Internationaal lof krijgt Bayern München na de 8-2-zege tegen Barcelona. Een pletwals op het veld, een voortreffelijk geleide club met een politiek van continuïteit en stabiliteit.

Toch komt Bayern hier en daar over als een koude, afstandelijke club. Terwijl er weinig verenigingen zo sociaal zijn als de Beierse grootmacht. Zo steunde Bayern zijn voorzitter Uli Hoeness toen die wegens belastingontduiking in de gevangenis belandde. Geen onvertogen woord van kritiek hoorde je vanuit de club aan Hoeness die na zijn vrijlating zijn ambt als voorzitter weer opnam, tot hij zich in november jl. niet beschikbaar stelde voor een nieuwe verkiezing. En in de periode dat Hoeness af en toe de gevangenis mocht verlaten, stelde de club een chauffeur ter beschikking om hem naar de kantoren van de club te voeren. Bayern denkt en handelt sociaal, achter de kille façade gaat veel warmte schuil. Het vergeet bijvoorbeeld geen enkele verjaardag van een ex-speler. Zoals ook Jean-Marie Pfaff ervaart.

Bayern drijft nu voor een deel op de doelpunten van de Pool Robert Lewandowski. Zoals het in de jaren zeventig, toen de Europacup voor Landskampioenen drie keer na elkaar werd gewonnen, met Gerd Müller een illustere spits in zijn rangen had. Müller was onderdeel van de sterke as van Bayern. Met Sepp Maier als doelman en Franz Beckenbauer als libero. In de vijftien seizoenen dat de aanvaller voor Bayern speelde, kwam hij in 441 wedstrijden aan 401 goals. In de Bundesliga waren dat 365 doelpunten in 427 matchen. Hij werd zeven keer topschutter. Müller was met zijn dikke benen en dik achterwerk geen sierlijke voetballer. Hij kon de bal op een meesterlijke manier afschermen en dreef puur op instinct. Snel en handig pleegde hij zich van zijn tegenstander los te wrikken. Ook in de nationale ploeg waarvoor hij in 62 interlands 68 keer scoorde.

Wat moet ik met deze gewichtheffer?

Ofschoon Gerd Müller zichzelf nooit op een voetstuk zette, had hij het na zijn carrière niet gemakkelijk. Hij miste het intellect van vele van zijn ex-ploegmaats om binnen zijn club in het bestuur te worden opgenomen. Op een gegeven moment worstelde hij met en alcoholprobleem en leek heel even aan de rand van de maatschappij te belanden. Müller was toen jeugdtrainer van Bayern. Maar de club liet hem niet vallen. Integendeel zelfs. De bestuurlijke top, toen aangevoerd door Franz Beckenbauer en Uli Hoeness, zette zich in om hem te helpen en hulp te zoeken. Het is de menselijke kant van deze grootmacht.

Maar het was anderzijds ook een eerbetoon aan Gerd Müller, een vedette die dat eigenlijk nooit wilde zijn. Iemand die aanvankelijk niet weg wilde bij het nietige TSV Nördlingen, waarvoor hij tijdens het seizoen 1962/63 in de jeugd liefst 180 doelpunten had gemaakt. Uiteindelijk belandde hij in 1964 toch bij Bayern waar de toenmalige trainer Tschik Cajkovski zich spottend afvroeg wat hij met deze gewichtheffer moest beginnen. Hij kwam er snel achter.

Gerd Müller is vandaag 74 jaar. Hij verblijft in een woonzorgcentrum.

Internationaal lof krijgt Bayern München na de 8-2-zege tegen Barcelona. Een pletwals op het veld, een voortreffelijk geleide club met een politiek van continuïteit en stabiliteit.Toch komt Bayern hier en daar over als een koude, afstandelijke club. Terwijl er weinig verenigingen zo sociaal zijn als de Beierse grootmacht. Zo steunde Bayern zijn voorzitter Uli Hoeness toen die wegens belastingontduiking in de gevangenis belandde. Geen onvertogen woord van kritiek hoorde je vanuit de club aan Hoeness die na zijn vrijlating zijn ambt als voorzitter weer opnam, tot hij zich in november jl. niet beschikbaar stelde voor een nieuwe verkiezing. En in de periode dat Hoeness af en toe de gevangenis mocht verlaten, stelde de club een chauffeur ter beschikking om hem naar de kantoren van de club te voeren. Bayern denkt en handelt sociaal, achter de kille façade gaat veel warmte schuil. Het vergeet bijvoorbeeld geen enkele verjaardag van een ex-speler. Zoals ook Jean-Marie Pfaff ervaart. Bayern drijft nu voor een deel op de doelpunten van de Pool Robert Lewandowski. Zoals het in de jaren zeventig, toen de Europacup voor Landskampioenen drie keer na elkaar werd gewonnen, met Gerd Müller een illustere spits in zijn rangen had. Müller was onderdeel van de sterke as van Bayern. Met Sepp Maier als doelman en Franz Beckenbauer als libero. In de vijftien seizoenen dat de aanvaller voor Bayern speelde, kwam hij in 441 wedstrijden aan 401 goals. In de Bundesliga waren dat 365 doelpunten in 427 matchen. Hij werd zeven keer topschutter. Müller was met zijn dikke benen en dik achterwerk geen sierlijke voetballer. Hij kon de bal op een meesterlijke manier afschermen en dreef puur op instinct. Snel en handig pleegde hij zich van zijn tegenstander los te wrikken. Ook in de nationale ploeg waarvoor hij in 62 interlands 68 keer scoorde. Ofschoon Gerd Müller zichzelf nooit op een voetstuk zette, had hij het na zijn carrière niet gemakkelijk. Hij miste het intellect van vele van zijn ex-ploegmaats om binnen zijn club in het bestuur te worden opgenomen. Op een gegeven moment worstelde hij met en alcoholprobleem en leek heel even aan de rand van de maatschappij te belanden. Müller was toen jeugdtrainer van Bayern. Maar de club liet hem niet vallen. Integendeel zelfs. De bestuurlijke top, toen aangevoerd door Franz Beckenbauer en Uli Hoeness, zette zich in om hem te helpen en hulp te zoeken. Het is de menselijke kant van deze grootmacht.Maar het was anderzijds ook een eerbetoon aan Gerd Müller, een vedette die dat eigenlijk nooit wilde zijn. Iemand die aanvankelijk niet weg wilde bij het nietige TSV Nördlingen, waarvoor hij tijdens het seizoen 1962/63 in de jeugd liefst 180 doelpunten had gemaakt. Uiteindelijk belandde hij in 1964 toch bij Bayern waar de toenmalige trainer Tschik Cajkovski zich spottend afvroeg wat hij met deze gewichtheffer moest beginnen. Hij kwam er snel achter.Gerd Müller is vandaag 74 jaar. Hij verblijft in een woonzorgcentrum.