Keep calm and carry on. Met die attitude veegde Charles De Ketelaere op een indrukwekkende manier een aantal nullen van de tabellen in 2020. De tiener scoorde zijn eerste competitiedoelpunt tegen Genk, won de titel met Club Brugge, verdiende een eerste cap bij de Jonge Duivels, maakte zijn eerste goal in de Champions League en debuteerde bij de Rode Duivels. Als beloning voor zijn boerenjaar, zoals hij het zelf noemt, werd De Ketelaere uitgeroepen tot Belofte van het Jaar. Vóór cyclocrosser Thibau Nys en rallypiloot Grégoire Munster. 'Al mijn dromen als kind zijn uitgekomen: je eerste goals maken voor de club waar je al je hele leven voor speelt, je debuut maken bij de nationale ploeg... Dat pusht me om nog harder te werken', vertelde De Ketelaere tijdens de prijsuitreiking op het Sportgala.
...

Keep calm and carry on. Met die attitude veegde Charles De Ketelaere op een indrukwekkende manier een aantal nullen van de tabellen in 2020. De tiener scoorde zijn eerste competitiedoelpunt tegen Genk, won de titel met Club Brugge, verdiende een eerste cap bij de Jonge Duivels, maakte zijn eerste goal in de Champions League en debuteerde bij de Rode Duivels. Als beloning voor zijn boerenjaar, zoals hij het zelf noemt, werd De Ketelaere uitgeroepen tot Belofte van het Jaar. Vóór cyclocrosser Thibau Nys en rallypiloot Grégoire Munster. 'Al mijn dromen als kind zijn uitgekomen: je eerste goals maken voor de club waar je al je hele leven voor speelt, je debuut maken bij de nationale ploeg... Dat pusht me om nog harder te werken', vertelde De Ketelaere tijdens de prijsuitreiking op het Sportgala. En ook bij de uitreiking van de Gouden Schoen werd de jongeling van Club Brugge uitgeroepen tot Belofte van het Jaar. Het palmares dat de Bruggeling bij elkaar sprokkelde in een tijdsbestek van twaalf maanden is dus redelijk indrukwekkend - een normale sterveling zou er een aantal jaar over doen om nog maar de helft van die doelstellingen te halen - en dat is ook de UEFA niet ontgaan. Begin deze maand publiceerde de Europese voetbalbond op zijn webstek een lijst met vijftig spelers die in 2021 de headlines zouden kunnen halen en de naam van De Ketelaere flikkerde tussen die van Jérémy Doku (Rennes), Pedri (Barcelona), Youssoufa Moukoko (Borussia Dortmund), Ryan Gravenberch (Ajax), Jude Bellingham (Borussia Dortmund) en Mitchel Bakker (PSG). Zelfs in Brazilië kennen ze CDK. Een compilatiefilmpje van de Braziliaan Fabricio Gabriel, met de schreeuwerige titel 'Meest veelzijdige jong talent van de wereld', werd wereldwijd al 15.500 keer bekeken. And counting. 23 juni 2019. Boven het stadionnetje van de West-Vlaamse provincialer KFC Heist zoekt de zon nu en dan beschutting achter een paar wolken, terwijl Philippe Clement voor het eerst een oefenmatch leidt als hoofdtrainer van Club Brugge. Bij afwezigheid van Hans Vanaken, Brandon Mechele, Marvelous Nakamba, Krépin Diatta, Dion Cools en Siebe Schrijvers steelt De Ketelaere de show met twee welgemikte schoten in de kruising. Eind oktober stond hij plots in de basis in de Champions Leaguewedstrijd tegen PSG en in februari 2020 maakte hij een kinderdroom waar door de winning goal te maken tegen Zulte Waregem in de halve finale van de beker. Nog meer dan zijn optreden op het kampioenenbal was het doelpunt aan de Gaverbeek de perfecte ontknoping van een lang en hobbelig traject dat op een steenworp van het Jan Breydelstadion werd afgelegd. Van alle jeugdspelers die bij de U10 met hem de kleedkamer deelden, bleef vorig seizoen enkel Lars Dendoncker, de jongere broer van Leander, over. En die heeft inmiddels ook het nest verlaten om bij Brighton te gaan voetballen. Vandaar dat De Ketelaere beschouwd wordt als hét uithangbord van de Club Academy - een jeugdopleiding die niet meer moet onderdoen voor die van Genk, Anderlecht of Standard. Toen De Ketelaere in september van vorig jaar eindelijk zijn opwachting mocht maken bij de Jonge Duivels had hij er al een twintigtal competitiewedstrijden, een bekerfinale en duels tegen PSG, Real Madrid en Manchester United opzitten. Maar voor zijn ploegmaats bij de Belgische beloften, die overal in Europa gestationeerd zijn, was hij niet meer dan een nobele onbekende. Al duurde het niet lang voor hij met zijn présence, skills en natuurlijke flair iedereen achter zich kreeg. 