedstrijd in het stadion moeten arriveren, dat de twee clubs niet samen mogen aankomen, dat er afstand moet zijn in de kleedkamer en op de reservebank. Van een begroeting voor de wedstrijd, van een handdruk, kan geen sprake zijn.

Maar dan mag het wel beginnen: bitse tweekampen, zweten, kopbalduels. Met een risico op infecties die, zo staat in het rapport, niet onmiddellijk bekend zullen gemaakt worden. Met het hele plan is door een aantal politici van de deelstaten ingestemd, al is het finaal bondskanselier Angela Merkel die na nieuw overleg haar zegen moet geven.

Het is logisch dat je er alles aan doet om je businessmodel te redden. Maar er zijn grenzen. Nu wordt er met twee maten en twee gewichten gewerkt. Hoe kan je het gevaar op infecties incalculeren in een periode dat iedereen tot extra voorzichtigheid wordt aangemaand, in een tijd dat scholen en speelpleinen gesloten zijn? Waarom mogen jongeren niet sporten en profvoetballers wel?

Het antwoord is simpel. De coronapandemie heeft de wankele fundamenten waarop clubs zijn gebouwd blootgelegd en bestuurders zijn niet bij machte een stap terug te zetten. Het gaat er nu op zijn minst om de 280 miljoen euro aan televisiegelden te recupereren. Al de rest lijkt wel bijzaak.

Voetballers zouden voor elke wedstrijd getest worden, maar ook dat sluit mogelijke infecties niet uit. De in Duitsland eminente gezondheidsexpert Karl Lauterbach sprak in het weekblad Der Spiegel van een massa-experiment met spelers als ratten in een laboratorium.

Niet alleen in Duitsland, ook in Engeland, Italië en Spanje zijn er plannen voor een afronding van het kampioenschap. In Frankrijk ligt er zelfs een plan op tafel voor een herstart op 17 juni en een competitie die voor begin augustus moet eindigden. Wanneer het nieuwe seizoen dan moet beginnen is onduidelijk, veel ruimte is er door het EK niet. Dat overbelasting en blessures dreigen is een vraag die op dit moment niemand bezighoudt.

Voorlopig is het nog onduidelijk of de Pro League, net zoals in Nederland, onze competitie stil legt. Het is de beste oplossing. Op een moment dat heel Europa gevangen zit in strikte maatregelen die slechts langzaam worden versoepeld, moeten ook voetbalclubs zich schikken in een nieuwe realiteit. De coronacrisis geeft de voetbalwereld de gelegenheid om na te denken over een nieuwe identiteit. Te veel barrières zijn overschreden, alsof er op de bedragen die circuleerden geen limiet stond. Het was altijd maar meer en meer. Zonder dat iemand zich daar vragen bij stelde.

Voetbalclubs mogen dan wel uitgegroeid zijn tot economische ondernemingen, er moet anders gehandeld worden, er is juist nu behoefte aan natuurlijkheid en normaliteit. Veel zal na deze crisis niet meer hetzelfde zijn. Ook niet in het voetbal. Maar een andere voetbalwereld zal de aantrekkelijkheid niet verminderen. Integendeel zelfs.

Op 9 mei moest de Duitse Bundesliga worden hernomen. In lege stadions en niet zonder risico's. Intussen is die datum verschoven. Niet alleen in Duitsland wordt alles gedaan om op zijn minst de televisiegelden, die meer dan 50 procent van de omzet uitmaken, te recupereren.De Duitse voetballiga heeft een soort conceptnota gemaakt die de voorwaarden voor een herstart van de Bundesliga definiëren. Daarin staat dat de spelers in verschillende bussen voor een wedstrijd in het stadion moeten arriveren, dat de twee clubs niet samen mogen aankomen, dat er afstand moet zijn in de kleedkamer en op de reservebank. Van een begroeting voor de wedstrijd, van een handdruk, kan geen sprake zijn. Maar dan mag het wel beginnen: bitse tweekampen, zweten, kopbalduels. Met een risico op infecties die, zo staat in het rapport, niet onmiddellijk bekend zullen gemaakt worden. Met het hele plan is door een aantal politici van de deelstaten ingestemd, al is het finaal bondskanselier Angela Merkel die na nieuw overleg haar zegen moet geven.Het is logisch dat je er alles aan doet om je businessmodel te redden. Maar er zijn grenzen. Nu wordt er met twee maten en twee gewichten gewerkt. Hoe kan je het gevaar op infecties incalculeren in een periode dat iedereen tot extra voorzichtigheid wordt aangemaand, in een tijd dat scholen en speelpleinen gesloten zijn? Waarom mogen jongeren niet sporten en profvoetballers wel? Het antwoord is simpel. De coronapandemie heeft de wankele fundamenten waarop clubs zijn gebouwd blootgelegd en bestuurders zijn niet bij machte een stap terug te zetten. Het gaat er nu op zijn minst om de 280 miljoen euro aan televisiegelden te recupereren. Al de rest lijkt wel bijzaak.Voetballers zouden voor elke wedstrijd getest worden, maar ook dat sluit mogelijke infecties niet uit. De in Duitsland eminente gezondheidsexpert Karl Lauterbach sprak in het weekblad Der Spiegel van een massa-experiment met spelers als ratten in een laboratorium.Niet alleen in Duitsland, ook in Engeland, Italië en Spanje zijn er plannen voor een afronding van het kampioenschap. In Frankrijk ligt er zelfs een plan op tafel voor een herstart op 17 juni en een competitie die voor begin augustus moet eindigden. Wanneer het nieuwe seizoen dan moet beginnen is onduidelijk, veel ruimte is er door het EK niet. Dat overbelasting en blessures dreigen is een vraag die op dit moment niemand bezighoudt.Voorlopig is het nog onduidelijk of de Pro League, net zoals in Nederland, onze competitie stil legt. Het is de beste oplossing. Op een moment dat heel Europa gevangen zit in strikte maatregelen die slechts langzaam worden versoepeld, moeten ook voetbalclubs zich schikken in een nieuwe realiteit. De coronacrisis geeft de voetbalwereld de gelegenheid om na te denken over een nieuwe identiteit. Te veel barrières zijn overschreden, alsof er op de bedragen die circuleerden geen limiet stond. Het was altijd maar meer en meer. Zonder dat iemand zich daar vragen bij stelde.Voetbalclubs mogen dan wel uitgegroeid zijn tot economische ondernemingen, er moet anders gehandeld worden, er is juist nu behoefte aan natuurlijkheid en normaliteit. Veel zal na deze crisis niet meer hetzelfde zijn. Ook niet in het voetbal. Maar een andere voetbalwereld zal de aantrekkelijkheid niet verminderen. Integendeel zelfs.