Het was een opvallende statistiek, na 40 minuten KRC Genk-Standard: de verhouding balbezit 48 procent voor de thuisploeg tegen 52 procent voor de bezoekers. Uiteindelijk had de thuisploeg voor de zoveelste keer thuis het meeste balbezit (55 procent - 45 procent), maar het deed er weinig nuttigs mee. In 90 minuten kreeg het, op een penalty na, maar één uitgesproken doelkans.
...

Het was een opvallende statistiek, na 40 minuten KRC Genk-Standard: de verhouding balbezit 48 procent voor de thuisploeg tegen 52 procent voor de bezoekers. Uiteindelijk had de thuisploeg voor de zoveelste keer thuis het meeste balbezit (55 procent - 45 procent), maar het deed er weinig nuttigs mee. In 90 minuten kreeg het, op een penalty na, maar één uitgesproken doelkans. Met het uitvallen van goudhaantje Sander Berge en diens vervanger Bryan Heynen miste het Genkse middenveld tegen stevige maar ook goed voetballende Luikse opponenten duelkracht en inspiratie. En als Alejandro Pozuelo niet in vorm is (wat hij dit seizoen nog niet vaak was), draait Genk doorgaans niet. Het maakt dat de Limburgers amper één week in de top zes vertoefden, en zich vooral zorgen maken over hun thuisreputatie, met amper twee keer winst in de eigen arena: tegen KV Mechelen en Club Brugge. Ondanks al het balbezit maakte Genk in die acht thuiswedstrijden nog maar acht goals, evenveel als het er tegen kreeg. Algemeen directeur Patrick Janssens die vorige week maandag nog trots een omzet van 73 miljoen euro en een winst van 21,8 miljoen bekendmaakte, antwoordde een paar dagen voor Standard op de vraag wanneer hij na dit seizoen gelukkig zal zijn. 'Als we met goed voetbal goeie resultaten halen.' Tegelijk stelde hij vast dat het voetbal niet goed genoeg is, en dat door de moeizame competitiestart veel nervositeit in de jonge groep kwam. Tegenstanders die zich diep terugtrekken, krijgt Genk moeilijk ontregeld. Tegen Standard was de aanvoer naar de spitsen onvoldoende. Nikos Karelis (enige spits voor de rust) en Marcus Ingvartsen (als tweede spits ingebracht na rust) kwamen niet in het stuk voor, maar kregen ook geen enkele bruikbare bal. Door vorig jaar zo indrukwekkend te voetballen met een plejade aan uitblinkers lijkt de lat nu zo hoog te liggen bij KRC Genk dat de spelers er niet meer over geraken. Het zet meteen extra druk op de bekerpartij van vanavond, want de beker blijft de kortste weg naar Europa, nu deelname aan play-off 1 een vraagteken is. Een derde keer op vier jaar play-off 1 missen zou niet alleen een kaakslag zijn voor de club, maar ook de marktwaarde verminderen van de spelers. En dat terwijl Genk afgelopen zomer nog de poort zo veel mogelijk dicht hield voor uitgaand verkeer. Pozuelo werd op zijn nog lopend contract gewezen, Berge drukte men op het hart dat hij met nog een jaar extra alleen maar beter zou worden en Omar Colley kon overtuigd worden dat hij nog kansen krijgt naar een club uit een grote competitie te gaan, zoals naar Sampdoria afgelopen zomer. Geen van hen zit erop te wachten om nog eens play-off 2 te spelen met RC Genk. Ook voor de club zou dat een horrorscenario zijn. Om spelers in de vitrine te kunnen zetten en een goeie prijs te vragen, heb je eerst een vitrine nodig. En dat is play-off 2 niet.