Journalist Thierry Marchand van France Football is er stellig van overtuigd dat het meer gaat om een waanidee dan een overtuiging. De Franse journalist blijft erbij dat de situatie van het Europees voetbal te complex is om een doorslag te worden van de Amerikaanse profcompetities zoals de NBA (basketbal), MLB (baseball) of de NFL (American football). Sinds de gewijzigde formule van de Europese Champions League in 1999 kregen de rijkste competities al de kans om door drie of vier teams vertegenwoordigd te worden in de groepsfase. Real Madrid haalde 21 deelnames op 21 seizoenen, Bayern München en Barcelona geraakten aan 20 deelnames.

De grote Amerikaanse liga's, waarvan hierboven sprake, zijn gesloten competities. Daarin is plaats voor 30 tot 32 teams. Het gaat hier eigenlijk niet om clubs, maar om franchises, die actief zijn in meer dan één competitie. Ze functioneren volgens het gelijkheidsprincipe, op het niveau van tv-rechten, marketing of het draft-systeem voor nieuwkomers uit de immense vijver van de universiteitssport. Bovendien moeten ze zich houden aan een salary cap, een loonplafond. Wie dat overschrijdt, zit opgescheept met een luxetaks. Aan het hoofd van die piramide wordt de liga gedirigeerd door een commissaris, verkozen door de eigenaars van de franchises.

De oprichting van een Superliga, op aangeven van de ECA (European Club Association) en met Juventusvoorzitter Andrea Agnelli als preses, lijkt ondenkbaar als er geen plaats is gegarandeerd voor clubs uit de vijf grote topcompetities. Het zou een schisma veroorzaken, waar ze allemaal de prijs voor betalen. In de verschillende Europese competities van het basket werd al duidelijk welk circus je dan krijgt en welk gevaar gepaard gaat met een dergelijke ontwrichting.

De kannibalisering van de nationale kampioenschappen door de Champions League is ook niet echt levensvatbaar. Hoe ga je een inwoner van Liverpool uitleggen dat de traditierijke Merseysidederby tussen de Reds en de Toffees van Everton nog slechts een mooie herinnering is? Bovendien kan de UEFA zich met haar kampioenenbal (2,4 miljard euro dit seizoen) geen autonomie veroorloven, want inzake tv-rechten bestaat er een gigantisch verschil tegenover de NFL (5,8 miljard euro), ook al kan de komst van 'GAFA' (Google, Amazon, Facebook, Apple) voor de markt dienen als katalysator. De globalisering komt er dus aan, met als gevolg een totaal nieuwe hiërarchie en andere dimensies.

Journalist Thierry Marchand van France Football is er stellig van overtuigd dat het meer gaat om een waanidee dan een overtuiging. De Franse journalist blijft erbij dat de situatie van het Europees voetbal te complex is om een doorslag te worden van de Amerikaanse profcompetities zoals de NBA (basketbal), MLB (baseball) of de NFL (American football). Sinds de gewijzigde formule van de Europese Champions League in 1999 kregen de rijkste competities al de kans om door drie of vier teams vertegenwoordigd te worden in de groepsfase. Real Madrid haalde 21 deelnames op 21 seizoenen, Bayern München en Barcelona geraakten aan 20 deelnames. De grote Amerikaanse liga's, waarvan hierboven sprake, zijn gesloten competities. Daarin is plaats voor 30 tot 32 teams. Het gaat hier eigenlijk niet om clubs, maar om franchises, die actief zijn in meer dan één competitie. Ze functioneren volgens het gelijkheidsprincipe, op het niveau van tv-rechten, marketing of het draft-systeem voor nieuwkomers uit de immense vijver van de universiteitssport. Bovendien moeten ze zich houden aan een salary cap, een loonplafond. Wie dat overschrijdt, zit opgescheept met een luxetaks. Aan het hoofd van die piramide wordt de liga gedirigeerd door een commissaris, verkozen door de eigenaars van de franchises. De oprichting van een Superliga, op aangeven van de ECA (European Club Association) en met Juventusvoorzitter Andrea Agnelli als preses, lijkt ondenkbaar als er geen plaats is gegarandeerd voor clubs uit de vijf grote topcompetities. Het zou een schisma veroorzaken, waar ze allemaal de prijs voor betalen. In de verschillende Europese competities van het basket werd al duidelijk welk circus je dan krijgt en welk gevaar gepaard gaat met een dergelijke ontwrichting. De kannibalisering van de nationale kampioenschappen door de Champions League is ook niet echt levensvatbaar. Hoe ga je een inwoner van Liverpool uitleggen dat de traditierijke Merseysidederby tussen de Reds en de Toffees van Everton nog slechts een mooie herinnering is? Bovendien kan de UEFA zich met haar kampioenenbal (2,4 miljard euro dit seizoen) geen autonomie veroorloven, want inzake tv-rechten bestaat er een gigantisch verschil tegenover de NFL (5,8 miljard euro), ook al kan de komst van 'GAFA' (Google, Amazon, Facebook, Apple) voor de markt dienen als katalysator. De globalisering komt er dus aan, met als gevolg een totaal nieuwe hiërarchie en andere dimensies.