Duitsland heeft met Bibiana Steinhaus een eerste vrouwelijke referee in de Bundesliga. De Spaanse Alhambra Nievas werd vorige week overigens de eerste vrouw die een rugbyinterland voor mannen (Finland- Noorwegen) leidde.
...

Duitsland heeft met Bibiana Steinhaus een eerste vrouwelijke referee in de Bundesliga. De Spaanse Alhambra Nievas werd vorige week overigens de eerste vrouw die een rugbyinterland voor mannen (Finland- Noorwegen) leidde. In Engeland beleeft de voetbalbond een van de zwaarste crisissen uit zijn 154-jarig bestaan en wankelt de top drie (voorzitter Greg Clarke, CEO Martin Glenn en technisch directeur Dan Asworth) na klachten van een paar vrouwelijke internationals. De Football Association probeerde de beschuldigingen van Eni Aluko en Drew Spence over pesten en racistische opmerkingen van bondscoach Mark Sampson onder de mat te vegen. Uitspraken als 'hoe vaak ben je al gearresteerd?' en 'ben je zeker dat je Nigeriaanse familieleden het ebolavirus niet mee naar Wembley brengen?' werden als kleedkamergrappen afgedaan. De parlementscommissie Cultuur, Media en Sport kon er vorige week echter niet mee lachen. Voorzitter Damien Collins eiste het ontslag van het triumviraat. Bondscoach Sampson was intussen de laan uitgestuurd. Niet voor de manier waarop hij zijn gekleurde internationals bejegende, maar omdat aan het licht was gekomen dat hij in 2014 als trainer van het vrouwenteam Bristol Academy Harvey Weinstein-gedrag vertoonde. Dat de voetballende meisjes niet over zich heen laten lopen, bewees ook de Deense ploeg. De verliezende finalist van het EK 2017 weigerde vorige vrijdag een WK-kwalificatieduel tegen Zweden te spelen en eiste meer erkenning, sportief en vooral financieel. De Deense bond had nochtans toegezegd de premies met twee miljoen Deense kronen (270.000 euro) per seizoen op te trekken, met dank aan het mannenelftal dat 60.000 euro aan bonussen liet vallen. De Denen volgden daarmee het voorbeeld van hun Noorse collega's, die een deel van hun sponsorinkomsten afstonden aan het vrouwenteam opdat gelijke betaling door de bond mogelijk zou worden. Het initiatief voor een gelijke verloning van beide vertegenwoordigende elftallen ging overigens uit van de bond, die zelf de grootste inspanning leverde. De Noorse meiden kunnen voortaan 6 miljoen Noorse kronen (630.000 euro) per seizoen verdelen in plaats van 3,1 miljoen. Concludeer hieruit niet dat de Noorse mannen en vrouwen nu echt evenveel krijgen. Hoewel, de vrouwen gaan straks misschien zelfs beter verdienen. De bond bepaalde dat alle teams die zich voor een EK- of WK-eindronde plaatsen, een kwart van de ontvangsten mogen verdelen. De UEFA en de FIFA hanteren echter heel andere tarieven voor vrouwen en mannen. De wereldtitel bij het zogenaamde zwakke geslacht levert 2,2 miljoen euro op, tegen 38 miljoen bij de mannen. Maar de Noorse vrouwen staan veel hoger aangeschreven dan de mannen. Een half jaar terug dwongen de Amerikaanse meisjes al een verdubbeling van hun salaris bij de nationale ploeg af. Het Engelse Lewes werd in die periode het eerste (semi)professionele team dat het principe van 'Equal play, equal pay' toepaste. Lewes is, misschien niet toevallig, in handen van de supporters en niet van een of andere zakenman. In Nederland en België gebeurde de voorbije maanden ook een bescheiden 'heroriëntatie' van de premies van de meisjes. De kloof tussen de winstpremie voor een interland (200 euro voor de meiden, 8000 voor de heren) was en blijft bij ons echter gigantisch. Koen De Brabander, de secretaris-generaal van de KBVB, schermde met de economische realiteit. Minder toeschouwers, minder sponsors. Logisch, de sponsorbudgetten worden in de meeste bedrijven door mannen beheerd. Dat clubs beide sekses (nog) niet even goed kunnen honoreren, is begrijpelijk. Het is dat heel wat minder voor bonden, die overheidsgeld opstrijken. En het argument dat het niveau heel wat lager ligt, is oneerlijk als ze niet dezelfde kansen krijgen en het voetbal met een baan of studies moeten combineren. Hoe dan ook, er komen andere tijden.