Was het zelfoverschatting, een misplaats en on-Brugs gevoel van superioriteit of toch een weloverwogen keuze? Club Brugge begon aan de wedstrijd op KAA Gent met drie verdedigers. Naast Brandon Mechele waren dat Ignace Van der Brempt, negentien jaar, en Noah Mbamba, zestien jaar. Alsof er de kampioen niets kon overkomen. Maar vervolgens begon er voor Club een wrange en zelden geziene treurmars. De Buffalo's sneden als boter door de Brugse defensie, het gestuntel van blauw-zwart deed pijn aan de ogen, je keek er met stijgende verbazing naar. Club miste duelkracht, niet alleen achteraan, maar ook in het middenveld waar er amper storingswerk werd verricht. Zelfs Ruud Vormer, anders altijd een felle aanjager, verzoop met zijn ploegmaats en zei achteraf dat hij a...

Was het zelfoverschatting, een misplaats en on-Brugs gevoel van superioriteit of toch een weloverwogen keuze? Club Brugge begon aan de wedstrijd op KAA Gent met drie verdedigers. Naast Brandon Mechele waren dat Ignace Van der Brempt, negentien jaar, en Noah Mbamba, zestien jaar. Alsof er de kampioen niets kon overkomen. Maar vervolgens begon er voor Club een wrange en zelden geziene treurmars. De Buffalo's sneden als boter door de Brugse defensie, het gestuntel van blauw-zwart deed pijn aan de ogen, je keek er met stijgende verbazing naar. Club miste duelkracht, niet alleen achteraan, maar ook in het middenveld waar er amper storingswerk werd verricht. Zelfs Ruud Vormer, anders altijd een felle aanjager, verzoop met zijn ploegmaats en zei achteraf dat hij al tegen betere ploegen had gespeeld dan tegen dit KAA Gent. Als je zo vaak wint, is het voor sommigen kennelijk moeilijk om op een waardige manier met verlies om te gaan. De 6-1-nederlaag op KAA Gent zet Club Brugge op een brutale manier weer met de voeten op de grond, een paar dagen nadat Philippe Clement nog zei dat hij met blauw-zwart een paar punten wil halen in de loodzware poule van de Champions League. Club Brugge werd de afgelopen jaren terecht bejubeld. Er wordt op en naast het veld uitstekend werk verricht en de kloof met de concurrentie leek ieder jaar te vergroten. Ook dit seizoen waarin de kern, zij het relatief laat, werd versterkt. Om competitief te zijn op alle fronten. Toch begon Club niet echt met flitsend voetbal aan de competitie. Sterker zelfs: er werd alleen op Zulte Waregem, met een 0-4-zege, op niveau gevoetbald. Toen werd er weer gegrabbeld in de ton van de superlatieven. Club was, zo klonk het, duidelijk te groot voor België. Dan loert het gevaar op overmoed en arrogantie om de hoek. Ook al past dat niet bij de ziel van de club die zijn successen grotendeels bouwde op collectiviteit, inzet, karakter en discipline. Even verontrustend dan de zes doelpunten die Club in de Ghelamco Arena slikte, was de manier waarop het zich over het veld bewoog. Blauw-zwart bestond niet uit een aan mekaar klittend geheel, maar uit elf eenlingen, uit elf eilanden zoals Philippe Clement het achteraf verwoordde. Op de vraag of hij zich ook verantwoordelijk voelde voor de nederlaag knikte de trainer. Zonder dat te verduidelijken. Maar het idee om centraal achteraan twee jonge spelers op te stellen is niet het beste uit zijn carrière. Ook al nam Clement achteraf Ignace Van der Brempt op een opvallende manier in bescherming en noemde hem een van de betere spelers. Club moet nu als groep reageren. Met spelers die hun verantwoordelijkheid nemen en niet naar elkaar wijzen. Dan zal deze wedstrijd uiteindelijk niet meer zijn dan een ongelukkige momentopname. De kwaliteit is en blijft er. Maar met een aura van onaantastbaarheid mag er niet gevoetbald worden. Op de overwinning van KAA Gent viel niets af te dingen. Het was een forse opsteker voor de club, drie dagen na de kwalificatie voor de groepsfase van de Conference League. De Buffalo's kregen kritiek omdat ze haperend aan de competitie waren begonnen, ten onrechte volgens trainer Hein Vanhaezebrouck. Zijn ploeg had ook dan goed gevoetbald maar miste alleen efficiëntie. Vanhaezebrouck zei dat op de persconferentie na de match tegen Czestochowa en hij herhaalde dat zondag na de historische triomf tegen Club Brugge. Vreemd dat een gelouterde trainer dat zo blijft benadrukken en zich kennelijk zo stoort aan dat wat er gezegd en geschreven werd. Terwijl er in de wedstrijden van de voorbije weken inderdaad goeie momenten zaten, maar ook periodes waarin het absoluut niet liep. Als trainer moet je boven de kritiek staan. Zoals Vincent Kompany dat bij Anderlecht lijkt te doen.