De voetbalfreak in Romelu Lukaku wachtte niet tot de zomer van 2016, toen Conte zijn chef d'oeuvre presenteerde op het EK, om geboeid te geraken door de Italiaanse strateeg. Enkele maanden voor dat EK in Frankrijk, na een geflatteerde zege tegen de Azzurri in Brussel, was Big Rom al onder de indruk geraakt van de tactische demonstratie van Italië.

Hij keek verder dan de naakte cijfers en kwam daardoor zowaar tot een andere analyse dan de bondscoach. 'De eerste vijf minuten hebben we afgezien. We waren nergens en zij konden toen ook scoren. We hebben gewonnen dankzij enkele individuele flitsen, maar eenmaal in de kleedkamer moesten we toegeven dat Italië op tactisch vlak heel sterk had gespeeld.'

Geen wandelvoetbal

In het Giuseppe Meazzastadion worden intussen al de contouren van zijn favoriete 3-5-2 duidelijk zichtbaar. Met die opstelling was Conte al succesvol bij Juventus en de nationale ploeg van Italië. Hij had zijn systeem enkel aangepast bij Chelsea om zijn sleutelspeler Eden Hazard in optimale mogelijkheden te laten voetballen.

De plannen van Conte waren zonneklaar tijdens de voorbereidingsmatchen. Maar het spel van de Italiaan is zo geautomatiseerd dat het veel denkwerk en een bovengemiddeld tactisch inzicht vergt. Karakteristieken die perfect aansluiten bij de liefde die Lukaku heeft voor het spelletje.

Omgekeerd past het profiel van de Rode Duivel bij het voetbal dat Conte wil ontwikkelen. Bij Inter zal er dit seizoen geen wandelvoetbal te zien zijn. Het moet snel gaan. Héél snel. Het zal Lukaku toelaten om zijn twee grootste kwaliteiten in stelling te brengen: de bal in een tijd deviëren en meteen de ruimtes achter de verdediging opzoeken. 'Mooi en offensief voetbal uitrollen, is een kunst. Het is een kunst om na een balrecuperatie snel vooruit te spelen en tegelijk het evenwicht te bewaren tussen aanval en verdediging.'

De woorden van Conte zijn een echo van het discours dat Fabio Capello afstak tijdens zijn passage bij Real Madrid toen hij het tikitaka van de Spanjaarden probeerde te counteren. 'Het Nederland van Ruud Gullit en Marco van Basten kon mij bekoren. Ze hadden drie of vier baltoetsen nodig om voor doel op te duiken. Jullie Spanjaarden pingelen te veel met de bal.'

Van het spectaculaire Hollandse voetbal behield Conte de opbouw in driehoekjes. Een speler blijft in steun, een tweede speler wordt bediend terwijl hij met zijn gezicht richting doel van de tegenstander staat en een derde komt vanuit het niets tevoorschijn en moet van de geboden ruimte profiteren. Het is een choreografie waarin Lukaku gebruikt zal worden als eerste of laatste schakel. Vooral omdat de Rode Duivel het type is dat nauwlettend het script zal lezen en in staat is om het tot in de kleinste details te interpreteren.

Lees de vollede reportage over Inter Milaan en Lukaku in onze Plus-zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 14 augustus.