'Vorig jaar was ik gestresseerd toen ik mijn debuut moest maken bij Club Brugge. Ik wist ook niet of ik het niveau had om in de Champions League mee te draaien', vertelde De Ketelaere in september in Sport/Voetbalmagazine. 'Bij de Jonge Duivels speelde dat niet. Ik was meteen relaxed omdat ik die fase al had doorlopen bij Club. Ik ben er pas later bij gekomen, maar ik heb niet het gevoel gehad dat mijn integratie moeilijk is geweest. Je kan toch niet geïntimideerd zijn door een Sambi Lokonga als je elke dag met Vanaken en Vormer traint.'Jongens die twee jaar geleden met De Ketelaere speelden bij de beloften van Club Brugge, herkenden hem nauwelijks. De graatmagere Charles, die met moeite zijn karkas kon voortslepen op het veld, was een vent geworden. In de zomer van 2019 woog hij zo'n 73 kilogram, nu zit hij aan 79 kilo. CDK staat sterker op zijn benen en wordt nog maar zelden weggeblazen door zijn rechtstreekse tegenstanders. Je moet al een viertonner zijn zoals Abdoulaye Seck of Michael Ngadeu om De Ketelaere te scheppen. Met zijn body heeft het jeugdproduct er sinds vorig jaar een extra wapen bij in zijn strijd tegen al die meedogenloze verdedigers uit de Jupiler Pro League. 'Ik heb kilo's bij gewonnen door de intensiteit, denk ik, en door elke dag een shake te drinken. Het heeft ook met rijpheid te maken, je lichaam past zich aan. Ik voel dat in de duels. Op mijn zestiende was ik nog een stokje. Ik zag toen al jongens, ook blanken, met zulke benen. Ik dacht nog: waarom heb ik dat niet? Ik wil dat ook en dan zal ik pas een goeie voetballer worden. 'Soms moet je een beetje geduld hebben en wachten tot het natuurlijk komt. Misschien is het nu wel een voordeel; ik moest me op die leeftijd redden door mijn techniek. Stel dat je het vijf jaar op kracht doet en er dan techniek moet bijhalen... Dat zou moeilijker zijn.' De spectaculaire gewichtstoename van De Ketelaere liep parallel met zijn marktwaarde. Zijn fictieve afkoopwaarde op Transfermarkt bedroeg in september 2019 amper 100.000 euro en volgens dezelfde bron kan hij nu verhandeld worden voor minstens 16 miljoen euro. En daarmee is hij na Diatta de meest waardevolle speler van Club Brugge. Onder zijn looks van 'fils à papa', die als kind rotverwend was, schuilt een tiener die de lat voor zichzelf altijd héél hoog legt. Hij legt zichzelf zoveel druk op dat hij op zijn 19e al het gevoel heeft dat hij de ploeg moet dragen. Toen iedereen uit zijn entourage hem voor de wedstrijd tegen PSG vertelde dat hij niets te verliezen had, was hij ervan overtuigd dat die match het verdere verloop van zijn carrière kon bepalen. 'Ik ben heel kritisch voor mezelf, de druk komt dus vaak van mezelf. In mijn ogen is het nooit goed. Ook vorig seizoen niet. Ik kan me niet inbeelden dat er ooit een moment komt waarop ik zal denken: en nu ben ik er, nu kan het niet meer beter.' Vraag aan De Ketelaere om drie uur na elkaar achter een bal te lopen en hij springt een gat in de lucht. Een bosloop zal hij plichtbewust, maar met lichte tegenzin afwerken. Daarin verschilt hij wellicht met Vanaken. Maar bij Club Brugge weten ze dat ze met De Ketelaere de natuurlijke vervanger hebben van de Limburgse spelverdeler. Terwijl de loom ogende Vanaken vooral aan zijn trekken komt als pure tien, kan De Ketelaere op alle aanvallende posities ingezet worden. Bij de futures van de nationale ploeg, een verzameling van laatrijpe spelers, werd hij zelfs uitgeprobeerd als centrale verdediger nadat hij op een jaar tijd een groeischeut had gekregen van vijftien centimeter. Hij beseft dat zijn polyvalentie hem heeft gebracht waar hij nu staat. 'Bij de nationale beloften stond ik onlangs rechtsbuiten, met wat vrijheid om naar binnen te trekken. Dat vind ik leuk. Tweede spits ook. Ik denk dat ik nu de meeste meerwaarde kan bieden als aanvaller, maar in de toekomst zal dat eerder op het middenveld zijn. Nu zijn Hans Vanaken en Ruud Vormer daar nog beter. Al kan het even goed dat ik binnen vijf jaar nog steeds valse spits, rechtsbuiten of linksbuiten ben.'